Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου

Με πόνο ψυχής και ως Αρχιερεύς, αλλά και ως Έλληνας πολίτης, ήκουσα όσα είπε ο ΥπουργόςΦίλης, σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό, μεταξύ των άλλων, για το θέμα της προσευχής στα Σχολεία και των παρελάσεων των μαθητών.

Λυπούμαι βαθύτατα, διότι ο κ. Υπουργός από ότι φαίνεται από τα λεγόμενά του τουλάχιστον, ενοχλείται τόσο από την πρωινή προσευχή στα Σχολεία, όσο και από τις παρελάσεις κατά τις εθνικές εορτές. Και επειδή δεν θα ήθελε ευθέως να πη τις απόψεις του, προσπαθεί να τις περάση με ένα πρωτότυπο και ιδιόμορφο τρόπο.

Είπε χαρακτηριστικά ο κ. Υπουργός: «…Αν σε ένα Σχολείο γίνεται προσευχή και σε άλλο όχι, και τι έγινε; Θέλομε να δοθή η ευθύνη, η εμπιστοσύνη στους εκπαιδευτικούς κάθε σχολείου να αποφασίζουν για το ζήτημα αυτό. Δεν θέλομε να υπάρχη ειδικά μια εκπορευόμενη γραμμή να δεσμεύη όλο τον κόσμο σε τέτοια ζητήματα. Σε θέματα δηλαδή εκπαιδευτικής καθημερινότητας, δίνομε την ευκαιρία στον Σύλλογο να αποφασίζη για αυτά τα ζητήματα…»

Ερώτησις Δημοσιογράφου: «Αυτό δεν είναι λίγο μεσοβέζικο;» Απάντησις Υπουργού: «Ούτε μεσοβέζικο, ούτε μη μεσοβέζικο. Είναι μια αντίληψη για τη λειτουργία του Σχολείου. Στην Ελλάδα το Σχολείο είναι πολύ συγκεντρωτικό. Κάθε ημέρα υπογράφω τριακόσιες υπουργικές αποφάσεις, από εκδρομή που πάει να γίνη ή δεν πάει να γίνη, μέχρι μετάθεση μέχρι άλλα ζητήματα, ήσσονος προσπαθείας. Είμαι αναγκασμένος, να τα υπογράφω εγώ. Έτσι δεν μπορεί να λειτουργή το Σχολείο. Όταν σε ένα Σχολείο γίνεται προσευχή και σε άλλο δεν γίνεται και τι έγινε, ποιο είναι το πρόβλημα;…»

Σε άλλο σημείο και στην ερώτηση, πως θα προχωρήση το θέμα αυτό, ο Υπουργός είπε, ότι θα σταλούν εγκύκλιοι, ενώ κατέληξε, ότι για θέματα όπως προσευχή, παρελάσεις κ.λ.π. θα αποφασίζη ο Σύλλογος Διδασκόντων, ο Σύλλογος Γονέων και η Τοπική Κοινωνία. Δεν θα υπάρχη κεντρική εκπορευόμενη γραμμή.Ακούοντας τα παραπάνω διερωτώμαι, εάν ο κ. Υπουργός έχει συνειδητοποιήση ποια θα είναι τα αποτελέσματα της εφαρμογής αυτών των απόψεων στα Σχολεία, αυτής της «πρωτοτυπίας», ώστε να μην υπάρχη συγκεκριμένη οδηγία από το αρμόδιο Υπουργείο και να κάνη ο καθένας, ο,τι θέλει. Φαντάζεσθε στο ένα Σχολείο να γίνεται πρωινή προσευχή και στο διπλανό όχι; Οι μαθητές του ενός Σχολείου να παρελαύνουν και του διπλανού όχι; Αναλογίζεσθε, τι θα γίνη, εάν κάποιοι εκ των Διδασκόντων, η των Γονέων η ακόμη των Μαθητών, θέλουν να γίνεται προσευχή και κάποιοι άλλοι όχι;

Σε τι βλάπτει άραγε η πρωινή προσευχή τους μαθητάς, εφόσον μάλιστα κάποιοι που δεν θα ήθελαν να συμμετέχουν σε αυτή μπορούν να το πράξουν;
Θα έχωμε, δηλαδή, Σχολεία «περισσότερον ευσεβών» και «ολιγότερων ευσεβών» και Σχολεία μαθητών που θα αγαπούν την Ελλάδα και εκείνων που φαινομενικά δεν θα είναι φιλοπάτριδες;
Αλήθεια, σε τι φταίει η παρέλαση και οι όποιες εκδηλώσεις, που γίνονται για την τιμή όλων εκείνων που αγωνίστηκαν, ώστε να μπορούμε εμείς ελεύθερα να εκφράζομε τις όποιες απόψεις μας. (Για το θέμα των παρελάσεων θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο μας, γιατί χρειάζεται πολλή κουβέντα)
 

