Στον Αυλώνα Αλβανίας εορτάστηκε λαμπρά η μνήμη του επισκόπου της περιοχής αγίου Ελευθερίου

Ο άγιος Ελευθέριος σε ηλικία μόλις 20 ετών, δεν υπήρχε όριο ηλικίας τότε στις χειροτονίες, αλλά και εκτιμήθηκε ο θείος ζήλος του αγίου Ελευθερίου, που επιβεβαιώθηκε με το μαρτύριό του, ανέλαβε επισκοπικό θρόνο στην περιοχή του Ιλλυρικού (σημερινή Αλβανία), με έδρα τον Αυλώνα.

Τελέστηκε θεία λειτουργία, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Απολλωνίας και Φίερι Νικολάου, συμπαραστατουμένου από ιερείς της Μητροπόλεως, ενώ προς το τέλος της εψάλη μνημόσυνο για τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Βησσαρίωνα Τζουβάνι (συγκροτήθηκε το Φεβρουάριο του 1929 Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Αλβανίας με Αρχιεπίσκοπο και τοποτηρητή της Μητρόπολης Κορυτσάς τον Βησσαρίωνα Τζουβάνη, που είχε χειροτονηθεί Επίσκοπος στη Σερβία το 1925. Στα χρόνια του αθεϊστικού διωγμού ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Βησσαρίων φυλακίστηκε και γνώρισε την εξορία).

Ακολούθησε εορταστικό κέρασμα στο πνευματικό κέντρο του ναού, όπου συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Νικόλαος, ιερείς και πιστοί.

Να σημειωθεί ότι ο Άγιος Ελευθέριος ορίστηκε Επίσκοπος στον Αυλώνα από τον πάπα Ανίκητο. Όταν μετά τον θάνατο του Θεοδοσίου Α’ (395) χωρίστηκε η ρωμαϊκή αυτοκρατορία σε ανατολική και δυτική, η σημερινή Αλβανία υπήχθη στις ανατολικές επαρχίες. Μέχρι τον Μ. Κωνσταντίνο, η περιοχή εξαρτάτο πολιτικά και εκκλησιαστικά από την Ρώμη. Μετά, πολιτικά μόνο άνηκε στην Κωνσταντινούπολη, ενώ εκκλησιαστικά μέχρι το 731 παρέμεινε το παλαιό καθεστώς.

Ο άγιος Ελευθέριος υπήρξε ευσυνείδητος Χριστιανός με αγαθή τη συνείδηση. Ήταν ο άνθρωπος, ο “κατ’ εικόνα Θεού” πλασμένος, ο άνθρωπος του Θεού, ο άνθρωπος του καλού.

Μόνο ο ευσυνείδητος Χριστιανός είναι ο άνθρωπος της αγάπης. Είναι το φως και το αλάτι στην κοινωνία. Αυτός ψευτιά και αδικία και πονηριά δεν γνωρίζει.

Ως άνθρωπος του Θεού ο άγιος Ελευθέριος, που προσέφερε δια μαρτυρίου την ίδια τη ζωή του σ’ Εκείνον, με τη συνείδησή του ενεργούσε και έπραττε τα έργα του Θεού.

Και πρέπει να είναι πανευτυχής η κοινωνία, που έχει τέτοια παραδείγματα. Μιμούμαστε, όμως, τον άγιο Ελευθέριο και είμαστε και εμείς άνθρωποι του Θεού και συνειδητοί Χριστιανοί;

Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές όχι. Τυφλωμένοι πνευματικά πλέον ζούμε και πλανιόμαστε μέσα στο ηθικό σκοτάδι και καταντάμε ταλαίπωροι.

Μας δίνει ο Θεός ουράνιο φως και εμείς το σβήνουμε και μένουμε με καυτηριασμένη την καρδιά μας.

πατήρ Ηλίας Μάκος