Στην Πατριαρχική Εξαρχία Μελίτης

Βρεθήκαμε εκεί, στο «κλειδί της φοβερής Θεοφρούρητης πόρτας» μεταξύ Τυνησίας και Ιταλίας, την Μάλτα. Ξεκινάμε από τον υπέρλαμπρο Καθολικό καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου με τους περίφημους πίνακες του Caravaggio, (Kon-Katidral ta’ San Ġwann) και παίρνουμε την κατηφόρα της άλλοτε ψαραγοράς και τώρα του πολύβουου δρόμου με τα πολλά εστιατόρια και μπαρ, την Merkants str. Φτάνοντας στην είσοδο του Πανεπιστημίου (L-Universitά ta΄ Malτa) η ματιά μας ξαφνιάζεται· μια Ελληνική σημαία κυματίζει καταμεσής του κεντρικού δρόμου! Πλησιάζουμε. Είναι η είσοδος του πρώτου Ελληνορθόδοξου Ιερού Ναού, του Αγίου Γεωργίου, στη Βαλέττα. Στον επόμενο δρόμο, στο Saint Nicholas street 135 βρίσκεται το Ελληνικό Σχολείο εκμάθησης Ελληνικής Γλώσσας και το νηπιαγωγείο, όπου υπό την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κρήνης και Πατριαρχικού Εξάρχου Μελίτης (Μάλτας) κ. Κυρίλλου, του ακούραστου εργάτου στον αμπελώνα του Κυρίου, ως παγκοσμίου φήμης θεολόγος και καθηγητής θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έχουμε ραντεβού με τους μαθητές του, για να τους κάνουμε μια παρουσίαση, ένα ταξίδι από την Μάλτα, στην Ελλάδα, την Κωνσταντινούπολη, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Καππαδοκία. Μας υποδέχεται εγκάρδια ο π. Νικόλαος και ο κ. Γιώργος, ο δάσκαλος. Στην παρέα μπήκαν και μερικοί γονείς. Πριν καλά καλά ξεκινήσουμε ο Ορφέας (από Γερμανό Πατέρα και Ελληνίδα μητέρα) μας κάνει την άκρως διεισδυτική ερώτηση απορίας: Τι σχέση έχουμε εμείς κύριε με όλα αυτά; Το μυαλό αρχίζει να τρέχει! «Ξέρετε έρχομαι από την Θεσσαλονίκη ,αύριο πανηγυρίζει τον Άγιο και Προστάτη της, τον Άγιο Δημήτριο και κατοικώ δίπλα σε ένα ορφανοτροφείο, το οποίο έκτισε και δώρισε στα ορφανά Ελληνόπουλα ο Θεσσαλονικιός Ιωάννης Παπάφης. Δεν αξιώθηκε δυστυχώς να το δει ποτέ. Η Ελλάδα του αρνήθηκε την Ελληνική υπηκοότητα ως μη όφειλε! Ζήτησε να το ονομάσουν «Μελιτεύς» δηλαδή το όνομα της δεύτερης πατρίδας του της Μάλτας, γιατί στα αρχαία Ελληνικά το μέλι λεγόταν Μελιτεύς. Πριν λίγο ήμουν στο πάρκο Maglio όπου η Μάλτα τον τίμησε με προτομή ως τον μοναδικό ξένο, γιατί βοήθησε και 550 νέους της Μάλτας να φύγουν για καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Βλέπετε παιδιά μου τότε όλους αυτούς τους μεγάλους ευεργέτες μας δεν τους απασχολούσε η μπάλα, όπως στις μέρες μας αλλά πώς να βοηθήσουν ειδικά τα νέα παιδιά γιατί δεν ξέχασαν ποτέ τι τράβηξαν κι αυτοί όταν ήταν νέοι. Ήταν αυτός που ήρθε εδώ στην Μάλτα, κέρδισε πολλά με το εμπόριο και έδωσε περισσότερα στους συνανθρώπους του. Ήταν ο πρώτος ο οποίος πίστεψε στον μεγάλο Καποδίστρια για να αναστυλώσει την Ελλάδα και άλλα πολλά. Παλληκαράκι ήρθε από την Κωνσταντινούπολη, εκεί όπου υπάρχει το Οικουμενικό Πατριαρχείο με «αρχηγό» τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας τον κ.κ. Βαρθολομαίο. Αυτός φρόντισε να σας παραχωρηθεί αυτός ο χώρος από την ΡΚαθολική Αρχιεπισκοπή Μάλτας για να μάθετε γράμματα και γλώσσα Ελληνική, την ομορφότερη του κόσμου. Αυτός επίσης φρόντισε να σας παραχωρηθεί και η διπλανή πολύ ωραία μεγάλη εκκλησία του Αγίου Νικολάου για να προσεύχεστε με τις οικογένειές σας και να βρίσκεστε όλοι μαζί οι Έλληνες της Μάλτας στις γιορτές μας. Το σχολείο σας το ονομάζετε «Άγιος Γεώργιος». Ο Άγιος αυτός όπως και πολλοί άλλοι προέρχονται από την Καππαδοκία, στα βάθη της σημερινής Τουρκίας όπου κάποτε κατοικούσαν πολλοί Ρωμηοί δηλαδή Έλληνες, εννοείται Χριστιανοί. Από την Ταρσό της Καππαδοκίας ξεκίνησε