Ο Γέροντας Πορφύριος ήταν μια προσωπικότητα που χαρακτηρίζονταν από την άκρα ταπείνωση, την αγάπη προς τον Χριστό και τον συνάνθρωπο, την ένωση με την Εκκλησία και την εμπειρία της αθανασίας.
Βασικά χαρακτηριστικά του ήταν η υπομονή, η διάκριση, η διόραση και η σοφία, καθώς και η ανεξάντλητη εργατικότητα και η αδιάλειπτη προσευχή. Ο Γέροντας είχε μία πνευματική αντίληψη που αναδείκνυε την ανάγκη της ενότητας στην Εκκλησία και της βαθιάς πίστης στον Χριστό ως πυλώνες της σωτηρίας.
Η ένταξή του στην Εκκλησία ήταν ουσιαστική και όχι τυπική, καθώς πίστευε ότι η συμμετοχή στην Εκκλησία σημαίνει συνεχή πορεία προς τον Θεό. Επίσης, υποστήριζε πως δεν μπορούμε να σωθούμε ατομικά, αλλά μόνο μέσα στην ενότητα του σώματος της Εκκλησίας, με την αγάπη να είναι το κλειδί αυτής της ενότητας.
Η αγάπη για τον Χριστό και τους ανθρώπους ήταν η κινητήρια δύναμη του Γέροντα. Η αγάπη αυτή, όπως έλεγε, έρχεται από τον Θεό και είναι το άνοιγμα της καρδιάς στον άλλον. Η αγάπη στον Χριστό είναι ανιδιοτελής, και η πνευματική ζωή πρέπει να βασίζεται σε αυτήν, χωρίς υπολογισμούς ή φόβους. Αντί να πολεμά κανείς τα πάθη του, ο Γέροντας συνιστούσε να εστιάσει στην αγάπη και τη χάρη του Χριστού, ώστε τα αρνητικά συναισθήματα να υποχωρήσουν μόνα τους.
Η χαρά, σύμφωνα με τον Γέροντα, είναι καρπός της αγάπης και της δωρεάς. Ο άνθρωπος που ζει στην αγάπη του Χριστού ζει στη χαρά, η οποία είναι ανεξάντλητη και δεν αφαιρείται από τους πόνους και τις θλίψεις.
Η αθανασία και η νίκη πάνω στο θάνατο ήταν επίσης σημαντικά βιώματα για τον Γέροντα. Παρά την ταπείνωση του, πίστευε ότι η αληθινή αγάπη για τον Χριστό απελευθερώνει από τον θάνατο και την κόλαση, κάτι που προερχόταν από την προσωπική του εμπειρία και βαθιά πίστη στον Θεό.
