ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ-Γράφει ο Ανδρέας Μ. Καραγιάννης: Στην προσπάθεια της κυβέρνησης να κερδίσει χρόνο στο ζήτημα του μαθήματος των θρησκευτικών, το κίνημα Λέμε ΟΧΙ στα νέα Θρησκευτικά καλεί τους πιστούς σε εγρήγορση.

Διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων για το ζήτημα των νέων θρησκευτικών μεταξύ Υπουργείου Παιδείας και Ιεράς Συνόδου. Η πλευρά της κυβέρνησης διαρκώς αποπειράται να ΄΄αγοράσει΄΄ χρόνο έτσι ώστε να μην επιτευχθεί λύση στο καίριο αυτό ζήτημα που απασχολεί δεκάδες χιλιάδες οικογένειες.

Από την πλευρά μας, το κίνημα Λέμε ΟΧΙ στα νέα Θρησκευτικά, δηλώνουμε πως δεν θα δεχθούμε τον εμπαιγμό από όπου και αν προέρχεται.

Επιμένουμε στην πάγια εκπεφρασμένη θέση μας ότι το μάθημα των Θρησκευτικών είναι και πρέπει να είναι μάθημα ομολογιακό και όχι πολυθρησκειακό και συγκρητιστικό.

Εισπράττω καθημερινά την αγανάκτηση γονέων και ανθρώπων που είχαν στηρίξει δια της παρουσίας τους και τα δύο συλλαλητήρια οι οποίοι με ρωτούν για ποιο λόγο δεν γίνεται σεβαστή η ετυμηγορία τους.

Ο απλός άνθρωπος, ο μέσος πολίτης, ο οικογενειάρχης, η μάνα που θέλει να γαλουχήσει με αρχές τα παιδιά της, αισθάνεται προδομένη βλέποντας να αγνοούν την επιθυμία τους.

Εμείς ως κίνημα Λέμε ΟΧΙ στα νέα Θρησκευτικά, ξεκινήσαμε μονάχοι μας. Απλοί κληρικοί και απλοί πολίτες ενώθηκαν σε μια ειρηνική πορεία, την οποία προσπάθησαν να καπηλευθούν αργότερα διάφοροι πολιτικοί.

Δεν θα προδώσω τους συνοδοιπόρους μου σε αυτόν τον αγώνα. Δεν θα κάνω πίσω, όσες πιέσεις και αν ασκούνται πολυεπίπεδα και παντοιοτρόπως.

Το κίνημα Λέμε ΟΧΙ στα νέα Θρησκευτικά ετοιμάζει νέο, δυναμικό συλλαλητήριο στην Αθήνα τον Ιούνιο.

Δεν κάνουμε πίσω, παλεύουμε για το μέλλον των παιδιών μας.

Κλείνω με τα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Γρηγορίου Αγίου Όρους, Αρχιμανδρίτη Χριστοφόρου.

 

΄΄Κάθε χριστιανική ψυχή στήν Ἑλλάδα πονάει καί διαμαρτύρεται γιά τήν μετατροπή τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σέ πανθρησκειακό.

«Ὁδηγό πρός τήν πανθρησκεία» εἶχε χαρακτηρίσει τό νέο τότε πιλοτικό πρόγραμμα σπουδῶν γιά τά Θρησκευτικά ὁ μακαριστός Καθηγούμενός μας, π. Γεώργιος Καψάνης. Καί ἐμεῖς, στοιχημένοι στήν γραμμή πού σταθερά ἀκολουθεῖ ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους, διαμαρτυρόμαστε γιά τόν πολυθρησκειακό χαρακτῆρα τοῦ μαθήματος.

Πρόκειται γιά οὐμανιστική παιδεία, γιά πανθρησκειακό συγκρητισμό. Ἐπιδιώκεται νά ἀκυρωθῆ ἡ Παιδεία τοῦ Γένους, νά ἀποκοποῦν τά παιδιά ἀπό τίς ρίζες τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, νά ἀφομοιωθοῦν στήν χοάνη μιᾶς οὐμανιστικῆς θρησκευτικότητος, νά προετοιμασθῆ ἡ δαιμονική Πανθρησκεία.