ο Απόστολος των Εθνών Παύλος, ο μεγάλος Δάσκαλος, ο οποίος πέρασε από την Ελλάδα αλλά και από εδώ την δεύτερη πατρίδα σας, την Μάλτα. Η Καππαδοκία μοιάζει με την Μάλτα. Όλα τα σπίτια, οι εκκλησίες, τα σχολεία κ. α. είναι φτιαγμένα, όπως εδώ στην Μάλτα, με αυτή την μαλακιά κιτρινωπή πέτρα. Και η Μάλτα της θάλασσας όπως και η Καππαδοκία ψηλά στα 1200 μέτρα δεν έχουν ούτε δάση ούτε νερά, άξυλες και άνυδρες, αλλά οι κάτοικοί τους ήταν πεισματάρηδες, δουλευταράδες και το κυριότερο πιστοί. Και η Ελλάδα και η Μάλτα έχουν σταυρό στη σημαία τους. Της Μάλτας έχει οκτώ γωνίες οι οποίες αντιπροσωπεύουν τους οκτώ μακαρισμούς, τις οδηγίες του Κυρίου Ιησού Χριστού κατά την ομιλία Του στο Όρος δίπλα στη Λίμνη της Γαλιλαίας. Την πολύ μεγάλη σημασία τους, πολύ πριν οι Μαλτέζοι κάνουν την σημαία τους, πρώτος δίδαξε ο Μέγας Βασίλειος ο γνωστός σας πιστεύω Ιεράρχης, ο Καππαδόκας. Ο Άγιος, όχι αυτός ο χοντρομπαλάς της coca cola!, ήταν αυτός που μας είπε ότι αν τους ακολουθήσουμε θα γίνουμε πολύ καλοί άνθρωποι». Τι είναι αυτοί οι μακαρισμοί κύριε; Με ρωτάει ένα άλλο παιδί. «Ο 1ος μας λέει να είμαστε «Πτωχοί τω πνεύματι», όχι βέβαια αγράμματοι, το αντίθετο, να μάθουμε πολλά γράμματα αλλά να είμαστε ταπεινοί όχι καυχησιάρηδες. Ο 2ος μας λέει να είμαστε «πενθούντες , όχι να κλαίμε συνέχεια αλλά περισσότερο να λυπούμαστε τον συνάνθρωπό μας όταν έχει στενοχώριες παρά να χαιρόμαστε για τις δικές μας χαρές. Ο 3ος να είμαστε «πράοι», Πώς να γίνει αυτό με τόσο άγχος; Eίναι απλό να βάλουμε τον Χριστό στη ζωή μας. Ο 4ος να είμαστε «πεινόντες και διψώντες για δικαιοσύνη». Να δίνουμε πολύ μεγάλη σημασία στο μέγιστο αγαθό κατά τον Απόστολο Παύλο, ο οποίος πέρασε και δίδαξε στο νησί σας. Να είμαστε δίκαιοι. Ο 5ος Να είμαστε «ελεήμονες». Να βοηθάμε, να συμπονούμε, τους ανήμπορους συνανθρώπους μας, τους δυστυχισμένους και αρρώστους. Ο 6ος να έχουμε «καθαρή καρδία». Αυτοί οι Έλληνες που ζούσαν στην Καππαδοκία το πέτυχαν γιατί με τον σταυρό ξεκινούσαν την μέρα τους, με τον σταυρό την τελείωναν. Αλώστε η ζωή τους ήταν μια διαρκής προσευχή προς τον Θεό. Ο 7ος ο τόσο επίκαιρος με αυτά που συμβαίνουν στην Ουκρανία και την Γάζα, να είμαστε «ειρηνοποιοί». Να ζούμε ειρηνικά κι αυτό το πέτυχαν οι πρόγονοί μας τόσο στην Κωνσταντινούπολη, όσο και στην Καππαδοκία και σε πολλά άλλα μέρη της καθ΄ ημάς Ανατολής, της σημερινής Τουρκίας, γιατί ζούσαν ειρηνικά με τους γείτονές τους Τούρκους αν και, κατά τον 8ο μακαρισμό ήταν πάντα «δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης». Τους έδιωξαν γιατί ήταν δίκαιοι και γιατί εφάρμοσαν όλα αυτά στη ζωή τους. Γιατί και η Καππαδοκία δέχτηκε επιθέσεις από τους Τούρκους όπως και η Μάλτα αλλά η Μάλτα άντεξε και οι Ιππότες της που ήρθαν από την Ρόδο έστησαν αυτά τα φοβερά τείχη, όμοια με εκείνα της Κωνσταντινούπολης. Οι Μαλτέζοι όπως και οι Έλληνες πολέμησαν και αντιστάθηκαν στον φασισμό των Γερμανών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτόν το αγώνα που θα τιμήσετε στην αυριανή σας γιορτή. Εδώ από κάτω στην προκυμαία έδωσαν την ζωή τους οι πλωτάρχες Αρσλάνογλου και Ζέππος όταν μαχόμενοι βυθίστηκε το υποβρύχιό τους «Γλαύκος». Τώρα εσείς ζείτε σε ένα νης,. και η Ελλάδα μας έχει πολλά νησιά. Το ίδιο φως της Μεσογείου, της θάλασσας που γέννησε τον Κύριο και Θεό μας, φωτίζει και την Ελλάδα και την Μάλτα. Σε αυτόν τον ίδιο Θεό του Φωτός πιστεύουν Μαλτέζοι και Έλληνες. Αυτή είναι μια γρήγορη απροετοίμαστη απάντηση στην ωραία ερώτηση του Ορφέα. Ίσως αν το ψάξουμε θα βρούμε κι άλλα κοινά που έχουμε με την Μάλτα».

