Χριστός: Παρ’ όλα αυτά, λίγοι είναι εκείνοι που έρχονται στην εκκλησία. Τι θλιβερό! Στους χορούς και στις διασκεδάσεις τρέχουμε πρόθυμα.

Τις ανοησίες των τραγουδιστών τις ακούμε με ευχαρίστηση. Τις αισχρολογίες των ηθοποιών τις απολαμβάνουμε για ώρες, δίχως να βαριόμαστε.

Και μόνο όταν μιλάει ο Θεός, χασμουριόμαστε, ξυνόμαστε και ζαλιζόμαστε.

Μα και στα ιπποδρόμια, μολονότι δεν υπάρχει στέγη για να προστατεύει τους θεατές από τη βροχή, τρέχουν οι περισσότεροι σαν μανιακοί, ακόμα κι όταν βρέχει ραγδαία, ακόμα κι όταν ο άνεμος σηκώνει τα πάντα.

Δεν λογαριάζουν ούτε την κακοκαιρία ούτε το κρύο ούτε την απόσταση. Τίποτα δεν τους κρατάει στα σπίτια τους. Όταν, όμως, πρόκειται να πάνε στην εκκλησία, τότε και το ψιλόβροχο τους γίνεται εμπόδιο.

Κι αν τους ρωτήσεις, ποιος είναι ο Αμώς ή ο Οβδιού, πόσοι είναι οι προφήτες ή οι απόστολοι, δεν μπορούν ν’ ανοίξουν το στόμα τους. Για τ’ άλογα, όμως, τους τραγουδιστές και τους ηθοποιούς μπορούν σε πληροφορήσουν με κάθε λεπτομέρεια. Είναι κατάσταση αυτή;

Γιορτάζουμε μνήμες αγίων, και σχεδόν κανένας δεν παρουσιάζεται στο ναό. Φαίνεται πως η απόσταση παρασύρει τους χριστιανούς στην αμέλεια· ή μάλλον όχι η απόσταση, αλλά η αμέλεια μόνο τους εμποδίζει.

Γιατί, όπως τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει αυτόν που έχει αγαθή προαίρεση και ζήλο να κάνει κάτι, έτσι και τον αμελή, τον ράθυμο και αναβλητικό όλα μπορούν να τον εμποδίσουν.

Οι μάρτυρες έχυσαν το αίμα τους για την Αλήθεια, κι εσύ λογαριάζεις μια τόσο μικρή απόσταση; Εκείνοι θυσίασαν τη ζωή τους για το Χριστό, κι εσύ δεν θέλεις ούτε λίγο να κοπιάσεις;

Ο Κύριος πέθανε για χάρη σου, κι εσύ Τον περιφρονείς; Γιορτάζουμε μνήμες αγίων, κι εσύ βαριέσαι να έρθεις στο ναό, προτιμώντας να κάθεσαι στο σπίτι σου;

Και όμως, πρέπει να έρθεις, για να δεις το διάβολο να νικιέται, τον άγιο να νικάει, το Θεό να δοξάζεται και την Εκκλησία να θριαμβεύει.

”Μα είμαι αμαρτωλός”, λες, ”και δεν τολμώ ν’ αντικρύσω τον άγιο”. Ακριβώς επειδή είσαι αμαρτωλός, έλα εδώ, για να γίνεις δίκαιος. Ή μήπως δεν γνωρίζεις, ότι και αυτοί που στέκονται μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο, έχουν διαπράξει αμαρτίες;

Γι’ αυτό οικονόμησε ο Θεός να υποφέρουν και οι ιερείς από κάποια πάθη, ώστε να κατανοούν την ανθρώπινη αδυναμία και να συγχωρούν τους άλλους.

”Αφού, όμως, δεν τήρησα όσα άκουσα στην εκκλησία”, θα μου πει κάποιος, ”πως μπορώ να έρθω πάλι;”. Έλα να ξανακούσεις τον θείο λόγο. Και προσπάθησε τώρα να τον εφαρμόσεις.

