ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: ΟΥΡΑΝΕ, ΔΩΣ’ ΤΟΥ ΦΤΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ! Του Χρίστου Χαλικιά. (Με αφορμή τον τραγικό θάνατο ενός παιδιού τριών ετών στην Αχαΐα.)
Δεν υπάρχει βαρύτερη σιωπή απ’ αυτή που αφήνει ένα παιδί.
Δεν υπάρχει σκοτάδι πιο μεγάλο από το βλέμμα μιας μάνας
που κοιτά τη γη και δεν βλέπει τίποτα – γιατί το φως της έσβησε.
Ένα παιδί τριών ετών έπεσε από μια μάντρα δύο μέτρων.
Μα στην πραγματικότητα, έπεσε ολόκληρη η Ελλάδα.
Όχι γιατί δεν προλάβαμε να το πιάσουμε –
αλλά γιατί είχαμε ξεχάσει πώς να αγκαλιάζουμε.
ΟΥΡΑΝΕ, ΔΩΣ’ ΤΟΥ ΦΤΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ
Δώσ’ του δρόμο να τρέξει στο φως,
να γελά χωρίς φόβο, να μην πονά πουθενά.
Να μην θυμάται τη μάντρα –
να θυμάται μόνο τη μητέρα που τον περίμενε.
Κι αν μπορείς, Ουρανέ,
βάλε λίγο χώμα από το γέλιο του μέσα μας·
να θυμόμαστε πως υπήρξε μια στιγμή
που ένα παιδί μας εμπιστεύτηκε – κι εμείς αργήσαμε.
ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
ΤΑ ΡΙΧΝΕΙ Η ΒΙΑΣΥΝΗ ΜΑΣ.
ΤΑ ΡΙΧΝΕΙ Η ΤΥΦΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ.
ΤΑ ΡΙΧΝΕΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΥΝΗΘΕΙΑ.
Η ΜΑΝΤΡΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΕΤΡΑ – ΗΤΑΝ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΜΑΣ
Κάθε τέτοιο παιδί είναι Ευαγγέλιο που σκίστηκε
πριν το διαβάσουμε.
Κάθε τέτοιο φως είναι θαύμα που προδώθηκε
από την απροσεξία των ανθρώπων.
Και κάθε φορά που ένας άγγελος φεύγει έτσι,
η ψυχή του κόσμου χαμηλώνει λίγο ακόμη.
Γιατί ο Θεός μπορεί να συγχωρεί,
μα τα παιδιά δεν ξεχνούν.
ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΤΕ «ΤΡΑΓΩΔΙΑ» – ΠΕΣΤΕ ΤΟ «ΑΠΟΛΟΓΙΑ»
Απολογία της γης προς τον ουρανό.
Της κοινωνίας προς την αθωότητα.
Του ανθρώπου προς το ίδιο του το φως.
Γιατί όποιος δεν στάθηκε μπροστά σ’ ένα παιδικό άγαλμα πόνου
και δεν ένιωσε να διαλύεται,
δεν έχει ζήσει ακόμα.
Κι όποιος μιλά για «μοίρα»,
είναι αυτός που δεν άντεξε να πει «ΣΥΓΓΝΩΜΗ».
ΑΧΑΪΑ – ΓΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΕ ΕΝΑΝ ΟΥΡΑΝΟ
Κι αν απόψε φυσήξει πάνω απ’ την Ελλάδα,
μην πεις «είναι αέρας».
Θα ’ναι το παιδί που ψιθυρίζει:
«ΜΗ ΜΕ ΚΛΑΙΣ· ΕΙΜΑΙ ΦΩΣ ΤΩΡΑ.
ΔΕΝ ΠΟΝΕΣΑ – ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ.
ΜΟΝΟ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ:
ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΦΤΕΡΑ
ΠΡΙΝ ΤΑ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ.»
Κι εμείς, οι μεγάλοι της σιωπής,
ας σταθούμε έστω για λίγο χωρίς λόγια.
Ας κοιτάξουμε το άδειο φως του κόσμου
και ας ψιθυρίσουμε αυτό που δεν είπαμε ποτέ:
ΟΥΡΑΝΕ, ΔΩΣ’ ΤΟΥ ΦΤΕΡΑ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ.
* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.