Το ταξίδι συνεχίστηκε με πλήθος διαφανειών από την Κωνσταντινούπολη, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και την Καππαδοκία. Εντυπωσιακό το ασταμάτητο και ακούραστο ενδιαφέρον τόσο των μαθητών όσο και των γονέων. Στο τέλος ο παρουσιαστής, καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Τερψίδης, ο οποίος βρέθηκε για ιδιωτική επίσκεψη στη Μάλτα, έδωσε σε κάθε μαθητή μια εικόνα του Αρχαγγέλου του Φερτεκίου της Καππαδοκίας, με την ευχή του Οικουμενικού μας Πατριάρχου.

Την επομένη το πρωί, Κυριακή του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου, οι σημαίες της Μάλτας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου και η Ελληνική κυματίζουν έξω από τον μεγαλοπρεπή και ιστορικό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου τον οποίο μας παραχώρησε η τοπική Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Παρουσία πλήθους ορθοδόξων πιστών, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κρήνης και Έξαρχος Μάλτας ιερούργησε κατά την Θεία Λειτουργία μαζί με τους π. Νικόλαο και τον π. Ανδρέα. Ο ιεροψάλτης ψέλνει στα Ελληνικά, τα Αγγλικά και Ουκρανικά. Κατάνυξη και ησυχία.

Κατά την ομιλία του μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε «στον βίο του Αγίου… και την ακατάπαυστη ομολογία της πίστεώς του, η οποία ήταν καρπός τόσο της αγιότητος του σώματος όσο του νου και της ψυχής του…. Σήμερα πανηγυρίζει όλη η Ορθοδοξία διότι ο Άγιός μας δίδαξε τον δρόμο της αφιέρωσης, της προσφοράς ακόμα και της προσωπικής θυσίας αν χρειαστεί…Αν έχουμε αυτές τις αξίες και αρχές και κυρίως την πίστη μας στον Ιησού Χριστό τότε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής…. Σήμερα ιδιαιτέρως χρειαζόμαστε αυτές τις πνευματικές δυνάμεις τις οποίες δυστυχώς η κοινωνία τις διαλύει και μας οδηγεί στο να κυκλοφορούμε σαν πτώματα κενά…. Η ζωή μας θα είναι όμορφη αν ζούμε ακατάπαυστα μέσα μας την ανεκλάλητη χαρά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού… Αυτό είναι το μήνυμα του Αγίου Δημητρίου».

