υπο Αρχιμ. Δοσιθέου Ιουστινιάνη.

Διά πολλούς καὶ διαφόρους λόγους τους ὁποίους δεν εἶναι ἀπαραίτητον νά ἀναφέρομεν (ὁ θέλων δύναται νά ἐντρυφήσει εὶς τά σχετικά κείμενα) ἡ ἐνθρόνισις Ἀρχιερέως ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ αὐτοῦ, εἰς τήν καθ’ ἡμᾶς Ἁγιωτἀτην Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, ἔχει πρό πολλῶν χρόνων ἱεροκανονικῶς ἀτονήσει, ἀντικατασταθείσης καί νοουμένης ὡς τοιαύτης τῆς ἐπισήμου ὑποδοχῆς αὐτοῦ ἐν τῇ λαχούσῃ αὐτῷ ἐπαρχίᾳ, ἐκ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καί κοσμικῶν ἀρχόντων καί τοῦ λαοῦ, δεῖγμα καί τοῦτο τῆς πρό πολλοῦ ἐκκοσμικεύσεως πολλῶν τῆς Ἐκκλησίας πραγμάτων.

Εἰς τον κώδικα «Ἐκκλησιαστικῆς τάξεως καί ἐθιμοτυπίας τῆς Ἱερᾶς Συνόδους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» εἰς το Κεφ. Ζ΄ καί εἰς τήν σημείωσιν 4», διαλαμβάνεται εὐχή τοῦ συντάκτου.

«Καλόν θά ἦτο εἰσέτι… ὁπότε ἐνθρόνισις… θὰ ἦτο ἡ ἄνοδος αὐτοῦ εἰς το Σύνθρονον αὐτοῦ…ὡς ἤδη συμβαίνει εἴς τινας ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας». Πλήν όμως δεν αναφερεται τυπική διάταξις της ενθρονίσεως.

Ἡ εὐχή τοῦ συντάκτου εἶναι καθ’ ὅλα ἱεροκανονική καθότι και το διάγγελμα της Ιεράς Συνόδου αναφέρει «Μετά της του Ιερού Συνθρόνου εγκαθιδρύσεως».

Μέ ἀφορμήν λοιπόν τῆν ἐνθρόνισιν τοῦ φερέλπιδος Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου καί τῆς ἐπιχειρήσεως ἐφαρμογῆς τῆς εὐχῆς τοῦ συντάκτου τοῦ ἐθιμοτυπικοῦ κώδικος, διά τήν ὄντως καί ἐν τοῖς πράγμασιν ενθρόνισιν αὐτοῦ ἔχομεν νά παρατηρήσωμεν μέ ὅλον τον σεβασμόν εἰς τον ἔμπνευστήν ἐφαρμογῆς τῆς ἱεροκανονικῆς τάξεως τῆς ἐνθρονίσεως τά ἐξῆς:

α. Ἡ ἐνθρόνισις τελεῖται καί οὐχί τυχαίως ἐν τῷ Καθεδρικῷ Ναῷ τῆς ἐπαρχίας, ἔνθα ἡ καθέδρα τοῦ Ἱεροῦ Συνθρόνου, ἐπί τῆς ὁποίας δύναται μόνον νά ἀνέλθει ὁ ἐπ’ αὐτῆς ἐνθρονισθείς οικεῖος ἱεράρχης καί οὐδείς ἄλλος, μηδέ τοῦ Πατριάρχου ἐξαιρουμένου. Εἰς τήν παρούσαν περίπτωσιν ἡ ἐνθρόνισις τοῦ Παναγιωτάτου Θεσσαλονίκης ἐγένετο ἐν τῷ προσκυνηματικῷ Ναῷ τοῦ πολιούχου Ἁγίου Δημητρίου και ουχί εις τον Καθεθρικόν Ναόν της του Θεού Σοφίας.

β. Τὸν νέον Ἱεράρχην ἐνθρονίζει ἀπαραιτήτως καί ὑποχρεωτικῶς ὁ Σεβ. Τοποτηρητής, οι λόγοι προφανείς, ἔνθα καί εἶναι πρῶτος τῇ τάξει εἰς το Ἀρχιερατικόν συλλείτουργον μετά τον οἰκεῖον ἱεράρχην (ἀνεξαρτήτως πρεσβείων) καί ὁ δεύτερος τῇ τάξει κατά τά πρεσβεία καί οὐχί ὁ ἀρχαιότερος κατά πρεσβεία ἱεράρχης.

