«Γάμος και αγαμία στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας». Σύμφωνα με το πρόγραμμα που έχει καταρτίσει η Ιερά Μητρόπολη Ηλείας, την Πέμπτη 22 Νοεμβρίου έ.έ. στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βουνάργου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη μηνιαία Αδελφική Ιερατική Σύναξη για την Ιεραποστολική περίοδο 2018-2019, με τους Εφημερίους της Αρχιερατικής Περιφέρειας Πύργου και της Αρχιερατικής Περιφέρειας Ωλένης.

Μετά την κοινή προσευχή των Ιερέων, των Εκπαιδευτικών, καθώς επίσης της Μαθητιώσσας νεολαίας αυτού του Δημοτικού Διαμερίσματος, αλλά και Χριστιανών της Ενορίας, κατά την τέλεση της υποδειγματικής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, την οποία Ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Γερμανός πλαισιούμενος από πλειάδα Ιερεών, ακολούθησε μικρή δεξίωση σε κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος από τον Εφήμεριο του Ιερού Ναού π. Παναγιώτη Στεβή και τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου.

Στην συνέχεια ακολούθησε η εισήγηση του Σεπτού μας Ποιμενάρχου κ.κ. Γερμανού, με Θέμα: «Γάμος και αγαμία στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας».

Στην εμπεριστατωμένη αυτή ενδιαφέρουσα εισήγηση Θεολογικά αλλά και Αγιογραφικά, μέσα μάλιστα από πλούσια βιβλιογραφία, η οποία προκάλεσε τα ευμενή σχόλια των παρισταμένων Ιερέων και θα βοηθήσει αναμφίβολα τους συμμετέχοντες εις την άσκηση και επιτέλεση των ποιμαντικών τους καθηκόντων, ο Σεβασμιώτατος ανέφερε χαρακτηριστικά μεταξύ πολλών άλλων, ότι ο Γάμος είναι:

1ον) Ένωσις δύο ανθρώπων, ενός ανδρός και μίας Γυναικός. 2ον) Είναι «συγκλήρωσις του βίου παντός». Δηλαδή δεν είναι μία ένωσις στιγμιαία ή περιστασιακή, αλλά ένωσις που διαρκεί σ’ ολόκληρο τον χρόνο της ζωής των δύο ανθρώπων που συνδέονται με τον Γάμον, μέχρι του θανάτου τους. Και 3ον) «Θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία». Δηλαδή ο Γάμος είναι θεσμός διεπόμενος από το δίκαιον του Θεού «θείον δίκαιον», και από το δίκαιον των ανθρώπων «θετικόν δίκαιον», και άρα θεσμός προστατευόμενος από τον θείον και τον ανθρώπινον Νόμον.

Εκτεταμένα δε αναφέρθηκε στον Χριστιανικό Γάμο, στον θεσμό του Γάμου και τον σκοπό του, καθώς επίσης στην κατά Χριστόν αγαμία και τον σκοπό της Παρθενίας, στην ηδονή και την οδύνη, στους «δερματίνους χιτώνες», με τους οποίους έντυσε ο Θεός τους Πρωτοπλάστους μετά την πτώση τους και τέλος στους Έγγαμους και άγαμους Κληρικούς, τονίζοντας ότι όλοι έχουμε τον ίδιο σκοπό και την ίδια αποστολή δηλ. να επιτελέσουμε την σωτηρία των Χριστιανών που μας εμπιστεύτηκε η Εκκλησία μας, αλλά και την ιδική μας σωτηρία, υποδεικνύοντας μάλιστα πατρικά, ότι πρέπει να υπάρχει πλήρης αδελφωσύνη και αλληλοκατανόηση μεταξύ των Ιερέων, ενώ απαιτείται επαγρύπνισης, περισσότερος πνευματικός εξοπλισμός και αγώνας την σημερινή εποχή…

Κατακλείοντας την εισήγησή του, επεσήμανε κατηγορηματικά και σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες της Αγίας Εκκλησίας μας, ότι ο δεύτερος γάμος των εν χηρεία Κληρικών δεν επιτρέπεται διόλου, καυτηριάζοντας μάλιστα την πρόσφατη απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία απεφάσισε να επιτρέψει γάμον μετά την χειροτονία ως αντικανονική.

Μετά την εισήγηση έγινε γόνιμη διαλογική συζήτηση επί του προκειμένου θέματος, καθώς επίσης και για άλλα θέματα Λειτουργικά, Διοικητικά και Ποιμαντικά στις κατά τόπους ενορίες.

Οι Εφημέριοι, ανανέωσαν την φιλάδελφη συνάντησή τους, για την επόμενη Ιερατική Σύναξη, η οποία θα πραγματοποιηθεί συν Θεώ στις 8 Δεκεμβρίου έ.έ. στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου του Δ.Δ. Γρανιτσεΐκων Πύργου, με εισηγητή τον κ. Ιωάννη Παπαδόπουλο επίτιμο Γυμνασιάρχη, ο οποίος θα αναπτύξει το θέμα: «Η αλήθεια της πίστεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας. ΜΟΝΟΣ δρόμος ενώσεως του ανθρώπου με τον Τριαδικόν Θεόν. Οι αιρέσεις».

