Ο Ανατόλι Λεβιτίν, ένας Ρώσος συγγραφέας και ιστορικός, πέρασε χρόνια στο Γκούλαγκ της Σιβηρίας όπου οι παρακλήσεις στο Θεό φαίνονταν να μένουν παγωμένες. Αλλά επέστρεψε πνευματικά ενδυναμωμένος. Έγραψε: «Το μέγιστο θαύμα όλων είναι η προσευχή. Αρκεί να στραφώ πνευματικά στο Θεό και μονομιάς αισθάνομαι μια δύναμη να περιλούει εμένα, την ψυχή μου, όλη την ύπαρξη μου. Τι είναι; Ψυχοθεραπεία;
Όχι. Δεν είναι ψυχοθεραπεία, γιατί από πού εγώ, ένας ασήμαντος γεράκος και κουρασμένος από τη ζωή, παίρνω αυτή τη δύναμη που με ανανεώνει και με σώζει, υψώνοντάς με πάνω από τη γη; Αυτή έρχεται από έξω και δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο που θα της αντιστεκόταν».
Σε αυτό το Τεύχος θα δούμε πώς η προσευχή – η αναπνοή της ψυχής – μπορεί να μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε ισχυρότερη σχέση με το Θεό και υγιέστερη χριστιανική ζωή.
1. ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ
Πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός ακούει όταν προσευχόμαστε;
«Διότι εγώ γνωρίζω τας βουλάς τας οποίας βουλεύομαι περί υμών, λέγει Κύριος, βουλάς ειρήνης, και ουχί κακού, διά να δώσω εις υμάς το προσδοκώμενον τέλος. Τότε θέλετε κράξει προς εμέ, και θέλετε υπάγει και προσευχηθή εις εμέ, και θέλω σας εισακούσει. Και θέλετε ζητήσει, και ευρεί, όταν με εκζητήσητε εξ όλης της καρδίας υμών.» Ιερεμίας [κθ΄] 29:11-13.
Ποια βεβαιότητα έδωσε ο Ιησούς ότι θα ακούσει και θα απαντήσει στις προσευχές μας;
«Και εγώ σας λέγω, Αιτείτε, και θέλει σας δοθή. ζητείτε, και θέλετε ευρεί. κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή.» Λουκά [ια΄] 11:9.
Η προσευχή είναι συνομιλία διπλής κατεύθυνσης. Ο Ιησούς υπόσχεται:
«Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω. εάν τις ακούση της φωνής μου, και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν, και θέλω δειπνήσει μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού.» Αποκάλυψις [γ΄] 3:20.
Πώς είναι δυνατόν να καθίσουμε και να έχουμε ένα ωραίο δείπνο συνομιλίας με το Χριστό; Πρώτον, λέγοντάς Του με προσευχή ό,τι έχουμε μέσα στην καρδιά μας (όχι απλώς να κάνουμε όμορφες, ευλαβείς εκφράσεις). Δεύτερον, ακούγοντας προσεκτικά. Καθώς προσευχόμαστε με περισυλλογή, ο Θεός μπορεί να μας μιλήσει κατευθείαν. Και καθώς διαβάζουμε το Λόγο Του με ευλάβεια, ο Θεός μας μιλάει μέσα από τις σελίδες του.
Η προσευχή μπορεί να γίνει τρόπος ζωής για το Χριστιανό.
«Πάντοτε χαίρετε. Αδιαλείπτως προσεύχεσθε. Κατά πάντα ευχαριστείτε. διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού προς εσάς εν Χριστώ Ιησού.» Α΄ Θεσσαλονικείς [ε΄] 5:16-18.
Πώς μπορούμε να προσευχόμαστε «αδιαλείπτως»; Πρέπει συνεχώς να είμαστε γονυκλινείς ή να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες λέξεις δοξολογίας και ικεσίας; Φυσικά όχι. Η Γραφή εννοεί μια ζωή πολύ κοντά στον Ιησού που να αισθανόμαστε ελεύθεροι να Του μιλάμε οποιαδήποτε στιγμή και οπουδήποτε.
«Δεν υπάρχει ούτε χώρος ανάρμοστος ούτε χρόνος ακατάλληλος για να προσφέρουμε μια αίτησή μας στο Θεό. Τίποτε δεν μπορεί να μας εμποδίσει να υψώσουμε τις καρδιές μας με πνεύμα ένθερμης προσευχής. Ανάμεσα στην κοσμοσυρροή του δρόμου, στον τόπο των ασχολιών μας, μπορούμε να απευθύνουμε μια παράκλησή μας στο Θεό και να ζητήσουμε θεία καθοδήγηση. . . Πρέπει να έχουμε πάντα τη θύρα της καρδιάς μας ανοικτή προσκαλώντας τον Ιησού να έρθει σαν ουράνιος επισκέπτης και να κατοικήσει στην ψυχή μας.» (Βήματα προς τον Χριστό σελ. 92).
Ένας από τους καλύτερους τρόπους να δημιουργήσουμε αυτές τις στενές σχέσεις είναι να συνηθίσουμε στην αυτοσυγκέντρωση καθώς προσευχόμαστε.
«Η εις αυτόν μελέτη μου θέλει είσθαι γλυκεία . εγώ θέλω ευφραίνεσθαι εις τον Κύριον.» Ψαλμοί [ρδ΄] 104:34.
«Ταύτα μελέτα, εις ταύτα μένε.» Α΄ Τιμόθεον [δ΄] 4:15.
«Εν τω νόμω του Κυρίου είναι το θέλημα αυτού, και εν τω νόμω αυτού μελετά ημέραν και νύκτα.» Ψαλμοί [α΄] 1:2.
Μην αναφέρεις στα βιαστικά ένα κατάλογο αιτήσεων όταν προσεύχεσαι. Μην απομακρυνθείς. Άκουσε. Ακόμη και ένας ευσεβής στοχασμός μπορεί να εμπλουτίσει πολύ τη σχέση σου με το Θεό.
