Ο πλωτάρχης ε.α. Δημ. Ντούλιας διασώζει το παρακάτω περιστατικό.

Το 1952 στην πλατεία Κλαυθμώνος ήταν το υπουργείο Ναυτικού.

Εκεί κάθε πρωί και κάθε δειλινό γίνονταν επίσημα με στρατιωτικό άγημα η έπαρση και η υποστολή της Ελληνικής Σημαίας.

Ο αξιωματικός υπηρεσίας παρατηρούσε εάν όλα γίνονταν με την πρέπουσα τάξη.

Συνέβαινε όμως και το εξής συγκινητικό.

Όταν ακούγονταν από τα μεγάφωνα του κτηρίου ο Εθνικός Ύμνος σταματούσαν να περπατούν και όσοι πεζοί περνούσαν έξω από το κτήριο.

Μια μέρα παρατήρησε ο αξιωματικός το γεγονός αυτό και όταν τελείωσε η έπαρση της Σημαίας έτρεξε θυμωμένος προς έναν καστανά που στέκονταν στη γωνία του κτηρίου.

-Άκου αγαπητέ. Σε σέβομαι.

Αλλά πρέπει να αποδίδεις στην Σημαία την τιμή. Σε παρακαλώ όταν ακούγεται ο Ύμνος να είσαι όρθιος.

Ο καστανάς δε μιλούσε. Κοιτούσε όμως τη Σημαία.

Ο αξιωματικός νόμιζε ότι τον υποτιμά.

-Θέλεις να στα ξαναπώ; επανέλαβα αυστηρά ο αξιωματικός.

-Όχι…απαντά δειλά ο καστανάς.

Τραβά τον πάγκο και του λέει:

-Δεν έχω πόδια κύριε…

Τα έχω δώσει στην Πατρίδα .

Ήμουν πολεμιστής.

Ο αξιωματικός “πάγωσε”.

Άμεσα φέρνει το δεξί του χέρι στην άκρη του πηλικίου και τον χαιρετά στρατιωτικά.

Του απένειμε “τας κεκανονισμένας τιμάς”!

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.