π. Νικόλαος Κατσηδήμας.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

2 Σχόλια

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1
Ευσέβιος Μπούκουρας

Δεν θα επιχειρούσα να γράψω αυτό το κείμενο αν οι μεγάλοι θεολόγοι μας, οι καταρρίψαντες την νομική θεολογία της Δύσης, δεν έθαβαν τα αυτιά τους στην άμμο και μιλούσαν για το νομικό αυτό ζιζάνιο στην θεραπευτική θεώρηση της Εκκλησίας.
Οι επηρεασμένοι από τη δυτική θεολογία θεολόγοι είδαν, όπως κάθε πράγμα, και τα κωλύματα της ιερωσύνης με τα γυαλιά των προϋποθέσεών τους: «Οι εκκλησιαστικοί κανόνες», είπαν, «ορίζουν όποιος είχε εξωσυζυγικές σχέσεις ή διέπραξε φόνο να μη γίνεται κληρικός κι αν είναι ήδη να καθαιρείται».
Οι άνθρωποι αυτοί δεν γνώρισαν ούτε το πραγματικό νόημα, ούτε τα λόγια των εκκλησιαστικών κανόνων.
Κατ’ αρχήν οι κανόνες δεν είναι αναλλοίωτοι, αλλά ανανεώνονται διαρκώς κατά το περιεχόμενο. Μένοντας σε αναλλοίωτους κανόνες, κινδυνεύουμε να αποδιοργανώσουμε την Εκκλησία και πολεμούμε το βαθύτερο θεολογικό και πρακτικό περιεχόμενό τους (βλ. Νίκος Α. Ματσούκας, Δογματική και Συμβολική Θεολογία Β, εκδ. Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 407-408). Οι κανόνες θεσπίστηκαν κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες και αλλάζουν κάθε φορά που οι συνθήκες αυτές μεταβάλλονται, με κριτήριο πάντα το πνευματικό συμφέρον των ανθρώπων.
Στην συνείδηση της σκληρής κοινωνίας των περασμένων αιώνων, η μοιχεία και ο φόνος ήταν κάτι το ασυγχώρητο, κατά κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσαν να αποδεχθούν έναν φονιά ή έναν μοιχό ως ιερέα τους (θα τον έβλεπαν πάντα με περιφρόνηση και καχυποψία), ούτε ακόμα έναν που είχε γυναίκα μοιχαλίδα ή δούλα ή θεατρίνα. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που δημιουργήθηκαν αυτοί οι κανόνες.
Οι κανόνες αυτοί αναφέρουν ως κωλύματα όχι μόνο τις εξωσυζυγικές σχέσεις και τον φόνο αλλά και πολλά άλλα.
Ο η΄ κανόνας π.χ. της συνόδου της Νεοκαισαρείας ορίζει πως αν η γυναίκα κάποιου περιπέσει σε μοιχεία, δεν μπορεί αυτός να γίνει κληρικός, αν είναι δε ήδη, για να παραμείνει κληρικός πρέπει να την χωρίσει.
Ο ιζ΄ κανόνας των Αγίων Αποστόλων και ο γ΄ κανόνας της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου απαγορεύουν να χειροτονείται όποιος έχει παντρευτεί χήρα, χωρισμένη, πόρνη, δούλα ή θεατρίνα.
Μπορούμε σήμερα να δεχθούμε την νομική εφαρμογή των ανωτέρων κανόνων –και μάλιστα χωρίς την δυνατότητα οικονομίας–, όπως θέλουν οι σχολαστικοί θεολόγοι μας, και να πούμε ότι έχουν διαχρονική ισχύ;
Μπορούν οι επηρεασμένοι από το νομικό πνεύμα της Δύσης να εξηγήσουν θεολογικά –και όχι κοινωνικά– γιατί είναι κώλυμα να παντρευτεί κανείς χήρα, δούλα, θεατρίνα ή μη παρθένα; Μήπως μολύνεται από την χήρα ή από την κοινωνική θέση της δούλας;
Αλλά και αν ακόμα μπορέσουν αυτό να το δικαιολογήσουν, πώς θα εξηγήσουν τον ι΄ κανόνα του αγίου Ιωάννου του Νηστευτή, ο οποίος λέει πως αν κάποιος αυτοϊκανοποιείται χωρίς να θεωρεί πως είναι κώλυμα μπορεί να γίνει κληρικός, ή αν είναι ήδη, μετά από το σχετικό επιτίμιο να επανέλθει στα καθήκοντά του; Είναι δηλαδή αυτό καλύτερο από μια φυσιολογική ερωτική σχέση;
Τα κωλύματα της ιερωσύνης δεν είναι νομικά, ούτε απαραβίαστα. Δημιουργήθηκαν λόγω των κοινωνικών συνθηκών και τώρα που αυτές έχουν αλλάξει επιβάλλεται να καταργηθούν.
Είναι αδιανόητο στις ημέρες μας να τίθεται ο κανόνας πάνω από τον άνθρωπο. Να απαγορεύουν –επιλεκτικά και ως δικαιολογία– σε νέους να χειροτονηθούν επειδή είχαν σχέσεις με την αγαπημένη τους. Να μην επιτρέπεται ελεύθερα –αλλά μόνο επιλεκτικά και μόνο σε έδαφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου– ο δεύτερος γάμος στους χήρους και τους διαζευγμένους κληρικούς.
Μια τέτοια υποκριτική νομική θεώρηση που καθαιρεί έναν κληρικό επειδή μαθεύτηκε πως είχε μια κρυφή σχέση, αντί να του επιτρέπει να την νομιμοποιήσει, είναι αντιχριστιανική και θα έπρεπε από πρώτους τους ποιμένες μας να είχε απορριφθεί.

2
Γεώργιος Αποστολόπουλος

Και μετά απορούν που ο κόσμος έχει απομακρυνθεί από την Εκκλησία. Όταν οι ποιμένες της Εκκλησίας δείχνουν τέτοια σκληρότητα προς τους χήρους και διαζευγμένους κληρικούς και τους αναγκάζουν -για χάρη της τυπολατρίας τους- να έχουν παράνομους δεσμούς ή να δυστυχούν ή να αναπτύσσουν διαστροφές. Από τέτοιους δεσποτάδες μακριά.