Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Χαλανδρίου, χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων.
Τον πλαισίωσαν ο λόγιος Πρωτοπρ. Αντώνιος Πινακούλιας, προϊστάμενος του Ναού, ο συνεφημέριός του Πρωτοπρ. Βασίλειος Αργυριάδης καθώς και ο Πρωτοπρ. Κωνσταντίνος εκ Νικαίας και ο Πρωτοπρ. Παναγιώτης Καζαμίας και βεβαίως ο Διάκονος του Σεβασμιωτάτου Αμβρόσιος Παππάς.
1. Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Κορωνείας έθεσε το ερώτημα πώς, ενώ ο Άγιος Παντελεήμων αποκαλείται και είναι “ιαματικός” δηλ. Ιατρός, εν τούτοις Του ζητάμε στο Απολυτίκιό Του, όχι την υγεία του σώματός μας, αλλά να πρεσβεύει “τω Ελεήμονι Θεώ, ίνα πταισμάτων άφεσιν παράσχη ταις ψυχαίς ημών”.
Η απάντηση, είπε ο Σεβασμιωτατος είναι απλή. Η υγεία της ψυχής προέχει από την υγεία του σώματος, αλλά είναι και η βάση και η προϋπόθεση για την υγεία του σώματος.
Όταν, λοιπόν, ζητάμε από τον Άγιο Παντελεήμονα, τον Ιαματικό, να πρεσβεύει προς τον Θεό να μας χαρίσει την άφεση των πταισμάτων, δηλ. των αμαρτιών μας, Του ζητάμε στην ουσία να μας βοηθήσει, ώστε να δημιουργηθούν οι καλλίτερες προϋποθέσεις για την υγεία, την συντήρηση και την θεραπεία του σώματος. Δεδομένης μάλιστα της σημασίας, που έχει ο ψυχικός παράγων και στην επιτυχή αντιμετώπιση των ασθενειών του σώματος. Παράδειγμα η κατάθλιψη που έχει κυρίως ψυχολογικά αίτια.
2. Ο Άγιος Παντελεήμων αποκαλείται ακόμη και είναι αθλοφόρος επειδή υπέμεινε τους άθλους του μαρτυρίου και τον τιμάμε ως Μεγαλομάρτυρα της Εκκλησίας. Η λέξη μάρτυς έχει μια αρχική έννοια.
Σημαίνει εκείνον, που καταθέτει ενώπιον του δικαστηρίου, ο,τι γνωρίζει για την εκδικαζόμενη υπόθεση.
Επειδή όμως τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες των κατά των Χριστιανών διωγμών, όποιος κατέθετε την πίστη του στην αλήθεια του Χριστού, οδηγείτο σε βασανιστήρια και σε θάνατο, η λέξη μάρτυρας απέκτησε μια δευτερογενή σημασία.
Σημαίνει εκείνον, που βασανίσθηκε και θανατώθηκε εξ’ αιτίας της πίστεώς του στον Χριστό. Εμείς μάρτυρες με αυτήν την δεύτερη σημασία, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν καλούμεθα να γίνουμε.
Όλοι όμως καλούμεθα να είμαστε μάρτυρες Χριστού με την πρώτη έννοια. Δηλ. να καταθέτουμε με λόγους και έργα,ζωή,την πίστη μας στον Χριστό.
3. Να καταθέτουμε, εν πρώτοις με τον λόγο μας. Και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο σε μια εποχή, που, αν πεις ότι είσαι πιστός, μπορεί να προκαλέσεις ειρωνικά σχόλια ή να σε χαρακτηρίσουν οι δήθεν “προοδευτικοί” καθυστερημένο.
Όμως δεν αρκεί η ομολογία με λόγια μόνο. Χρειάζεται να ομολογούμε τον Χριστόν και με έργα. Δηλ. με την όλη ζωή και αναστροφή μας, για να μη μοιάσουμε με εκείνους, που “Θεόν ομολογούσιν ειδέναι τοις δε έργοις αρνούνται” (Τίτ. α, 16 ).
Πώς ομολογούμε Χριστόν με την ζωή μας; Όταν μένουμε συνειδητά ενωμένοι στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία.
Όταν μετέχουμε στα Ιερά Μυστήρια και μάλιστα στην Θεία Ευχαριστία έπειτα βέβαια από την κατάλληλη προετοιμασία. Και όταν αγαπάμε τους πάντες.
Έτσι θα μιμούμεθα τον Άγιο Παντελεήμονα και θα έχουμε τις πρεσβείες Του.
