Χρίστος Χαλικιάς: Η προσβολή δεν είναι τέχνη – κι ο σεβασμός δεν είναι λογοκρισία

Η υπόθεση της έκθεσης «Αντισυστημική Τέχνη» στην Πάφο
δεν είναι – εικαστικό επεισόδιο.
Δεν είναι – απλώς – πολιτιστική διαφωνία.

Είναι – δοκιμασία ορίων.

Όχι – της τέχνης.
Αλλά – της κοινωνίας.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΙΕΡΟ – ΓΙΝΕΤΑΙ ΥΛΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ

Η Ορθόδοξη εικονογραφία
δεν είναι – αισθητικό μοτίβο.
Δεν είναι – πολιτικό εργαλείο.
Δεν είναι – ουδέτερο σύμβολο.

Είναι – λειτουργική γλώσσα πίστης.
Είναι – χώρος προσευχής.
Είναι – σχέση – όχι ιδέα.

Και κάθε σχέση – έχει όριο.

Όταν αυτό το όριο – παραβιάζεται –
δεν μιλάμε – για ελευθερία έκφρασης.
Μιλάμε – για ρήξη σεβασμού.

Η ΤΕΧΝΗ – ΔΕΝ ΑΥΤΟΝΟΜΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ

Η τέχνη – ιστορικά – συνομιλεί με το ιερό.
Αλλά – δεν το διακωμωδεί.
Δεν το εργαλειοποιεί.
Δεν το εκθέτει – σε πολιτική αντιπαράθεση.

Όταν η πρόκληση – υποκαθιστά – τον διάλογο,
η τέχνη – χάνει – το βάθος της.

Και γίνεται – απλώς – θόρυβος.

ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ – ΔΕΝ ΖΗΤΟΥΝ ΦΙΜΩΣΗ

Ζητούν – σεβασμό.

Δεν απαιτούν – σιωπή.
Απαιτούν – μέτρο.

Δεν αρνούνται – την κριτική.
Αρνούνται – τη βεβήλωση.

Γιατί – άλλο – η ερώτηση.
Και άλλο – η προσβολή.

Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ – ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ

Ήταν – θεσμική πράξη εκτόνωσης.
Ήταν – αναγνώριση κοινωνικού τραύματος.
Ήταν – επιλογή ευθύνης.

Σε μια κοινωνία – πολωμένη –
η επιμονή – δεν είναι πάντα – αρετή.

Η διάκριση – είναι.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ

Στα δημοκρατικά κράτη –
η ελευθερία – συνυπάρχει – με την ευθύνη.

Δεν ακυρώνεται – η τέχνη – όταν τίθεται όριο.
Ακυρώνεται – όταν αγνοεί – τον Άλλον.

Και ο Άλλος – εδώ –
είναι – η πίστη εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΗΣΗ

Είναι – πολιτισμός.
Είναι – συνύπαρξη.
Είναι – γνώση ότι δεν τα αγγίζουμε όλα – με τον ίδιο τρόπο.

Γιατί – υπάρχουν – σύμβολα –
που δεν είναι ιδέες.

Είναι – ιερό βίωμα.

ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ – ΤΙ ΔΟΚΙΜΑΖΕΤΑΙ

Δεν δοκιμάζεται – η τέχνη.
Δεν δοκιμάζεται – η Εκκλησία.

Δοκιμάζεται – η δυνατότητα μιας κοινωνίας
να συνυπάρχει – χωρίς να ακυρώνει.

Να εκφράζεται – χωρίς να πληγώνει.
Να διαφωνεί – χωρίς να βεβηλώνει.

Η ΠΡΟΣΒΟΛΗ – ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΝΟΗΜΑ

Παράγει – ρήγμα.

Και τα ρήγματα – δεν χτίζουν πολιτισμό.
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ – ΧΤΙΖΕΤΑΙ – ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ.
ΚΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ.
ΕΙΝΑΙ – ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΟΡΙΟ –
ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ.

ΟΤΑΝ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ – ΣΤΑΖΕΙ ΣΙΔΕΡΟ –
ΑΣ ΣΙΩΠΑ.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ – ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ –
ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙ –
ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΓΩΣΕΙ –
ΑΣ ΚΡΑΤΗΘΕΙ.

ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ –
ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ – ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΕΒΗΛΩΝΟΥΜΕ.
ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ – ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΟΥΜΕ ΤΟ ΙΕΡΟ –
ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ – ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΒΗΝΟΥΜΕ ΤΟ ΦΩΣ.

ΓΙΑΤΙ –
ΧΩΡΙΣ ΦΩΣ –
Η ΤΕΧΝΗ ΣΑΠΙΖΕΙ –
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΟΡΥΒΟΣ –
ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ –
ΞΕΧΝΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ.

ΑΣ ΜΕΙΝΟΥΜΕ –
ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΟΡΙΟΥ –
ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ –
ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ –

ΑΝΘΡΩΠΟΙ –
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ –
ΜΕ ΜΕΤΡΟ –
ΜΕ ΦΟΒΟ –
ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ.

* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.