Εἴμαστε Ὀρθόδοξος Χριστιανικός λαός. Ἔχουμε τίς ἁμαρτίες μας, ὡς ἄτομα καί ὡς λαός. Ἀλλά τήν Πίστη μας δέν τήν ξεπουλᾶμε, δέν προδίδουμε τόν θησαυρό πού κράτησε τό Γένος μας ἐδῶ καί 2.000 χρόνια, δέν ζητοῦμε ἀπό τόν Χριστό, ὅπως οἱ Γαδαρηνοί τοῦ Εὐαγγελίου, νά φύγει ἀπό ἀνάμεσά μας. Τό ἔκαναν ἄλλοι λαοί. «Μόλις ὅμως Αὐτός ἔφυγεν, ἦλθε πόλεμος, ὀργή, τρόμος καί φρίκη, κατάρρευσις, καταστροφή» (ἅγ. Νικόλαος Ἀχρίδος).

Ἄν γίνει ἕνα δημοσψήφισμα, ἄν ὁ λαός μας ἐρωτηθῆ, σίγουρα θά ἐπιλέξει τόν Χριστό στήν Παιδεία καί ὄχι τήν ἀπο-Χριστοποίησί της.

Κάποιοι ἐκσυγχρονιστές τῆς Παιδείας θέλουν νά ἀλλάξουν τήν φυσιογνωμία μας. Νομοθετοῦν, προχωροῦν, ἐπιβάλλουν. Γίναμε δῆθεν πολυπολιτισμική χώρα. Ὡς ἐντολοδόχοι τῆς Νέας Τάξης, θέλουν τά πάντα χλιαρά, ἄνευρα, ὁμογενοποιημένα.

Τόν Χριστό στήν ἴδια μοῖρα μέ τόν Μωάμεθ, τόν Βούδα, τόν Κομφούκιο. Ὡσάν ὅλες οἱ πίστεις νά εἶναι τό ἴδιο. Ἡ μοναδικότητα τοῦ Χριστοῦ γιά τήν σωτηρία, χάνεται. Ὁ δάσκαλος στό σχολεῖο προτρέπεται νά εἶναι «ἀντικειμενικός», νά διδάξει τά Θρησκευτικά ἀποστασιοποιημένος ἀπό τήν δική του Πίστη!

Δέν μποροῦμε νά συμβιβασθοῦμε.

Εἴμαστε στό πλευρό τῶν ἐκπαιδευτικῶν καί τῶν γονέων πού βλέπουν νά ὑποσκάπτεται στίς ψυχές τῶν παιδιῶν τους ἡ πίστη στήν μοναδικότητα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας.

Θέλουμε οἱ ὑπεύθυνοι νά δείξουν τήν ἀπαραίτητη εὐαισθησία. Νά ἀκούσουν τόν πατρο-Κοσμᾶ, τόν Διδάχο τοῦ Γένους, νά λέει τί «μανθάνομεν εἰς τό σχολεῖον» (Ἰω. Μενούνου, Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Διδαχές, ἐκδ. Τῆνος, σελ. 142).

Ζητοῦμε ἀπό τούς ἐκσυγχρονιστές νά ἀκούσουν, ἔστω, τόν δικό τους μέντορα, τόν Κοραῆ, νά ὁρίζει γιά τήν δημόσια παιδεία, ὅτι ἡ θρησκευτική παιδεία εἶναι «κατήχησις», ὄχι πολυθρησκειακό μάθημα («Σημειώσεις εἰς τό προσωρινόν πολίτευμα τῆς Ἑλλάδος τοῦ 1822 ἔτους» [ἐνν. τό Σύνταγμα τῆς Α΄ ἐν Ἐπιδαύρῳ Ἐθνοσυνελεύσεως], ἔκδ. ἐν Ἀθήναις, 1933, ὑπό Θεμ. Π. Βορίδου).

Προσευχόμαστε νά ἀποτρέψει ὁ Θεός ἕνα νέο βαρλααμιτισμό.

Προσευχόμαστε νά φυλάξει ὁ Θεός τά παιδιά μας ἀπό τόν σύγχρονο γενιτσαρισμό στόν πανθρησκειακό σχετικισμό.

Προσευχόμαστε νά δώσει ὁ Θεός σύνεση στούς ὑπευθύνους τῆς δημόσιας παιδείας.

Προσευχόμαστε νά κρατήσει ὁ Θεός τά παιδιά μας στόν δρόμο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ἐμπειρίας, τῆς ἁγιότητος, τῆς θεώσεως.

Ἡ Πολιτεία πρέπει νά ἀνταποκριθῆ. Τό ἀπαιτοῦν οἱ καιροί.΄΄

Καραγιάννης Ανδρέας
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.