Ο Άρης Βελουχιώτης στην εκκλησία και ο υπουργός Θρησκευμάτων στο καφενείο! Διήγησης Ιωάννου Μαρουσιώτη: Πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι άλλα λέμε, άλλα πιστεύουμε και άλλα πράττουμε.

Το παρακάτω περιστατικό μού το διηγήθηκε ο ηγούμενος της Μονής Αγάθωνος Γερμανός (Αρχιμανδρίτης Γερμανός Δημάκος), καλός φίλος και πατριώτης από την Πελοπόννησο, που είχε καταφύγει στον Άρη τον Βελουχιώτη, όταν τον κυνηγούσαν οι Γερμανοί, και κάθισε για κάποιο διάστημα μαζί του.

Μού διηγήθηκε, λοιπόν τα εξής:

«Στις 17   Ιανουαρίου του 1943 βρισκόμαστε με τον Άρη τον Βελουχιώτη, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Αθανάσιος Κλάρας, σε ένα ύψωμα κοντά σ’ ένα χωριό της Ευρυτανίας.

Όταν χτύπησε η καμπάνα του χωριού, με ρωτάει ο Βελουχιώτης:

Γιατί χτυπάει η καμπάνα του χωριού;

«Δεν ξέρω», του απαντώ.

«Δεν ξέρεις;» μού λέει έκπληκτος. «Αύριο είναι του αγίου Αθανασίου. Και πρέπει να πάμε στην εκκλησία! Παπα-Γερμανέ, είσαι παπάς και δεν ξέρεις τί είναι αύριο; Είναι δυνατόν;».

Την άλλη ημέρα πήγαμε πράγματι στην εκκλησία. Από την πρώτη καμπάνα. Και μείναμε σε όλη την ακολουθία, μέχρι το αντίδωρο. Εγώ το θεώρησα φυσικό.

Όταν έληξε ο πόλεμος και επέστρεψα στο μοναστήρι, στη Μονή Αγάθωνος, έρχεται μια μέρα ένα λεωφορείο με προσκυνητές.

Ένας ηλικιωμένος κύριος με χαιρετάει και μού λέει:

παπα-Γερμανέ, εσύ δεν ήσουν με τον Βελουχιώτη;

«Ναι», του λέω.

«Δεν είχατε έρθει κάποτε μαζί στο τάδε χωριό, την ημέρα του Αγίου Αθανασίου και λειτουργηθήκατε;».

«Ναι», απαντώ.

«Το λοιπόν, άκου.

Μια μέρα ήρθε στο χωριό μας ο  Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων.  Ήταν Κυριακή και περίμενε στο καφενείο να τελειώσει η Λειτουργία, για να συγκεντρωθούμε όλοι και να μάς μιλήσει. Εγώ ήμουν επίτροπος στον ναό. Όταν πήγαμε στο καφενείο, άρχισε ο υπουργός να μάς λέει διάφορα, γιατί ήταν και θεολόγος.

Εγώ, να σου το επιβεβαιώσουν αυτό και οι παρευρισκόμενοι συντοπίτες μου, πάω και του λέω:

Κύριε υπουργέ, ήρθε κάποτε στην εκκλησία μας και λειτουργήθηκε ένας κομμουνιστής, ο Άρης ο Βελουχιώτης. Κι εσύ, που είσαι υπουργός Θρησκευμάτων, την ώρα της Λειτουργίας αντί να έρθεις να ανάψεις ένα κερί, περίμενες στο καφενείο να τελειώσει η εκκλησία, για να μάς μιλήσεις. Δεν ντρέπεσαι, που είσαι και θεολόγος;

Τα έχασε!

Με κοίταξε και μού είπε:

Έχεις δίκιο, απόλυτα δίκιο.

Τότε κατάλαβα πώς δεν ήταν καθόλου τυχαίο αυτό που είχα ζήσει με τον Βελουχιώτη».

Γι’ αυτό να μην λέμε ποτέ για κανέναν τίποτα! «Μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε».

Ιωάννης Μαρουσιώτης

Βιβλίο: «Η Πρόνοια του Θεού. Όλα για κάποιο καλό λόγο συμβαίνουν»

Φωτογραφία: Σπύρος Μελετζής.

Διαβάστε για τον αντάρτη ηγούμενο της Μονής Αγάθωνος Γερμανό και πως έλαβε το προσωνύμιο παπα-Ανυπόμονος.

Φανούρης Ευστράτιος
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.