Δεν θα ήθελα ποτέ να πιστεύσω, ότι ο κ. Υπουργός δεν είναι σε θέση να αντιληφθή βασικές αρχές μιάς κοινωνίας ανθρώπων και βασικούς όρους μιάς εκπαιδευτικής κοινότητος, η ότι δεν σέβεται την πίστη και την παράδοση ενός Λαού, ο οποίος έχει την δική του πνευματική και πολιτιστική ταυτότητα.
Ειλικρινά, δεν φοβούμαι ότι θα πάθει κάτι η πίστη μας, εάν κάποιοι δεν κάνουν προσευχή. Η πίστη μας είναι αποκάλυψη Θεού και για αυτό όποιος διαχρονικά την πολέμησε απέτυχε παταγωδώς και έχασε ή καλύτερον εχάθη, για να θυμηθούμε τον στίχο που ψάλλομε το Πάσχα, για τους πολεμίους της από το Θεό αποκεκαλυμμένης Αληθείας «Ως εκλείπει καπνός εκλιπέτωσαν, ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός»

Πιστεύω ότι όσοι έχουν εμμονές, πάνω σε θέματα πίστεως, πρέπει να εντρυφήσουν λίγο στην ιστορία, ώστε να βρούν και να μάθουν το χρησμό της Πυθίας στον Ιουλιανό τον Παραβάτη «…Είπατε τω βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, ου μάντιδα δάφνην, ουδέ παγάν λαλέουσαν. Απέσβετο και λάλον ύδωρ».
Δεν φοβούμεθα για την πίστη μας, διότι γνωρίζομε πολύ καλά, ότι ενώ επί αιώνες εδιώκετο, εν τούτοις μέσα από θυσίες και φρικτά μαρτύρια όχι απλώς διετηρήθη, αλλά λαμπροτέρα κατέστη.
Για άλλο ανησυχούμε. Για την ισοπέδωση των πάντων στη χώρα μας. Για το διχαστικό σχέδιο ανησυχούμε, το οποίο επιχειρείται να περάση στα Σχολεία μας. Είναι η χειροτέρα υπηρεσία που θα μπορούσε να προσφερθή, αυτή την συγκεκριμένη στιγμή στον τόπο μας.Ο Λαός μας σήμερα, έχει ανάγκη από ενότητα και όχι από διασπαστικές κινήσεις και διχασμούς. Εάν προσέξη ο κ. Υπουργός, θα μπορέση να προσφέρη στην Πατρίδα μας καλές υπηρεσίες. Αν όμως θυσιάση την αλήθεια και το συμφέρον της Παιδείας στον βωμό των ιδεολογικών αγκυλώσεων, τότε θα καταστή επικίνδυνος και θα μείνη στην Ιστορία ως καταστροφεύς.

Έχομε δι’ ελπίδος ότι θα υπάρξη σύνεσις ως προς την λήψιν κάθε αποφάσεως, από το αρμόδιο Υπουργείο. Και αν, όπερ απευχόμεθα, δεν υπάρξει κάτι τέτοιο, τότε πρέπει να μιλήσουν εν πνεύματι ενότητος προασπιζόμενοι το συμφέρον των παιδιών μας και της κοινωνίας μας, οι ίδιοι οι Εκπαιδευτικοί , οι ίδιοι οι Γονείς και οι ίδιοι οι Μαθητές.Αρκετά αυτός ο Λαός εβίωσε στο πετσί του τον διχασμό και αρκετά θύματα θρηνήσαμε σε άλλες εποχές εξαιτίας τέτοιων καταστάσεων.

Το πρόβλημα της Παιδείας δεν είναι η προσευχή και οι παρελάσεις. Είναι τα εκπαιδευτικά προγράμματα, η αντιμετώπιση των προβλημάτων που απασχολούν τους Εκπαιδευτικούς, ώστε να επιτελούν απρόσκοπτα το έργο τους. Τα εκπαιδευτικά σεμινάρια, η οικείωση του μαθητή με ένα σχολικό περιβάλλον που θα τον αναπαύη, ο σεβασμός του μαθητή προς το Σχολείο και τόσα άλλα.Ας σκύψουν λοιπόν πάνω στα σοβαρά προβλήματα της παιδείας και ας μη παραπλανούν, οι αρμόδιοι, τον Λαό, με σκοπό αποφύγουν τα φλέγοντα ζητήματα, που απασχολούν τον τόσο ευαίσθητο αυτό χώρο.

Γιώργος Λακαφώσης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.