Όταν η υποτίμηση μεταμφιέζεται σε «άποψη» – γεννιέται η καρικατούρα της κριτικής! Με αφορμή το δημοσίευμα του κ. Τατσόπουλου «Η ΑΜΦΙΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»

Διαβάστε επίσης και δείτε σε βίντεο τι έκανε η Εκκλησία τον καιρό της Χούντας και την ώρα του Πολυτεχνείου.

Με αφορμή το πρόσφατο δημοσίευμα του κ. Τατσόπουλου, «Η ΑΜΦΙΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»
-ένα κείμενο που ξεκινά από το Ευαγγέλιο και καταλήγει να διδάσκει…
τις “αρετές” της κομματικής ευελιξίας –
νιώθω την ανάγκη να απαντήσω.

Όχι για να αντιπαρατεθώ –
Αλλά για να ξεχωρίσουμε επιτέλους –
την κριτική από την υποτίμηση –
και τον λόγο από την επίδειξη ευφυΐας.

Γιατί στην περίπτωση του κ. Τατσόπουλου –
η ειρωνεία δεν λειτουργεί ως εργαλείο σκέψης –
αλλά ως κάλυψη.
Ως κουκούλα που προστατεύει –
όχι το επιχείρημα –
αλλά το άγχος του επιχειρήματος.

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΕΡΔΕΥΕΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΑΤΙΡΑ

Ξεκινά το κείμενό του με λόγια του Χριστού-
για τη σιωπηλή ελεημοσύνη.
Και λίγες σειρές μετά –
τα χρησιμοποιεί όχι για να κατανοήσει –
αλλά για να χλευάσει.

Το Ευαγγέλιο γίνεται αφορμή –
όχι για φως –
αλλά για υπονοούμενο.
Όχι για αλήθεια –
αλλά για φτηνό “εξυπνακισμό”.

Η πίστη δεν είναι εργαλείο χιούμορ –
Ούτε σκηνικό για την προσωπική αφήγηση κανενός.

ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΘΑΛΑΜΟΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

Ο κ. Τατσόπουλος μιλά για δικτατορίες –
για Κατοχή –
για γκαουλάιτερ –
για φυσεκλίκια παπάδων –
για πολιτικά παιχνίδια –
που με κάποιο τρόπο –
παριστάνουν την “απόδειξη”
ότι η πίστη –
εξισώνεται με θεσμική υποτέλεια.

Αλλά η Ιστορία δεν είναι πλαστελίνη –
Και η Εκκλησία δεν είναι μία μονολιθική καρικατούρα
για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες ενός άρθρου.

Όποτε ο λόγος μπερδεύεται τόσο πολύ με τη σάτιρα –
δεν παράγει αλήθεια.

ΠΑΡΑΓΕΙ ΘΟΡΥΒΟ.

ΟΤΑΝ Η ΠΙΣΤΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΧΟΣ ΕΠΕΙΔΗ… ΒΟΛΕΥΕΙ

Είναι εύκολο να ειρωνεύεσαι το ιερό –
όταν δεν το αναγνωρίζεις.
Είναι εύκολο να υποτιμάς –
αυτό που κάποιοι κρατούν ως θεμέλιο.
Είναι εύκολο να χλευάζεις –
ό,τι δεν μπορείς να ψηλαφήσεις.

Δύσκολο είναι να καταλάβεις –
Ακόμη πιο δύσκολο να σεβαστείς.

Όμως η περιφρόνηση –
δεν είναι ούτε λογιοσύνη –
ούτε τόλμη.
Είναι απλώς μια άμυνα –
Μια μάσκα που μιμείται τη σοβαρότητα.

Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ “ΔΕΞΙΑ” ΟΥΤΕ “ΑΜΦΙΔΕΞΙΑ”

Ο κ. Τατσόπουλος μπερδεύει την Εκκλησία
με κυβερνητικά σχήματα –
με κομματικούς χάρτες –
με ιστορικούς κραδασμούς
που τους ερμηνεύει πάντα –
με τον ίδιο τρόπο:

ΧΛΕΥΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΟ –
ΕΞΥΠΝΑΚΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ –
ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΧΡΟΝΟΥ.

Αλλά το ιερό δεν μπαίνει σε κάλπη –
Δεν παίρνει κομματική γραμμή –
Δεν αλλάζει χρώμα ανάλογα με την κυβέρνηση.

ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΙΜΑΤΑΙ
με όρους χούντας, υπουργών και παρασκηνίων.

ΟΤΑΝ Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΞΕΧΝΑ ΤΟ ΜΕΤΡΟ –
ΜΕΝΕΙ ΜΟΝΟ Η ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ

Το κείμενο του κ.Τατσόπουλου δεν προσπαθεί να κατανοήσει –
Προσπαθεί να μειώσει.

Δεν αναζητά διάλογο –
Αναζητά θριαμβολογία.

Δεν διακρίνει την πίστη –
Την ειρωνεύεται –
Δεν διαλέγει την αλήθεια –
Διαλέγει την εντύπωση.

ΚΑΙ ΟΤΑΝ Η ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ – Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΑ.

ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ:

Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.
ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΡΩΝΕΥΟΝΤΑΙ – ΝΑΙ. ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ!

Κι αυτή είναι η αλήθεια:

Η πίστη δεν έχει ανάγκη
ούτε από κρατικές επιδοτήσεις
ούτε από ειρωνικά άρθρα.

Η πίστη είναι που κράτησε αυτόν τον τόπο όρθιο
όταν τα “ιστορικά σχήματα” κατέρρεαν.

Και η πίστη –
για όσους την έχουν –
δεν πιάνεται στο στόμα
σαν τηλεοπτικό σχόλιο.

ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΟ ΙΕΡΟ –
ΣΠΑΝΙΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ ΓΝΩΣΗ –
ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ ΦΟΒΟ.
ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ –
ΟΣΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟΝ ΣΤΟΛΙΣΕΙΣ –
ΜΕΝΕΙ ΦΟΒΟΣ.

* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.

Διαβάστε επίσης την ιστορία με τον Άρη Βελουχιώτη στην εκκλησία και τον υπουργό Θρησκευμάτων στο καφενείο.

Η εν λόγω δημοσίευση του Petros Tatsopoulos στο facebook:

Διαβάστε επίσης για τον αντάρτη καλόγερο τον «Παπα-Ανυπόμονο».