Στην συνέχεια τελέστηκε Δοξολογία η οποία ξεκίνησε με προτροπή του Σεβασμιωτάτου να ψάλουμε όλοι μαζί το, τῇ Υπερμάχω Στρατηγῷ, Παναγία Θεοτόκο μας. Παρούσα η εκπρόσωπος της Εξοχοτάτης Πρέσβειρας της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Μάλτα, της κας Τασίας Αθανασίου. Για την ηρωική επέτειο του ΄40 μίλησαν με λόγια τιμής, συγκίνησης, και επίκαιρα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος Μάλτας και Επίτροπος του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, ο Ρεθυμνιώτης Θεμιστοκλής Μαρκάκης καθώς και ο δάσκαλος Γεώργιος Τσαρούχας. Ακολούθησε η χαρά των Ελλήνων της Μάλτας. Μία «λειτουργία μετά τη Θεία Λειτουργία». Άκουσαν τα «σπλάχνα» τους να απαγγέλουν ποιήματα στα Ελληνικά! Πράγματι τόσο τα παιδιά του νηπιαγωγείου, με την καθοδήγηση της κας Ευφροσύνης (Έφης) Μίχα, όσο και τα μεγαλύτερα παιδιά καταχειροκροτήθηκαν. Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος μοίρασε το αντίδωρο με κέρασμα και όλοι μαζί βγήκαν έξω να παρακολουθήσουν και να καμαρώσουν τα παιδιά με τις Ελληνικές σημαίες να κάνουν παρέλαση στην Merkants street, στην οποία η αστυνομία μερίμνησε για την απαγόρευση της κίνησης των αυτοκινήτων. Έχοντας μπροστά μια μεγάλη Ελληνική σημαία παρέλασαν όλα τα παιδιά με δικές τους σημαιούλες, παρέλασαν υπό τον ήχο ενός τυμπάνου το οποίο έπαιζε ένας γονιός μουσικός. Όλοι ένιωθαν χαρά, υπερηφάνεια και συγκίνηση. Ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος τα καταχειροκρότησε, κάλεσε να ψάλουν όλοι μαζί τον Εθνικό Ύμνο. Ο πιτσιρικάς δίπλα μου ξεκουφαίνει την ψυχή μου. Ο Ύμνος της Ελευθερίας ξεφυσιέται μέχρι κάτω το ακρωτήρι της Βαλέττας στο φρούριο του Αγίου Έλμου και απ΄ εκεί σ΄ όλη την Μεσόγειο. Μακάρι και σε όλο τον κόσμο Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο για να γιατρέψει την ανθρωπότητα. Μετά την λήξη, η εορτάζουσα κα Δήμητρα Τερψίδου πρόσφερε σε όλα τα παιδιά κέρασμα μαζί με μια εικονίτσα για ευλογία, του Οικουμενικού μας Πατριάρχου. Η χαρά τους όχι τόσο για το κέρασμα αλλά για την εικόνα του Πατριάρχου μας ήταν πολύ μεγάλη. Έτρεχαν να πάρουν όσοι δεν πήραν. Ευτυχώς έφτασαν για όλους.

Στον καφέ, που είχε την ευγένεια να μας προσκαλέσει ο Πρόεδρος κος Μαρκάκης, μας πληροφόρησε για την πολύ ζωντανή παρουσία των 1200 Ελλήνων της Μάλτας. H Ελληνική Κοινότητα Μάλτας είναι ένας μη κερδοσκοπικός εθελοντικός Οργανισμός, ιδρυθείς την 6η Μαΐου 2017 και εγκεκριμένος από τον Commissioner for Voluntary Organisations της Μάλτας. Πολλά από τα μέλη της εργάζονται διαδικτυακά στο ευνοϊκό φορολογικό περιβάλλον της Μάλτας. Το 90% είναι ζευγάρια Ελλήνων αλλά υπάρχουν και μικτά. Η Εξαρχία της Μάλτας εξάλλου, όπως και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανά τους αιώνες, αγκαλιάζει όλα τα έθνη και ξεπερνάει όλες τις διαφορές προτάσσοντας τα Χριστιανικά ιδαιώδη. Η Ελληνική Κοινότητα Μάλτας ιδρύθηκε το 2018.

