Το Σιτάρι που Μιλάει για την Ανάσταση. Του Μιχαήλ Σ. Μιχαλακόπουλου. Η ψυχή του Έλληνα, όταν ξημερώνει τέτοια μέρα των Αγίων Θεοδώρων, αισθάνεται μια γαλήνη αλλιώτικη. Δεν είναι μια απλή ανάμνηση αγίων που πέρασαν, αλλά μια ζωντανή συνάντηση με κάτι που δεν χάνεται ποτέ. Στην ταραχή του καιρού μας, όπου κάθε λογής σκοτάδι προσπαθεί να ριζώσει μέσα μας, ο φόβος, η κακία και η σύγχυση, ο Θεός στέλνει πάντοτε ένα σημάδι καθαρότητας, ένα μικρό φως στην καρδιά, για να θυμηθούμε πως δεν είμαστε μόνο σώμα, αλλά ψυχή που διψά για κάτι αγνό.
Όπως τότε, στα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη, ο Άγιος Θεόδωρος φώτισε τη βασιλεία των σκοταδιών με ένα ταπεινό σιτάρι. Το σιτάρι δεν ήταν απλό φαγητό· έγινε ευλογία, υπόμνηση πως ο Θεός φυλάει τους δικούς Του ακόμη και μέσα στη φλόγα. Μια χούφτα κόλλυβα στάθηκε τότε το δοχείο της καθαρότητας, το ψωμί της σωτηρίας. Και το ίδιο μήνυμα αντηχεί και σήμερα, στον καιρό μας, που ο άνθρωπος τρέφεται με πολλά, μα μένει πεινασμένος για το εσωτερικό του φως.
Τα κόλλυβα δεν είναι μόνο μνημόσυνο των κεκοιμημένων· είναι ανάμνηση της νίκης της ζωής. Είναι ένα μυστήριο που απλώνεται πάνω στο τραπέζι μας σαν εικόνα της Ανάστασης. Σπόρος που πέφτει για να αναστηθεί, ταπείνωση που γίνεται δόξα. Δεν υπάρχει πιο ιερή απλότητα από εκείνη του σιταριού. Το ίδιο που στο ψωμί τρέφει το σώμα, στα κόλλυβα θρέφει την ψυχή.
Μέσα στην αυστηρότητα της Σαρακοστής, όπου ο άνθρωπος αγωνίζεται με τον εαυτό του και τους λογισμούς του, οι Άγιοι Θεόδωροι μας μιλούν σιγανά για μια άλλη νηστεία, εκείνη της καρδιάς. Η αποχή από τις τροφές είναι το μισό έργο· το άλλο μισό είναι η εσωτερική κάθαρση, η ειρήνη απέναντι στον θυμό, η γλυκύτητα της αγάπης. Δεν είναι τυχαίο πως η προσευχή μοιάζει με το σιτάρι· όσο πιο βαθιά την φυτεύει κανείς μέσα του, τόσο περισσότερο καρποφορεί.
Και έτσι, σήμερα, με ένα πιάτο κόλλυβα και μια καρδιά σιωπηλή, ο άνθρωπος θυμάται πως ο δρόμος του δεν τελειώνει στο χώμα. Ο Θεός, μέσα σε ταπεινά πράγματα, σπόρους, δάκρυα και προσευχές, κρύβει πάντοτε την υπόσχεση της Ανάστασης.
Σταυροδρόμι Γορτυνίας Αρκαδίας,
28 Φεβρουαρίου 2026
Μιχαήλ Σ. Μιχαλακόπουλος
