ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ - Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΕΤΑΙ! Του Χρίστου Χαλικιά. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ - να βαφτίζουμε - επιλογές - την αστάθεια.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ –
να λέμε – «έτσι είναι η ζωή» –
όταν είναι – η δική μας.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ –
να ζητάμε – από τα παιδιά μας –
να πληρώνουν – τις αποφάσεις μας.

Γιατί –
όταν αλλάζουμε – σχέσεις –
τα παιδιά μας – αλλάζουν έδαφος.

Και – πέφτουν.

Υπάρχει ένα σημείο –
που η ελευθερία –
παύει να είναι – δικαίωμα –
και γίνεται – ζημιά.

Ένα σημείο –
που δεν ανήκει – στον έρωτα –
ούτε στο παροδικό –
ούτε στη «νέα αρχή».

Ανήκει – στην ευθύνη.

Και – το προσπερνάμε.

Δεν μιλάμε – για αγάπη.
Μιλάμε – για εναλλαγή.

Πρόσωπα – που μπαίνουν – βγαίνουν.
Σπίτια – που αλλάζουν – ρόλους.
Παιδιά – που καλούνται –
να αγαπήσουν –
και μετά – να ξεχάσουν.

Σαν – να μην έγινε τίποτα.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ – ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑ – ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ

Δεν χρωστά – να προσαρμοστεί.
Δεν χρωστά – να καταλάβει.
Δεν χρωστά – να ωριμάσει –
για να βολευτούμε – εμείς.

Κάθε – «είναι καλός άνθρωπος» –
κάθε – «θα περάσει» –
κάθε – «μην κάνεις έτσι» –
γράφεται – ως ανασφάλεια.

Όχι – ως μάθημα.
Ως – τραύμα.

Η ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΜΑΣ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ

Δεν είναι – σύγχρονη οικογένεια.
Δεν είναι – ανοιχτό μυαλό.
Δεν είναι – εξέλιξη.

Είναι – σύγχυση.
Είναι – σπάσιμο δεσμών.
Είναι – ένα παιδί –
που μαθαίνει –
ότι οι άνθρωποι – έρχονται – και φεύγουν –
χωρίς εξήγηση –
χωρίς συνέχεια –
χωρίς ασφάλεια.

ΕΜΕΙΣ – ΖΟΥΜΕ.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ – ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ.

Εμείς – ερωτευόμαστε.
Εμείς – βαριόμαστε.
Εμείς – προχωράμε.

Το παιδί – μένει πίσω.

Με ανθρώπους –
που έμαθε – να αγαπά –
και μετά – εξαφανίστηκαν.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ – ΘΥΜΑΤΑΙ.
ΕΜΕΙΣ – ΟΧΙ.

Θυμάται – ποιος ήρθε.
Θυμάται – ποιος έφυγε.
Θυμάται – ποιος του υποσχέθηκε – παρουσία –
και έγινε – απουσία.

Και κάποτε –
θα σταματήσει – να δένεται.

Όχι – γιατί ωρίμασε.
Αλλά – γιατί κουράστηκε.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ –
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ – ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ.

Δεν είναι – δοκιμαστικό κοινό.
Δεν είναι – ψυχολογικό μαξιλάρι.

Είναι – άνθρωποι –
που θα πληρώσουν – αργότερα –
ό,τι εμείς – ονομάσαμε – «ζωή».

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ – ΚΑΘΑΡΑ

Οι σχέσεις μας – περνούν.
Οι επιλογές μας – σβήνουν.
Τα τραύματά τους – μένουν.

ΟΧΙ – ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ.

* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.