Η Πατριαρχική Εξαρχία της Μάλτας δημιουργήθηκε το 2021 με την φροντίδα του Πρώτου της Ορθοδοξίας ενώ την επισκέφτηκε για πρώτη φορά το 2022, «ευγνωμονώντας τις πολιτικές αρχές της Μάλτας που αναγνώρισαν νομικά την ύπαρξή της, προκειμένου να διασφαλιστεί μια καλύτερη ποιμαντική διακονία στους Ορθόδοξους πιστούς που ζουν σε αυτό το ευλογημένο νησί και μια πιο αποτελεσματική κοινή χριστιανική μαρτυρία». Ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου παραχωρήθηκε από τους Ρωμαιοκαθολικούς το 2021. Επίσης παραχωρήθηκε χώρος για την λειτουργία σχολείου εκμάθησης Ελληνικής Γλώσσας τον οποίο ανακαίνισε η Ελληνική Κοινότητα εξωτερικού. Τον δάσκαλο, ο οποίος διδάσκει Ελληνικά στα παιδιά το Σαββατοκύριακο, τον έστειλε το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδος, αλλά την νηπιαγωγό με τα είκοσι παιδάκια την μισθοδοτούν οι γονείς των παιδιών. Συνολικά υπάρχουν 50 μαθητές.

Ο προηγούμενος μικρός Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου παραχωρήθηκε για τις πνευματικές ανάγκες των Ελλήνων της Μάλτας από τους Ρωμαιοκαθολικούς το 2000 και επίτροπός του είναι ο κος Ευριπίδης Αμαραντίδης.

Λίγο πιο πάνω αριστερά μέσα στο στενό υπάρχει και ο ελληνο-καθολικός Ναός της Παναγίας, ο οποίος ευλογείται από δύο περίφημες βυζαντινές ιστορικές εικόνες της Παναγίας (της Δαμασκηνής και της Ελεημονίτισσας) που είχαν μεταφερθεί από τη Ρόδο, από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη μετά την κατάληψή της από τους Οθωμανούς και στον οποίο ιερέας είναι ο εγκάρδιος π. Μάρτιν ο οποίος μιλάει άπταιστα Ελληνικά. Μαζί τους ήρθαν στην Μάλτα και πολλοί Έλληνες οι οποίοι και δημιούργησαν την πρώτη Ελληνική Παροικία του νησιού. Στο Αγγλικανικό Κοιμητήριο Ta’ Braxia υπάρχουν οι τάφοι του Μεγάλου Ευεργέτου Ιωάννου Παπάφη καθώς και άλλων Ελλήνων ιερέων, στρατιωτικών και πολιτών στους οποίους η Α.Θ.Π., όπως πάντα, δεν παρέλειψε να τελέσει ιερόν τρισάγιον κατά την εδώ ευλογημένη Του επίσκεψη το 2022.

Η Ελληνική Παροικία από το 2025 έχει 7μελή θεατρική ομάδα με σκηνοθέτη τον κο Γιάννη Παπακυριακόπουλο καθώς και πολύ καλή ποδοσφαιρική ομάδα, την Hellenic Society F.C. με προπονητή τον κο Γρηγόρη Λαμπρόπουλο, η οποία λαμβάνει μέρος στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα Μάλτας με επιτυζία. Στην Μάλτα είχαμε την τύχη να συναντήσουμε και την 15μελή Ελληνική Χορευτική ομάδα των αποδήμων με χοροδιδάσκαλο τον Βεροιώτη κο Γιώργο Στεργίου. Τις μέρες αυτές η ομάδα έλαβε μέρος στο Malta International Foklor Festival το οποίο πραγματοποιήθηκε τόσο στην Βαλέττα όσο και στη Ζετζτούν. Και στις δύο παραστάσεις πραγματικά ξεσήκωσε τους θεατές. Στην δεύτερη μάλιστα, παρουσία της Αυτού Εξοχότητος της Προέδρου της Μάλτας κας Μίριαμ Σπιτέρι Ντεμπόνο, απέσπασε και ιδιαίτερα συγχαρητήρια.

