Η Πελαγία ήταν κόρη του παπά Νικηφόρου του Νεγρεπόντη. Η μητέρα της, Τριποταμιανή της Τήνου με ρίζες Φραγκούλη.
Γεννήθηκε το 1752 μ.Χ. στον Κάμπο, μια από τις τέσσερις αδελφές Λούκια το όνομά της. Ένα βρέφος σαν όλα τα άλλα. Ο Θεός, όμως, είχε άλλα σχέδια για εκείνη.
Λίγα χρόνια μετά τη γέννηση της μικρής Λουκίας όμως, ο πατέρας της, ο αγαπητός σε όλους παπά – Νικηφόρος πέθανε. 12 χρονών κοπέλα πώς να αντέξει τέτοια απώλεια… Κλάματα κι ένα μεγάλο «γιατί»… Οι δυσκολίες της ζωής έκαναν την μητέρα της να τη στείλει στον Τριπόταμο, στην κάπως πιο ευκατάστατη αδελφή της.
Εκεί η Λούκια έμεινε τρία χρόνια και συχνά επισκεπτόταν μια άλλη θεία της, που ήταν μοναχή στη Μονή της Κυρίας των Αγγέλων. Η χάρη του Θεού, τα σύννεφα, ο ουρανός, η θάλασσα, οι μυρουδιές από το λιβάνι και τη γη συνεπήραν τη Λουκία. Σκλάβα χάριτος και ουράνιας ευλογίας. Δε μπορούσε να πάει κόντρα στην καρδιά της.
15 χρονών κοπέλα μπήκε στο Μοναστήρι σαν δόκιμη, υπό την επίβλεψη της θείας της μοναχής Πελαγίας. Όταν έγινε και η ίδια μοναχή , διάλεξε το όνομα της θείας της. Πελαγία.
Ως μοναχή αφοσιώθηκε με ψυχή και σώμα στην λατρεία του Θεού και στην ανακούφιση των πασχόντων. Η αγνότητα της ψυχής της, η οσιότητα της ζωής της, η αυταπάρνηση της, η μυστική ζωή της κι ο πόθος της για λύτρωση συντέλεσαν ώστε η μοναχή Πελαγία να γίνει το «σκεύος εκλογής» για ν’ αποκαλυφθεί σ’ αυτήν η Παναγία για την εύρεση της Αγίας εικόνας της στον αγρό του Δοξαρά στην πόλη της Τήνου (30 Ιανουαρίου 1823 μ.Χ.), γεγονός που έμελλε να κάμει την Τήνο ιερό νησί και να κατατάξει την Πελαγία μεταξύ των Αγίων.
Το γεγονός δε αυτό συνέβη όταν η Όσια ήταν 73 χρόνων και αρχιερέας Τήνου ήταν ο Γαβριήλ. Η Οσία Πελαγία έκανε, με τις πρεσβείες της Παναγίας και τη χάρη του Θεού, αρκετά θαύματα πριν και μετά τον θάνατο της, ο όποιος ήλθε στις 28 Απριλίου 1834. και ετάφη στο ναό των Ταξιαρχών του μοναστηριού. Το 1973. όμως, κτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός στο όνομα της, όπου φυλάσσεται και προσκυνείται η αγία κάρα της σήμερα.
Και του Χρόνου!
