Την Κυριακή των Μυροφόρων ο Σεβ. Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θείας Λειτουργίας στον Ι.Ν. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Καλλιθέας πλαισιωμένος από τον ευλαβή Πρωτοπρ. Χαράλαμπο Γρηγοριάδη.

Αφορμή για το κήρυγμά του πήρε, ο Σεβασμιώτατος, από την περικοπή των Πράξεων των Αποστόλων της ημέρας, που ομιλεί για την εκλογή των επτά Διακόνων.

1. «Επισκέψασθε ουν,αδελφοί» λέγουν οι Απόστολοι «άνδρας εξ υμών μαρτυρουμένους επτά,πλήρεις Πνεύματος Αγίου και σοφίας» (Πράξ. στ, 3) «Και εξελέξαντο Στέφανον, άνδρα πλήρη πίστεως και Πνεύματος Αγίου» (Πράξ. στ, 5).

Οι Απόστολοι προτείνουν στους πιστούς να διαλέξουν άνδρες γεμάτους από Πνεύμα Άγιο και σοφία. Και διαλέγουν και τον Στέφανο, που ήταν «πλήρης πίστεως και Πνεύματος Αγίου» και, βεβαίως και τους υπολοίπους Διακόνους.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι οι Απόστολοι για την εποπτεία και την φροντίδα των «συσσιτίων»,όπως θα λέγαμε σήμερα, δηλ. για ένα ζήτημα πολύ πεζό,διαλέγουν «άνδρας πλήρεις πίστεως και πνεύματος αγίου».

2. Δεν αναζητούν ανθρώπους με οργανωτικές ή άλλες ικανότητες. Ή με κύρος και αναγνωρίσιμους. Ή απλώς έντιμους, όπως θα κάναμε σήμερα. Αλλά αναζητούν ανθρώπους πιστούς και «πλήρεις πνεύματος αγίου».

Ο χαρακτηρισμός αυτός μας εκπλήσσει. Μα χρειάζεται να είναι κάποιος «πλήρης πίστεως και πνεύματος αγίου» για μιά τέτοια δουλειά ή έστω αποστολή;

Δεν θα αρκούσαν κάποιες άλλες ειδικές ικανότητες; Η απάντηση, που δίνει η πρακτική αυτή των Αποστόλων είναι «όχι»!

3. Το Ευαγγέλιο,βέβαια, δεν είναι ένα «κοινωνικό σύστημα», όπως,ίσως,κάποιοι θέλουν να το υποβιβάσουν. Όμως δίνει βασικές κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση και αυτού του ζητήματος.

Γιατί η Εκκλησία δεν «μανιχαΐζει». Δεν βλέπει δηλ.τον άνθρωπο σαν ψυχή μόνο. Ούτε υποβιβάζει την αξία του σώματος και των υλικών αναγκών.

Άλλωστε και ο Κύριος στο πρότυπο προσευχής, που μας έδωσε,στο «Πάτερ ημών», περιλαμβάνει και ένα υλικό αίτημα: «Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον».

4. Όμως η Εκκλησία θέλει να μας επισημάνει την προσοχή σε ένα θέμα,που απορρέει από την συμπεριφορά αυτή των Αποστόλων και την επιλογή τους.

Και αυτό είναι ότι τα θέματα των υλικών αναγκών και της κατανομής τους,δηλ.το λεγόμενο «κοινωνικό πρόβλημα» δεν λύνεται μόνο με τα διάφορα προτεινόμενα «κοινωνικά συστήματα».

Ο «άνθρωπος» είναι το αποφασιστικό στοιχείο. Γιατί και με τα δικαιότερα,τυχόν, κοινωνικά συστήματα, που είναι δυνατόν να επινοηθούν και προταθούν,αν ο άνθρωπος δεν είναι «πλήρης πίστεως και πνεύματος αγίου» μπορεί να αδικεί και να εκμεταλλεύεται.

Και αυτό το αποδεικνύει η ιστορία. Τι να την κάνεις μια τέλεια ηλεκτρική συσκευή, χωρίς ηλεκτρική ενέργεια, για να την θέσει σε κίνηση; Και αυτήν την ενέργεια την δίνει ο άνθρωπος.

5. Μόνο ο άνθρωπος, όταν «άνθρωπος ή» (Μένανδρος) δεν θα εκμεταλλεύεται την θέση ή το αξίωμα, που διαχειρίζεται, για το προσωπικό του συμφέρον, αλλά για το καλό του συνόλου. Γνωρίζει ότι «το μεν κοινόν συνδέει,το δε ίδιον διασπά τας πόλεις» (Πλάτωνος Νόμοι).

Και αν για την διανομή των συσσιτίων οι Απόστολοι αναζήτησαν «άνδρας πλήρεις πίστεως και πνεύματος αγίου»!

Πολύ περισσότερο τετοιοι χρειάζονται για να κατευθύνουν την πορεία των λαών.

Αυτοί είναι, πράγματι, απαραίτητοι, αλλά δυστυχώς πάντοτε σπάνιοι!

Γι ´αυτό και οι κοινωνίες ταλαιπωρούνται μέχρι να κατανοήσουν ότι μόνο, όσοι εμφορούνται από την χριστιανική πίστη και εμπνέονται από το Πνεύμα το Άγιο, μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά και στην λύση των κοινωνικών προβλημάτων.

Όταν πιστεύουν,όσοι κατέχουν ή επιδιώκουν καίριες θέσεις ότι δεν τις έχουν, για να ικανοποιούν την φιλοδοξία τους ή να αυξάνουν την περιουσία τους.

Πρέπει να έχουν την συνείδηση ότι είναι οικονόμοι. Διαχειριστές, όχι καταχραστές!

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.