γ. Ὁ νέος ἱεράρχης ἐνθρονίζεται εἰς το ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί εἰς διαδοχήν τῶν προαπελθόντων ἀειμνήστων έπισκόπων καί μητροπολιτῶν τῆς κληρωθείσης αὐτῷ ἐπαρχίας.

δ. Ἡ ὥρα τῆς ἐνθρονίσεως καί τῆς ἀνόδου τοῦ ἐνθρονιζομένου εἰς τὴν καθέδραν εἶναι μετά το «Δύναμις…, Ἅγιος ὁ Θεός… κλπ.» καί πρίν το «Κύριε σῶσον τους εὐσεβεῖς.»

ε. Ἡ τυπική ἱεροκανονική διάταξις τῆς ἐνθρονίσεως δέν γίνεται ἐκ τῶν ἐνόντων καί κατά το δοκοῦν, ἀλλά ὡς συνίσταται ἐκ τῶν παλαιῶν τυπικῶν διάταξεων ἐν ἀχρησίᾳ δυστυχῶς σήμερα ὄντων καί ἐκ τῆς ἀφ’ ἡμῶν δοθείσης καί τηρουμένης ἄλλοις παραδόσεως, ἡμῶν δε ἀδοκίμων γενομένων.

Ἔχει δε αὕτη ὡς ἐξῆς:

ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ
ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΕΩΣ ΣΕΒ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΑΘΕΔΡΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΣΥΝΘΡΟΝΟΥ
ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΑΥΤΟΥ

Ψαλλομένου τοῦ «Δύναμις…» καί ἀρχομένου τοῦ «Ἅγιος Ἀθάνατος…» ἔρχεται ὁ μέλλων ἐνθρόνισθῆναι ἐκ δεξιῶν τῆς Αγίας Τραπέζης, έμπροσθεν του ἱερού Συνθρόνου μετά του Σεβ. Τοποτηρητού και του τρίτου τη τάξει Αρχιερέως, έμπροσθεν και κάτωθεν της καθέδρας, βλέποντες σύντρεις προς ανατολάς ποιών τρις το σημείον του Σταυρού και υποκλινόμενος.

Περατωθέντος του «Δύναμις» αναβιβάζουσιν αυτόν επί της καθέδρας και στραφείς προς τον λαόν, του αρχιδιακόνου εκφωνήσαντος «Πρόσχωμεν», άρχεται ο Σεβ. Τοποτηρητής μεγάλη τη φωνή λέγων:

Εις διαδοχήν (των ἀγίων ιεραρχών, αν υπάρχουν, ἀναφέρει τα ονόματα) και των αειμνήστων επισκόπων και μητροπολιτών (αν δεν υπάρχουν άγιοι Ιεράρχαι άρχεται εις διαδοχήν των αειμνήστων επισκόπων και μητροπολιτών) ενθρονίζεται επί της καθέδρας του ιερού Συνθρόνου τάδε Επίσκοπος και Μητροπολίτης της αγιωτάτης μητροπόλεως τάδε «εις το Όνομα του Πατρός. Αμήν. Ἀξιος».

Ο τρίτος τη τάξει εκφωνεί «και του Υιού. Αμήν. Ἀξιος. Καί πάλιν ο Σεβ. Τοποτηρητής εκφώνει «και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν. Ἀξιος».

Και τας τρεῖς φοράς καθέζουσιν και εγείρουσι αυτόν επί της Καθέδρας οι Σεβ Αρχιερεῖς, βαστάζοντες αὐτόν εκ των χειρών ένθεν και ένθεν, πλαγίως ιστάμενοι.

Το «Άξιος», ψάλλεται εις κάθε εκφώνησιν τρις από του βήματος καί τρις υπό των χορών.

Ευθύς αμέσως ο Αρχιδιάκονος εκφωνεί «Κύριε σώσον τους ευσεβείς…» κλπ. της αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας κατά την τάξιν.

Ευχόμεθα η ευχή του συντάκτου του Κώδικος Εκκλησιαστικής Τάξεως και Εθιμοτυπίας να εύρει «γην αγαθή» ώστε οι Σεβ. Αρχιερείς μας να ενθρονίζονται ιεροκανονικώς διά να μη παραμένει το του διαγγέλματος βασικόν και εκ των ων ουκ ανευ «μετά της του Ιερού Συνθρόνου εγκαθιδρύσεως απορριπτέον και ανεφάρμοστον».

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.