Γράφει ο Αρχιμανδρίτης π. Ανδρέας Κονάνος.

ΠΑΙΡΝΩ ΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΩ..
Μια μουσική
πλημμυρίζει τη γη μας πάντα.
Και μια αγάπη.
Λένε οι επιστήμονες ότι
ο απόηχος της πρώτης μεγάλης έκρηξης
της δημιουργίας,
ανιχνεύεται διαρκώς στο σύμπαν,
με πολύ ευαίσθητα μηχανήματα.

Θέλει πολλή ευαισθησία,
να πιάσεις και του Θεού
τους ήχους
και το άγγιγμα,
ν’ ακούσεις την Πνοή Του,
να νιώσει το φιλί Του.

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι
που βγάζουν αυτή την ευαίσθητη
δύναμη,
που φέρνει
δονήσεις καρδιάς.
Είναι αυτοί που δεν ενοχλούν
ούτε βλάπτουν
κανέναν.
Που μοιράζουν λουλούδια στα φανάρια,
λένε λόγια καλά στις παρέες τους,
δεν βγάζουν δηλητήριο για τους άλλους,
δεν κατακρίνουν,
ούτε ζηλεύουν άρρωστα,
ούτε μισούν κανέναν.
Θαυμάζω όσους παίζουν μουσική
με την καρδιά τους.
Κι εγώ αυτό θέλω να κάνω.
Να παίζω μουσική και να τραγουδάω.
Κι αντί κιθάρα,
τα απλά μου λόγια
θα κρατώ
στον ώμο.

Κείνο το βράδυ στην Αρεοπαγίτου,
δίπλα στο μουσείο της Ακρόπολης,
ήταν όλα τόσο όμορφα.

Και όλα πέρασαν.
Κι όλα είναι εδώ!
Γιατί η ομορφιά
σφραγίζει τα πάντα.
Για πάντα.

Και πόσο χάρηκα
που μ’ άφησε ο Χρήστος
να κάτσω εκεί στα πόδια τους,
ν’ ακούσω το τραγούδι τους.

Κι απέναντι η Ακρόπολη,
φωταγωγημένη
και εξαίσια.

Κι ο παπα Θεοδόσης δίπλα μου
να προσπαθεί
στην κάμερα ενός κινητού
iPhone 8X
την ακίνητη ομορφιά
να περικλείσει.

Καλό μήνα!!

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.