Είμαστε στην τελευταία Κυριακή των Νηστειών και σε λίγες μέρες ξεκινάμε την πορεία μας στη Μεγάλη Εβδομάδα· στα Πάθη και στην Ανάσταση του Χριστού. Μεγάλα μηνύματα και αυτή την Κυριακή από το ευαγγελικό ανάγνωσμα. Αυτά, τα οποία ζούμε και σήμερα.

Ο Χριστός αναφέρει στους μαθητές Του για τον ερχομό του Πάθους Του. Όμως, οι μαθητές είχαν αλλού το μυαλό τους.
Εκεί που το έχουμε και εμείς σήμερα.
Σε τι;
Σε αξιώματα και τιμές.
Μάλωναν ποιος θα καθίσει δεξιά και αριστερά στο θρόνο του Θεού. Για να πάρουν την απάντηση από το Χριστό ότι αυτός που έχει ετοιμαστεί, θα λάβει τη θέση.
Και, τότε, αντέδρασαν και οι υπόλοιποι 10 μαθητές. Όχι γιατί ήταν αντίθετοι με την άποψη των 2 μαθητών, αλλά και εκείνοι ήθελαν τιμές και αξιώματα.

Και έρχεται η θέση του Χριστού, για να μας πει: «οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν· οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν».

Διαχωρίζει την κοσμική από την εκκλησιαστική εξουσία. Η κοσμική εξουσία αναφέρεται σε κυριαρχία, ενώ η εκκλησιαστική σε διακονία του ανθρώπου.
Ο Χριστός αναφέρεται σε πρωτεία με αίμα, με πόνο. Για να γίνουμε μεγάλοι, χρειάζεται να γίνουμε δούλοι.

Σε μία εποχή που ζητάμε τιμές, αξιώματα, θέσεις χωρίς πόνο, χωρίς να κουραστούμε και εμείς. Εύκολα και ανώδυνα, χωρίς πολύ κόπο.
Θέλουμε να γίνουμε πλούσιοι χωρίς να δουλεύουμε.

Θέλουμε να γίνουμε ευτυχισμένοι χωρίς να αγαπήσουμε εμείς.
Όμως, έρχεται η εκκλησία και μας προβάλλει σήμερα την Αγία Μαρία την Αιγυπτία. Περίμενε τόσα χρόνια για να καταφέρει να μεταλάβει των Αχράντων Μυστηρίων για μία φορά στη ζωή της. Μία φορά και κέρδισε την αιώνια ζωή.

Η υπομονή είναι αυτό που λείπει σήμερα από όλους μας. Θέλουμε γρήγορα τα πάντα. Σε μία μέρα, να βγάλουμε λεφτά, να κάνουμε τα πάντα και να αποκτήσουμε όλο τον κόσμο. Μας λείπει η υπομονή, μας λείπει η εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού. Εμείς θέλουμε κάτι και το θέλουμε τώρα. Ενώ, ο Θεός μετράει το χρόνο διαφορετικά. Μετράει το χρόνο με το δικό Του ρολόι.
Δεν μάθαμε να περιμένουμε. Δεν μάθαμε να έχουμε εμπιστοσύνη στη ζωή μας.
Ο Θεός κλείνει μία πόρτα και ανοίγει άλλη.

Από εμάς, θέλει πίστη, εμπιστοσύνη και ταπείνωση.
Ούτε τιμές, ούτε αξιώματα, ούτε λεφτά.

Αν θέλει ο Θεός να φανερωθούμε στον κόσμο, θα φανερωθούμε. Θα βρει Εκείνος τον τρόπο και την ευκαιρία.
Καταλήγοντας, σε λίγες μέρες μπαίνουμε στην Μεγάλη Εβδομάδα. Ας προσπαθήσουμε να ανεβούμε, μαζί με το Χριστό, το δρόμο του μαρτυρίου, να είμαστε δίπλα Του στη σταύρωση για να χαρούμε και να ζήσουμε και την Ανάστασή Του.

Γράφει ο Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.