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο . Η Ελληνική παροικία της Μάλτας τιμάει στο έπακρο τόσο τον αγώνα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου όσο και τον αγώνα του Μητροπολίτου Κρήνης και Εξάρχου Μάλτας κ. Κυρίλλου, ευγνωμονούσα το Οικουμενικό Πατριαρχείο το οποίο ανά τους αιώνες, έχει υπηρετήσει όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, ανεξάρτητα από τη φυλή, την εθνική τους καταγωγή ή τη γλώσσα τους. Ευχαριστούμε θερμά όλους τους εμπλεκομένους σ΄ αυτή την γιορτή, ιερείς, δασκάλους, γονείς και κυρίως τους μαθητές γιατί μας προσέφεραν το δώρο της Ελληνικής υπερηφάνειας. Ευχαριστούμε την Μάλτα γιατί μας επιτρέπει να εκφράζουμε και να ζούμε την καθ΄ ημάς ιερά παράδοση με έναν «διάλογο ζωής με ένα αντίστοιχο πνεύμα σεβασμού, ευθύνης και αλληλεγγύης». Να είναι απολύτως βέβαια όλα τα μέλη της, ότι η υπερηφάνεια αυτή αντλείται από το γεγονός ότι φροντίζουν ως κόρη οφθαλμού τις παραδόσεις μας και το κυριότερο φροντίζουν να διασώσουν την πίστη και την γλώσσα στα παιδιά τους. Όπως και ο εθνικός ποιητής της Μάλτας Don Carmelo “Dun Karm” Psaila (1871–1961) έγραψε:

Γιατί γυρίζεις την γλώσσα που σου έδωσε η μητέρα σου σε ξενόφερτα ιδιώματα;

Στα Μαλτέζικα άκουσες την πρώτη λέξη που άκουσες ποτέ

και στα Μαλτέζικα μίλησες σαν χαρούμενο μωρό.

Και αυτή η πρώτη γλώσσα, μεγάλωσε μαζί σου.

Η ομορφιά της ήταν συνυφασμένη με όλες τις περιπέτειες της ζωής σου.

Με αυτήν εκφράστηκε η καρδιά σου όταν ήσουν χαρούμενος.

Με αυτήν εκφράστηκες την λύπη σου όταν σε είδα κλαίγοντας.

Γιατί λοιπόν απορρίπτεις την Μαλτέζα αδελφή μου;

Αυτή η γλώσσα σε κάνει πραγματικά Μαλτέζο. \

Αγάπα τις ξένες γλώσσες αν σε ωφελούν,

αλλά μην διώχνεις αυτήν που είναι της οικογένειάς σου.

Για την δική μας, την γλώσσα των γλωσσών ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, ο ποιητής του Αιγαίου της Μεσογείου, μας άφησε παρακαταθήκη:

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου…

όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη…

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα μαύρα ρίγη…

ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι!

Εκεί δάφνες και βάγια

θυμιατό και λιβάνισμα

τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια.

Στο χώμα το στρωμένο με τ’ αμπελομάντιλα,

κνίσες, τσουγκρίσματα

και Χριστός Ανέστη

με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων.

Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου…

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του Ύμνου!

Έλληνες της Μάλτας,

Να νιώθετε πάντα υπερήφανοι όταν ψάλετε τους Ύμνους της Εκκλησίας μας και τον Εθνικό μας Ύμνο αλλά κι όταν τραγουδάτε τον Ύμνο της νέας πατρίδας, της Μάλτας, τον “L-Innu Malti”:

Φύλαξέ με, Κύριε, για πάντα, όπως έκανες από την αρχή και στο τέλος,

Αυτή τη γη της οποίας το όνομα λάβαμε, Μητέρα μας με το μητρικό όνομα.

Την έχεις τυλίξει με ένα φως του οποίου η χάρη υπερβαίνει κάθε άλλο.

Σε αυτούς που κυβερνούν, κυρίαρχε Θεέ, δώσε κατανόηση,

Χάρισε ευεξία σε αυτούς που εργάζονται, γενναιοδωρία σε αυτούς που απασχολούν,

Κάνε σταθερούς, δίκαιους όλους τους δεσμούς μας, την ειρήνη που απολαμβάνουμε.

Κρατάτε γερά Ρωμηοί της Ελληνορθόδοξης παροικίας της Μάλτας. Ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος είναι δίπλα και σε σας όπως σε όλους μας.

Ο Θεός μαζί σας, να είστε βέβαιοι ότι σας ευλογεί.

Κωνσταντίνος Β. Τερψίδης