ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ: Το ζήτημα των εκτρώσεων δεν είναι τυπικό, είναι ηθικό! Του π. Ηλία Μάκου. Πολύ θόρυβος έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ημέρες, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο στις ΗΠΑ ανέτρεψε τη συνταγματική απόφαση Roe v Wade, που είχε ληφθεί πριν 50 χρόνια, κρίνοντας ότι δεν υπάρχει πλέον ομοσπονδιακό δικαίωμα για άμβλωση.

Δεκατρείς πολιτείες έχουν ήδη ψηφίσει τους λεγόμενους «εκτελεστικούς νόμους», που θα θέσουν αυτόματα εκτός νόμου την άμβλωση, μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Ορισμένες άλλες είναι πιθανό να προχωρήσουν ταχέως σε νέους περιορισμούς.

Και διατυπώθηκαν πολλές απόψεις, σε μερικές περιπτώσεις φανατικά και υπερβολικά και αφοριστικά.

Και σε άλλες περιπτώσεις, λιγότερες, ψύχραιμα, ουσιαστικά και υπεύθυνα.

Το ζητούμενο δεν είναι να ταχθεί κανείς με τους υποστηρικτές της μιας ή της άλλης άποψης.

Αλλά να υπερασπιστεί το δικαίωμα του εμβρύου, που δεν μπορεί να το κάνει μόνο του και το οποίο είναι ζωντανός οργανισμός, στη ζωή.

Μάλιστα κατηγορείται στην Ελλάδα κατά καιρούς και η Ορθόδοξη Εκκλησία, γιατί έχει σαφέστατη και συγκεκριμένη θέση στο θέμα των εκτρώσεων, χωρίς να αφήνει παρερμηνείες.

Τις καταδικάζει και μάλιστα έχει θεσπίσει και «Ημέρα Αφιερωμένη στην Προστασία του Αγέννητου Παιδιού».

Αλλά το ζήτημα των εκτρώσεων δεν αφορά μόνο στην Εκκλησία, αφορά σε ολόκληρη την κοινωνία.

Η ποιότητα μιας κοινωνίας δεν κρίνεται από το πόσο δυνατή ή μεγάλη ή ισχυρή ή πλούσια ή προοδευμένη ή αναπτυγμένη είναι.

Αλλά από το πόσο ικανή είναι να ξέρει να αγαπά και να σέβεται τις ίδιες τις αξίες της.

Το ζήτημα των εκτρώσεων δεν έχει να κάνει μόνο με τους πιστούς, έχει να κάνει με όλους τους ανθρώπους. Δεν είναι τυπικό, που ρυθμίζεται με διατάγματα…

Είναι πρωτίστως ηθικό και εξαρτάται από τη συνείδηση.

Σ’ αυτή την προσέγγιση δεν μπαίνει θέμα απαγόρευσης, αλλά συνειδητής και ανθρώπινης στάσης.

Μας έλεγε μια νεαρή γυναίκα:

Το σώμα μου και τη ζωή μου μπορώ να επιλέγω να τα κάνω ό,τι θέλω.

Δεν το αρνείται κανείς αυτό.

Το βάρος της προσωπικής ευθύνης πέφτει πάνω στο ίδιο το άτομο.

Αλλά στην περίπτωση των εκτρώσεων έχουμε να κάνουμε και με το σώμα και τη ζωή μιας άλλης ύπαρξης, του εμβρύου, που στερείται της επιλογής, αφού δεν αποφασίζει το ίδιο αν θέλει να ζήσει ή να μη ζήσει…

Κανονίζουν άλλοι για λογαριασμό του, παραβιάζοντας και στερώντας τη δική του ελευθερία.

Το έμβρυο είναι πλάσμα με πολύτιμη αξία. Δεν είναι δημιούργημα χημικών ενώσεων. Δεν είναι ανερμάτιστο φτερό στον άνεμο. Έχει καρδιά, έχει ψυχή, έχει εσωτερική αξία.

Και πρέπει να καταλάβουμε ότι όταν δεν αγαπούμε, σκιάζουμε το πρόσωπό μας και τον εσωτερικό μας κόσμο. Και αυτές οι σκιές, επειδή δεν σβήνουν εύκολα, είναι ενδεχόμενο να μας στιγματίσουν.

Οι άνθρωποι, δυστυχώς, απλοποιούμε πολύ τα πράγματα και φτάνουμε μέχρι και στη μεθόδευση των συναισθημάτων μας.

Αφήνουμε τον οδοστρωτήρα της ζωής να μαραίνει τα άνθη της ψυχής μας.

Και μετά όλα τα ανεπίτρεπτα επιτρέπονται και όλα τα αδικαιολόγητα δικαιολογούνται!

πατήρ Ηλίας Μάκος

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.