Μας αξίωσε, αδελφοί μου, ο Θεός να κάνουμε την ολονύκτια αγρυπνία και να την αφιερώσουμε στην Παναγία μας, τη μητέρα του Χριστού και δική μας μητέρα, για να πρεσβεύει, ώστε να συγχωρήσει ο Θεός τις αμαρτίες μας, να μας δώσει μετάνοια, να μας δώσει σωτηρία.

Πολλή ευγνωμοσύνη πρέπει να αισθανόμαστε στην Παναγία για όλα αυτά που μας δίνει καθημερινά, αλλά και που έγινε μητέρα του Χριστού, και ο Κύριος δι’ αυτής έγινε άνθρωπος για να μας σώσει. Να μιμούμαστε όμως κιόλας την Παναγία, η οποία ιδιαίτερα ήταν ταπεινή.

Όπως ακούσαμε και στην ευαγγελική περικοπή που διαβάστηκε (Λουκ. 1:39-56), είπε η Παναγία ότι ο Κύριος «επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού». Αυτό η Παναγία το ένιωσε πάρα πολύ, ότι δηλαδή ο Θεός έσκυψε επάνω της και την έκανε μητέρα του ένεκα της ταπεινώσεώς της. Μαθαίνουμε έτσι από το παράδειγμα της Παναγίας και από το γεγονός αυτό που συνέβη στην Παναγία ότι ο Θεός ψάχνει να βρει τον ταπεινό άνθρωπο, ζητάει να βρει τον ταπεινό, για να σκύψει επάνω του και να δώσει τις ευλογίες του, τη χάρη του.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που ευλογήθηκε, χωρίς να είναι ταπεινός. Και όποιος δεν είναι ευλογημένος, όποιος δεν νιώθει, δεν δέχεται την ευλογία του Θεού, σημαίνει ότι δεν είναι ταπεινός. Είναι αδύνατον να μην επιβλέψει ο Θεός επί τον ταπεινόν, να μη σκύψει επάνω στον ταπεινό. Αυτόν ζητάει ο Θεός. Βέβαια, ο Θεός ζητάει κάθε άνθρωπο, γιατί κατοικία του είναι ο κάθε άνθρωπος. Η ψυχή του κάθε ανθρώπου είναι η κατοικία, η σκηνή του Θεού, και εκεί θέλει να αναπαυθεί ο Θεός – ο Θεός ο άγιος ο εν αγίοις αναπαυόμενος… – αλλά δεν μπορεί να αναπαυθεί παρά μόνο στον ταπεινό.

Ακόμη ίσως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τι χάνουμε που αργούμε, που αναβάλλουμε να ταπεινωθούμε. Μεγάλη διαστροφή είναι αυτή που έπαθε ο άνθρωπος, που δεν μπορεί να καταλάβει αυτό το πράγμα και δεν μπορεί να μάθει αυτό το μάθημα· δεν θέλει να μάθει το μάθημα της ταπεινώσεως.

Να όμως που η Παναγία ακόμη μια φορά γίνεται παράδειγμά μας. Ταπεινώθηκε εκείνη και προσέβλεψε ο Θεός στην ταπείνωσή της και την έκανε μητέρα του.

Αν ποτέ η Παναγία μάς προσέξει και στείλει κάποια χάρη σ’ εμάς, αν ποτέ δει τον πόνο μας και ακούσει την προσευχή μας, θα το δείξει αυτό με το να δώσει ταπείνωση στην ψυχή μας. Εκείνη γνωρίζει τι σημαίνει ταπείνωση και τι σημαίνει να εμπιστευθείς τον εαυτό σου στον Θεό. Και αυτό είναι που δίνει η Παναγία. Δίνει και άλλα βέβαια, αλλά και τα άλλα που δίνει, τα δίνει για να μας παρακινήσει να ζητήσουμε την ταπείνωση και να μας δώσεaι την ταπείνωση.

Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου (†), Συνάξεις Τριωδίου Β’, β’ έκδοση, Πανόραμα Θεσσαλονίκης, 2020, σελ. 248.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.