Η εορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου, δεν αφορά μόνο την ιστορική εύρεση του Σταυρού του Κυρίου, αλλά και την υπενθύμιση της δύναμης που έχει αυτό το ιερό σύμβολο για την ενότητα της Εκκλησίας και των ανθρώπων.
Από τα πρώτα χρόνια της πίστης, ο Σταυρός ήταν σημείο αναγνώρισης μεταξύ των χριστιανών. Στις κατακόμβες χαράχτηκε σε τοίχους και τάφους, ως ένδειξη ελπίδας και αιώνιας ζωής. Ακόμη και σήμερα, ο Σταυρός παραμένει σημείο συνάντησης των πιστών γύρω από τον Χριστό, ο οποίος με την αγάπη Του γκρέμισε τα τείχη που χωρίζουν τους ανθρώπους.
Κατά την εορτή, οι εκκλησίες γεμίζουν με βασιλικό, το οποίο συνδέεται με την παράδοση ότι ευώδιασε κατά την εύρεση του Σταυρού. Το άρωμά του θυμίζει ότι η θυσία του Χριστού είναι «ευωδία ζωής» για τον κόσμο. Οι πιστοί προσκυνούν, παίρνουν κλωνάρια βασιλικού στα σπίτια τους και τα φυλάσσουν ως ευλογία.
Πέρα όμως από το τυπικό, το νόημα της ημέρας είναι βαθύ: μας καλεί να σηκώνουμε τον δικό μας σταυρό με αγάπη και αφοσίωση, αλλά και να βοηθάμε τους άλλους στους δικούς τους σταυρούς. Ο Σταυρός δεν είναι μόνο προσωπικός, αλλά και κοινοτικός. Ο χριστιανός δεν μπορεί να είναι κλεισμένος στον εαυτό του· καλείται να σταθεί δίπλα στον αδελφό του.
Για τα παιδιά και τους νέους, η εορτή μπορεί να γίνει αφορμή να μάθουν ότι η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στη βία ή στην εγωιστική επιβολή, αλλά στην αγάπη και την προσφορά. Όπως ο Χριστός νίκησε με την ταπείνωση, έτσι κι εμείς μπορούμε να μεταμορφώνουμε τον κόσμο γύρω μας με καλοσύνη.
Ο Σταυρός είναι τελικά σημείο ενότητας. Ενώνει τον ουρανό με τη γη, τον Θεό με τον άνθρωπο, αλλά και τους ανθρώπους μεταξύ τους. Η εορτή της Ύψωσης μας υπενθυμίζει ότι όλοι είμαστε κάτω από την αγάπη του Χριστού, και καλούμαστε να πορευθούμε μαζί, με ελπίδα και αδελφοσύνη.
