ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΙΤΕΙΑ: Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΑΡΑ – Εκεί που γεννήθηκε η ελευθερία η Πολιτεία επέλεξε την ταπείνωση

Άδεια επαιτείας –
Αυτή ήταν η «ανταμοιβή».

Όχι για έναν άγνωστο –
Όχι για έναν άνθρωπο της σκιάς –
ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΗΤΑΡΑ.

Για τον πολεμιστή –
Για τον άνθρωπο της πρώτης γραμμής –
Για εκείνον –
που κράτησε όρθια την Επανάσταση.

Και όταν ήρθε η ώρα της ειρήνης –
δεν τον τίμησαν.
ΤΟΝ ΑΦΗΣΑΝ.

Να σταθεί σε μια γωνιά –
Στον Πειραιά –
Με μια άδεια στο χέρι –
Όχι για να προσφέρει –
ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΕΞΗΓΗΣΗΣ:

Δεν είναι ατυχία –
Δεν είναι παράλειψη –
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗ.

Γιατί ένα έθνος –
που γεννήθηκε μέσα από θυσία –
δεν δικαιούται
να ξεχνά εκείνους που τη σήκωσαν.

Και όταν τους ξεχνά –
δεν χάνει απλώς τη μνήμη του.
ΧΑΝΕΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ.

Ο ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ –
δεν έπεσε στο πεδίο της μάχης.

Έπεσε –
στη σιωπή της αδιαφορίας.

Και αυτή η πτώση –
είναι πιο βαριά.

Γιατί δεν αφήνει ήρωες.

ΑΦΗΝΕΙ –

ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΕΝΟΧΗ.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.