Με αθρόα προσέλευση πιστών και μάλιστα Μικρασιατών του Λεκανοπεδίου καταγομένων από την Αττάλεια, έγινε η Πανήγυρις της Παναγίας της Ατταλιώτισσας, που οι ευσεβείς Ατταλιώτες έφεραν από την πατρίδα τους και βρίσκεται ενθρονισμένη στον Ι. Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου.
Στην Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολιτης Θαυμακού κ. Ιάκωβος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη.
Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο Προϊστάμενος του Ναού Αρχιμ. Ραφαήλ Καρακεχαγιάς, ο εφημέριος του Ναού Αρχιμ. Ειρηναίος Νάκος Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, και ο Πρωτοπρ. Βασίλειος Χριστοδούλου εφημέριος του Ι.Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλλιθέας.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε η Λιτάνευση της Ιεράς και θαυματουργού Εικόνας, συνοδεία της φιλαρμονικής του Δήμου Μοσχάτου Ταύρου, παρισταμένου του Αξιότιμου Δημάρχου Μοσχάτου Ταύρου κ .Ανδρέα Ευθυμίου, μετά των εκλεκτών Δημοτικών συμβούλων.
Οι χριστιανοί και οι Τούρκοι της Αττάλειας με ιδιαίτερη ευλάβεια τιμούσαν την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Κύκκου – Τζίγκο Παναγιά, όπως την αποκαλούσαν με την τοπική προφορά – η οποία είχε τοποθετηθεί σε περίοπτη θέση στο ναό του Αγ. Νικολάου της Αττάλειας.
Είναι πιστό αντίγραφο της Εικόνας της Παναγίας, η οποία φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Κύκκου της Κύπρου.
Οι Ατταλειώτες αρχικά γιόρταζαν την θαυματουργή εικόνα την 8η Σεπτεμβρίου, ημέρα του Γενεθλίου της Θεοτόκου.
Κάποια χρονιά όμως, ξημερώματα Κυριακής των Μυροφόρων, ενώ γινόταν αγρυπνία στον Ναό του Αγ. Νικολάου της Αττάλειας, η Παναγία θεράπευσε θαυματουργικά και κατέστησε απόλυτα υγιή μια κοπέλα εκ γενετής παράλυτη.
Έκτοτε οι χριστιανοί την γιόρταζαν δύο φορές τον χρόνο. Μία φορά στις 8 Σεπτεμβρίου και άλλη μία την Κυριακή των Μυροφόρων, σε ανάμνηση του τελεσθέντος θαύματος.
Από τότε, κάθε χρόνο οι Ατταλειώτες πανηγύριζαν την Επέτειο του Θαύματος, στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Αττάλειας, όπου φυλασσόταν επί αιώνες η θαυματουργή Εικόνα.
Κατά τον διωγμό του 1922 μ.Χ., ως πολύτιμο θησαυρό, οι πρόσφυγες με πολλές προφυλάξεις και πολλή ευλάβεια την έφεραν μαζί τους στην Ελλάδα, μερίμνησαν για την ανέγερση ναού προς τιμή της, και έκτοτε έχει αποθησαυρισθεί στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου.