Αν βάλεις φάρμακο πάνω στο τραύμα σου και δεν το επουλώσει την ίδια μέρα, δεν θα ξαναβάλεις και την επόμενη;

Αν ο ξυλοκόπος, που θέλει να κόψει μια βελανιδιά, δεν κατορθώσει να τη ρίξει με την πρώτη τσεκουριά, δεν τη χτυπάει και δεύτερη και πέμπτη και δέκατη φορά; Κάνε κι εσύ το ίδιο.

Αλλά, θα μου πεις, σ’ εμποδίζουν να εκκλησιαστείς η φτώχεια και η ανάγκη να εργαστείς. Όμως δεν είναι εύλογη και τούτη η πρόφαση.

Εφτά μέρες έχει η εβδομάδα. Αυτές τις εφτά μέρες τις μοιράστηκε ο Θεός μαζί μας. Και σ’ εμάς έδωσε έξι, ενώ για τον εαυτό Του άφησε μία. Αυτή τη μοναδική μέρα, λοιπόν, δεν δέχεσαι να σταματήσεις τις εργασίες;

Και γιατί λέω για ολόκληρη μέρα; Εκείνο που έκανε στην περίπτωση της ελεημοσύνης η χήρα του Ευαγγελίου, το ίδιο κάνε κι εσύ στη διάρκεια αυτής της μιας μέρας. Έδωσε εκείνη δυο λεπτά και πήρε πολλή χάρη από το Θεό.

Δάνεισε κι εσύ δυο ώρες στο Θεό, πηγαίνοντας στην εκκλησία, και θα φέρεις στο σπίτι σου κέρδη αμέτρητων ημερών. Αν όμως δεν δέχεσαι να κάνεις κάτι τέτοιο, σκέψου μήπως μ’ αυτή σου τη στάση χάσεις κόπους πολλών ετών.

Γιατί ο Θεός, όταν περιφρονείται, γνωρίζει να σκορπίζει τα χρήματα που συγκεντρώνεις με την εργασία της Κυριακής.

Μα κι αν ακόμα έβρισκες ολόκληρο θησαυροφυλάκιο γεμάτο από χρυσάφι και εξ αιτίας του απουσίαζες από το ναό, θα ήταν πολύ μεγαλύτερη η ζημιά σου· και τόσο μεγαλύτερη, όσο ανώτερα είναι τα πνευματικά από τα υλικά.

Γιατί τα υλικά πράγματα, κι αν ακόμα είναι πολλά και τρέχουν άφθονα από παντού, δεν τα παίρνουμε στην άλλη ζωή, δεν μεταφέρονται μαζί μας στον ουρανό, δεν παρουσιάζονται στο φοβερό εκείνο βήμα του Κυρίου.

Αλλά πολλές φορές, και πριν ακόμα πεθάνουμε, μας εγκαταλείπουν. Αντίθετα, ο πνευματικός θησαυρός που αποκτούμε στην εκκλησία, είναι κτήμα αναφαίρετο και μας ακολουθεί παντού.

”Ναι, αλλά μπορώ”, λέει κάποιος άλλος, ”να προσευχηθώ και στο σπίτι μου”. Απατάς τον εαυτό σου, άνθρωπε.

Βεβαίως, είναι δυνατόν να προσευχηθείς και στο σπίτι σου· είναι αδύνατον όμως να προσευχηθείς έτσι, όπως προσεύχεσαι στην εκκλησία, όπου υπάρχει το πλήθος των πατέρων και όπου ομόφωνη κραυγή ικεσίας αναπέμπεται στο Θεό.

Δεν σε ακούει τόσο πολύ ο Κύριος όταν Τον παρακαλείς μόνος σου, όσο όταν Τον παρακαλείς ενωμένος με τους αδελφούς σου.

Γιατί στην εκκλησία υπάρχουν περισσότερες πνευματικές προϋποθέσεις απ’ όσες στο σπίτι. Υπάρχουν η ομόνοια, η συμφωνία των πιστών, ο σύνδεσμος της αγάπης, οι ευχές των ιερέων.

Γι’ αυτό, άλλωστε, οι ιερείς προΐστανται των ακολουθιών· για να ενισχύονται με τις δυνατότερες ευχές τους οι ασθενέστερες ευχές του λαού, κι έτσι όλες μαζί ν’ ανεβαίνουν στον ουρανό.

