ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: ΠΑΙΔΙΑ ΕΚΤΟΣ ΟΘΟΝΗΣ – ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ Ή ΣΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ; Απαγόρευση πρόσβασης στα social media για ανηλίκους από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη – και ένα μέτρο που ανοίγει περισσότερα ερωτήματα από όσα κλείνει

Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη

να θέσει όρια στην πρόσβαση των ανηλίκων στα social media –

δεν αφορά την τεχνολογία.

Αφορά το μέτρο.

Τον τρόπο –

με τον οποίο μια κοινωνία

επιλέγει να μεγαλώσει τα παιδιά της.

Το ερώτημα –

δεν είναι αν η οθόνη κουράζει.

Αυτό έχει ήδη απαντηθεί.

Το ερώτημα είναι άλλο:

ποιος αναλαμβάνει την ΕΥΘΥΝΗ

όταν η οθόνη

παύει να είναι εργαλείο –

και γίνεται περιβάλλον.

Οικογένεια;

Σχολείο;

Κράτος;

Ή κανείς;

Η απαγόρευση –

έρχεται να καλύψει ένα κενό.

Αλλά κάθε κενό

που καλύπτεται με ρύθμιση –

αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο:

ότι η παρουσία των ενηλίκων

έχει υποχωρήσει.

Και τη θέση της –

την έχει πάρει η διαρκής έκθεση.

Σύγκριση –

Επιβεβαίωση –

Πίεση.

Ένα περιβάλλον –

χωρίς παύση.

Και μέσα σε αυτό –

το παιδί δεν συμμετέχει απλώς.

Διαμορφώνεται.

Η παρέμβαση του κράτους

έρχεται να θέσει όρια.

Αλλά τα όρια –

όταν τίθενται εξωτερικά –

δεν επαρκούν.

Γιατί το ζήτημα –

δεν είναι μόνο η πρόσβαση.

Είναι η εξάρτηση.

Και η εξάρτηση –

δεν απαγορεύεται.

Καλλιεργείται –

ή αντιμετωπίζεται.

Το μέτρο –

δεν απαντά.

Ανοίγει ερωτήματα.

Όχι για την πρόθεση –

αλλά για το βάθος.

Μπορεί μια απαγόρευση

να υποκαταστήσει την παιδεία;

Μπορεί ο περιορισμός

να λειτουργήσει χωρίς κατανόηση;

Και τελικά –

μπορεί μια γενιά

να προστατευτεί

χωρίς να εκπαιδευτεί;

Εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο.

Η προστασία

χωρίς παιδεία –

είναι πρόσκαιρη.

Η παιδεία

χωρίς όρια –

είναι ευάλωτη.

Η ισορροπία –

δεν επιβάλλεται.

Χτίζεται.

Και αυτή η συζήτηση –

δεν αφορά τα παιδιά.

Αφορά τους ενήλικες.

Τον χρόνο που δεν δίνουν –

Την παρουσία που απουσιάζει –

Το παράδειγμα που δεν υπάρχει.

Γιατί πριν από κάθε οθόνη –

υπάρχει ένα βλέμμα.

Και αυτό το βλέμμα –

δεν αντικαθίσταται.

Το μέτρο –

μπορεί να λειτουργήσει.

Αλλά μόνο αν αποτελέσει αρχή.

Όχι λύση.

Γιατί τα μεγάλα ζητήματα –

δεν κλείνουν με αποφάσεις.

Ανοίγουν με ευθύνη.

Και η ευθύνη –

δεν μετατίθεται.

ΚΡΙΝΕΤΑΙ.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.