Με λόγο βαθύτατα πνευματικό, αφυπνιστικό και αντάξιο της μεγάλης εορτής των Αγίων Αναργύρων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεόκλητος, έθεσε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, αναλύοντας την πνευματική ένδεια και την κρίση προσανατολισμού που μαστίζει τη σύγχρονη κοινωνία.Απευθυνόμενος στο χριστεπώνυμο πλήρωμα, ο Σεβασμιώτατος περιέγραψε με μελανά αλλά πέρα για πέρα αληθινά χρώματα τη μεταβολή των κοινωνικών αξιών, κάνοντας μια συγκινητική αναδρομή στα χρόνια της αυθεντικής ευσεβείας, όταν οι άνθρωποι στήριζαν την ύπαρξή τους στην απόλυτη εμπιστοσύνη προς τον Θεό.
«Στη σημερινή κοινωνία εμφανίζεται μια ολόκληρη γκάμα “θεμελίων” πάνω στα οποία ο κάθε άνθρωπος στερεώνει την ύπαρξή του, την οικογένειά του, τη ζωή του. Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται η μεγάλη δυσκολία. Κάποτε —και τα λατρεύω εκείνα τα χρόνια— αφήναμε τις πόρτες ανοιχτές και κοιμόμασταν το βράδυ, δεν κλειδώναμε ποτέ. Η μητέρα μου έβαζε απλώς μια πέτρα πίσω από την πόρτα για να μην την χτυπάει ο αέρας»…
Το Χρήμα και το Εφήμερο Κέρδος ως Σαθρό Θεμέλιο.
Στη συνέχεια της ομιλίας του, ο κ. Θεόκλητος καυτηρίασε τη θεοποίηση του πλούτου και του υλικού συμφέροντος, υπογραμμίζοντας ότι η προσκόλληση στα υλικά αγαθά αποτελεί την πρωταρχική αιτία των παγκόσμιων συγκρούσεων, αλλά και της εσωτερικής αλλοίωσης των συνειδήσεων, χωρίς μάλιστα να εξαιρέσει από την κριτική του και τα μέλη του ιερού κλήρου.
«Σήμερα, ο κόσμος θεμελιώνει τη ζωή του σε πράγματα σαθρά και πρόστυχα. Το πρώτο σαθρό θεμέλιο που διαλέγει ο κόσμος σήμερα είναι το χρήμα, το συμφέρον και το κέρδος. Όπου υπάρχει κέρδος, εκεί στρέφονται οι ισχυροί της γης, όπως βλέπουμε να συμβαίνει στη Μέση Ανατολή με μόνο κίνητρο το κέρδος, το πετρέλαιο, το LNG και τα συμφέροντα. Αλλά και πολλοί από εμάς, παπάδες και δεσποτάδες, μερικές φορές δείχνουμε να στηριζόμαστε στο χρήμα, γιατί με το χρήμα ανοίγεις πόρτες, έχεις ανέσεις, καλοπέραση και αναγνώριση. Είναι αλήθεια, και το έχω πει χιλιάδες φορές: Το σάβανο που θα μας βάλουν δεν έχει τσέπες για να χωρέσει τα χρυσάφια, τα διαμάντια ή τα πετρέλαια» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τα Όρια της Επιστήμης και η Αυθεντία του Θεού
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του Μητροπολίτου στο ευαίσθητο θέμα της επιστήμης. Ξεκαθαρίζοντας εξαρχής τον απόλυτο σεβασμό του προς το ιατρικό λειτούργημα, ο Σεβασμιώτατος υπενθύμισε με έμφαση ότι η ανθρώπινη γνώση έχει όρια και δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον Δημιουργό της Ζωής, μεταφέροντας μια συγκλονιστική προσωπική του εμπειρία από το κρεβάτι του πόνου.
«Το δεύτερο μεγάλο θεμέλιο που επιλέγει ο πολύς κόσμος είναι η επιστήμη. Αλίμονο, μην παρεξηγηθώ από τους γιατρούς μας. Κι εγώ, όταν χρειάστηκε για μέλος της οικογένειάς μου, πήγα στο εξωτερικό και σεβάστηκα την επιστήμη. Όμως η επιστήμη φτάνει μέχρι ένα ορισμένο σημείο. Εξομολόγησα πρόσφατα έναν άνθρωπο στο κρεβάτι του πόνου, έναν λεβέντη, μια ομορφιά σκέτη, και αντίκρισα ένα υπόλειμμα ανθρώπου που γύρευε βοήθεια από τον Θεό και από εμάς. Δυστυχώς, ας το πούμε έξω από τα δόντια: Η επιστήμη δεν μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα του κόσμου. Τιμάμε την επιστήμη, υποκλινόμαστε μπροστά στη βοήθεια που προσφέρει, αλλά μόνη της δεν αρκεί. Δεν μπορείς να ελέγξεις τη ζωή μόνο με την επιστήμη. Κύριος της ζωής είναι μονάχα ο Θεός. Γι’ αυτό δεν μπορείς να λες “κάνω το σώμα μου ό,τι θέλω” ή “κάνω τη ζωή μου ό,τι θέλω”. Δεν την παρήγγειλες από κάπου τη ζωή· ο Θεός τη έδωσε δώρο κι εσύ είσαι απλώς “πάροικος και παρεπίδημος”. Σήμερα είμαστε, αύριο δεν ξέρουμε αν θα υπάρχουμε».
Η Ματαιότης της Εγκόσμιας Δόξας.
Κλείνοντας, ο Μητροπολίτης Ιερισσού αναφέρθηκε στο τρίτο ψευδεπίγραφο θεμέλιο της εποχής μας, την εφήμερη ανθρώπινη δόξα και τα αξιώματα, υπενθυμίζοντας τη νομοτέλεια του θανάτου και την ισότητα όλων των ανθρώπων ενώπιον του δικαιοκρίτου Θεού, όπως αυτή αποτυπώνεται ανάγλυφα στην εκκλησιαστική υμνολογία.«Το τρίτο που επιλέγει η κοινωνία είναι η δόξα. Ποιος δεν θέλησε τη δόξα; Το ότι φοράω εγώ σήμερα μήτρα, δεν είναι δόξα; Γιατί να λέμε ψέματα; Όλοι τη ζητήσαμε. Όμως, και του Μεγάλου Αλεξάνδρου τα κόκκαλα και της γιαγιάς στο χωριό που δεν ήξερε να γράφει το όνομά της, την ίδια όψη έχουν μέσα στον τάφο. “Άρα τίς εστι βασιλεύς ή στρατιώτης, ή πλούσιος ή πένης, ή δίκαιος ή αμαρτωλός;” ψάλλουμε στην εξόδιο ακολουθία» κατέληξε ο Σεβασμιώτατος, καλώντας το εκκλησίασμα σε πνευματική εγρήγορση και επιστροφή στο μόνο αληθινό και αρραγές Θεμέλιο, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.