Όταν προσευχόμαστε ο καθένας χωριστά, είμαστε ανίσχυροι· όταν όμως συγκεντρωνόμαστε όλοι μαζί, τότε γινόμαστε πιο δυνατοί και ελκύουμε σε μεγαλύτερο βαθμό την ευσπλαχνία του Θεού.

Κάποτε ο απόστολος Πέτρος βρισκόταν αλυσοδεμένος στη φυλακή. Έγινε όμως θερμή προσευχή από τους συναγμένους πιστούς, κι αμέσως ελευθερώθηκε.

Τι θα μπορούσε, επομένως, να είναι πιο δυνατό από την κοινή προσευχή, που ωφέλησε κι αυτούς ακόμα τους στύλους της Εκκλησίας;

Αγίου Ιωάννου, του Χρυσοστόμου

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

1 Σχόλιο

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1

1. H Παλαιά Διαθήκη βρίθει απο ακατανόμαστες πράξεις βιαιότητας, και ανηθικότητας εκ μέρους αυτού του κυρίου που εσείς ονομάζετε " Θεό " - Είναι ένα συνοθύλευμα απο αντιφάσεις, ανακρίβειες, παραλογισμούς και εγκλήματα στα οποία αυτός ο Θεός ενέχεται χωρίς ίχνος ερυθρίασης - ούτε κι απο εσάς βεβαίως !
2. Ακόμα και στηνν Καινή Διαθήκη, αυτός ο Θεός, για να σώσει την αθρωπότητα - άκουσον άκουσον - χρειαζόταν το αίμα το Γιού του !! - Σαν να μη υπήρχε άλλος τρόπος ! - Τέοιου είδους σκέψεις μόνο ο άνθρωπος θα μπορούσε να κάμει - Όχι ο Θεός !
3. Ακόμα και στο Ευαγγέλιο, διαβάζουμε ο Ιησούς να λέει στους μαθητές του οτι " Είναι καιρός για άμυνα, και ότι ο καθένας απο εσάς πρέπει να έχει την δικήν του μάχαιραν και ότι άν δεν έχει χρήματα, να πωλήσει και αυτό το ιμάτιον του για να αγοράσει μάχαιραν !!!
Αυτός λοιπόν ήταν ο Γιός του Θεού ? - Καμαρώστε τον, κύριοι ! - Ο πράος, ο γλυκύς Ιησούς, ο αθώος και ενάρετος που μιλά για μαχαίρια και άμυνα - Άσχετα αν καθώς αμύνεσαι μπορεί και να σκοτώσεις κάποιον !
4. " Τα μνημεία, λέει, ανεώχθησαν όταν ο Ιησούς παρέδωκε το πνεύμα, και πολλά σώματα των κεκοιμημένων αγίων, ηγέρθησαν, και ,,, ενεφανίσθησαν στην πόλη, σε πολλούς !! " - Η τερατώδης αυτή είδηση αναφέρεται στο ευαγγέλιο του Ματθαίου !! - Ώστε έτσι λοιπόν ! - Παλαιοί αλλά και φρεσκοθαμμένοι άνθρωποι - άγιοι - πήραν τα φρεσκο-αναστημένα σώματα τους και τα σάβανα τους και άρχισαν να κόβουν βόλτες στα σοκάκια της Ιερουσαλήμ για να επισκεφτούν τους συγγενείς τους !! - Και μετά τί έγινε ? Ο Ματθαίος ξέχασε να μας πεί τί απέγιναν - Μεγάλος παραμυθάς ο Ματθαίος !
5. Ο Ματθαίος λέει " Ηλί, Ηλί, λαμά σαβαχθανί " και ο Λουκάς λέει " Ελωί, Ελωί, λαμά σαβαχθανί " - Το "Ηλί", βεβαίως, δεν σημαίνει "Θεός", αλλά "Ηλίας" -Ενώ το "Ελωί" είναι πληθυντικός του "Ελοάχ" που σημαίνει "Θεός" - Αλλά τότε το ερώτημα είναι σε ποιούς απευθυνόταν ?
6. Όταν τον δικάζουν, ερωτούν τον Χριστό αν είναι Γιός του Θεού, και κατά τον Ματθαίο εκείνος απαντά " Συ είπας" - Αποφεύγουν επιμελώς να αναφερθούν στον Λουκά ο οποίος λέει κάτι πολύ ποιό σαφές - Τον ρωτούν λοιπόν αν είναι Γιός του Θεού κι εκείνος απαντά " Υμείς λέτε, οτι εγώ ειμί ! " .....
7. Ο Χριστός είπεν οτι είναι Υιός του Ανθρώπου - Το επανέλαβε 30 φορές στον Ματθαίο
- 14 φορές στο ευαγγέλιο του Μάρκου - 25 φορές μέσα στον Λουκά - και 12 φορές μέσα στο ευαγγέλιο του Ιωάννη !!
8. Όταν η Μαρία έμεινεν έγκυος,ήταν 12 χρονών !! - Μπορείτε να μου πείτε τί δουλιά είχε αυτός ο Θεός με μιά κοπελλίτσα 12 χρόνων άσχετη απο κάθε άποψη και έννοια ? - Αν αυτό δεν είναι παράλογο και ανήθικο, τότε τι αποτελεί ανηθικότητα ?
9. Και γιατί έπρεπε άρον άρον να κηρυχθεί η Μαρία Παρθένος και αργότερα σε κάποια Σύνοδο να ανακηρυχθεί και ΑειΠάρθενος ? - Αφού η ίδια είχεν τεκνοποιήσει 4-5 άλλα παιδιά μετά τον Ιησοού μαζί με τον Ιωσήφ ? - Και υπάρχει σαφής αναφορά στα ευαγγέλια καθώς και σε άλλα συγγράμματα της εποχής γι αυτό το θέμα .
10. Τέλος να πούμε οτι 70 άλλοι αρχαίοι Θεοί διαφόρων λαών - πολύ πριν τον Χριστό - αναφέρονται οτι εγεννήθησαν όλοι απο Παρθένα μητέρα και όλοι στις 25 Δεκ - εσταυρώθησαν όλοι και την τρίτη μέρα αναστήθησαν και ανελήφθησαν στους ουρανούς - όλοι είχαν το προσωνύμιο " Αμνός του Θεού " - " Η Αλήθεια " - " Το Φώς " - "Ο καλός Ποιμένας " - Ο Γιός του Θεού " - Είχαν 12 μαθητές - Κάποιοι απο αυτούς εσταυρώθηκαν ανάμεσα απο 2 ληστές - και κάποιοι μετέτρεψαν το νερό σε κρασί - έκαμναν θαύματα - εθεράπευαν αρρώστους - και κάποιοι εικονίζονται με καρφιά στα πόδια και στις παλάμες - Στην γέννηση τους εμφανίστηκαν 3 ξένοι με τα δώρα και ένα άστέρι απο ψηλά ! - Να αναφέρουμε μερικούς - Μίθρας - Ζαρατούστρα - Τμμούζ - Ώρος - Όσιρις - Θούλις - Άττις - Κρίσνα - Άνοβις - Κεζατκοάτλ (Μεξικό) - Διόνυσος - Άδωνης κ.τ.λ.
11. Άρα λοιπόν ο Χριστιανισμός δεν έχει ποωτοτυπήσει σε τίποτε - Απεναντίας έχει αντιγράψει κατά τρόπον επονείδηστο και κατακριτέο την κουλτούρα όλων αυτών των παγανιστικών αρχαίων θρησκειών και την σερβίρει - με θράσος - ως δική του - στηριζόμενος πάνω στην αμάθεια του κόσμου και στην τάση που έχει ο κόσμος να πιστεύει ακόμα και τους Μύθους - εκ φόβου προς τον θάνατο.
12. Μιλούμε για "Χριστιανική Μυθολογία" - ασόβαρα πράματα δηλαδή ! - Και το μόνο πράγμα που εγώ θα δεχόμουν για τους μύθους και τα ψέματα, είναι οτι χωρίς αυτά, η πραγματικότητα θα ήταν αβάσταχτη !