ΑΓΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ: Μαρτυρίες για τον άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, τον βαπτιστή του οσίου Παΐσίου. Του π. Ηλία Μάκου. Ο άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, εορτάζει στις 10 Νοεμβρίου, βαπτιστικός του οποίου ήταν ο όσιος Παΐσιος, ξεριζώθηκε και αυτός από τον τόπο του με την Μικρασιατική καταστροφή, σε μεγάλη ηλικία, και έφθασε στην Κέρκυρα, όπου και πέθανε.
Ο όσιος Αρσένιος συνδύασε το θέλημα του Θεού με τα γεγονότα του επίγειου βίου και τα δέχθηκε αδιαμαρτύρητα.
Ήταν κοντά στους κατατρεγμένους έως την τελευταία του πνοή και τους συμπαραστεκόταν και τους εμψύχωνε και τους καθοδηγούσε.
Έτσι οι άγιοι αντιμετωπίζουν τα γεγονότα. Στη σχέση αιτίας και σκοπού. Υπάρξεως και σκοπιμότητας. Επικαιρότητας και αιωνιότητας.
Ήξερε ότι η ζωή είναι δώρο και προσφορά του Θεού, ευεργεσία του Κυρίου. Και ο στόχος, το είδος, η μορφή, το ποιόν, ο τρόπος και το περιεχόμενο της ζωής, είναι και αυτός νόμος, θέλημα, εντολή του Θεού.
Και σκεφτόταν ο άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, μέσα στην απλότητά του. Πώς θα δέχεσαι το ένα και θα απορρίπτεις το άλλο; Πώς θα παίρνεις το στόχο και θα αποκρούης το περιεχόμενό του;
Και, δίκαιος, όπως ήταν, και τα δύο τα δέχθηκε. Και τις δωρεές και τις υποχρεώσεις. Και τη χαρά και το σταυρό.
Μέσα από αυτή την πορεία έγινε άγιος. Κια μάλιστα θαυματουργός άγιος.
Πολλά από τα θαύματά του διηγόταν ο ίδιος ο όσιος Παΐσιος.
Ο Χατζεφεντής, έτσι αποκαλούσαν τον άγιο Αρσένιο, θεράπευσε, σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα, αφού τις διάβασε, Τουρκάλες, παράλυτες, λεπρές και τυφλές.
Ιερέας πήγε στον άγιο Αρσένιο φόρεμα της πρεσβυτέρας του να το διαβάσει, για να αποκτήσει παιδιά. Και αυτός του είπε: «Η πρεσβυτέρα σου θα γεννήσει κόρη και να την ονομάσεις Εύα», όπως και συνέβηκε.
Στο ξωκκλήσι της Παναγίας στα Φάρασα, όταν κάποτε πήγε για να λειτουργήσει έπεσε στο γκρεμό, αλλά αισθάνθηκε μια γυναίκα να τον τραβά και να τον γλυτώνει από το θάνατο. Ένιωσε ότι ήταν η Παναγία.
Όταν είχαν κλέψει Τούρκοι τα ιερά σκεύη του ναού των Φαράσων, με την προσευχή του αγίου Αρσενίου, τους παρουσιάστηκαν σημάδια και φοβήθηκαν και τα επέστρεψαν πίσω.
Αποπειράθηκαν να τον ληστέψουν Τούρκοι, νομίζοντας ότι έχει πολλά χρήματα, αφού τον επισκέπτονταν τόσος κόσμος. Αυτός, όμως, δεν κρατούσε ούτε μία δραχμή. Ένας από αυτούς άνοιξε την πόρτα του κελιού του, αυτός διάβαζε ακολουθία, νύχτα, ήταν, έμειναν κοκαλωμένοι εκεί και δεν μπορούσε να προχωρήσει Οι άλλοι δύο πίσω του ένιωσαν τρόμο και παρακάλεσαν τον άγιο να τον απελευθερώσει, πράγμα, που έγινε μ’ ένα νεύμα του.
Ήταν βαριά άρρωστος ο Πρόδρομος Εζνεπίδης, πρόεδρος των Φαράσων και πατέρας του οσίου Παϊσίου, όταν Τσέτες ήλθαν να καταλάβουν το χωριό. Για να γίνει καλά και να μπορέσει να αντιδράσει τον πήγαν στον άγιο Αρσένιο.
Αφού τον διάβασε και τον σταύρωσε, του είπε:
Πήγαινε παλικάρι, στην ευχή του Χριστού και διώξε τους Τούρκους να μην μπουν στο χωριό μας.
Με την προσευχή και τη μυστηριακή ζωή θεράπευε τα πάθη, όποια και αν ήταν, μεγάλα ή μικρά, ισχυρά ή ανίσχυρα, που δεν θεραπευόταν με ανθρώπινα μέσα.
Εκτός από πατέρας, ήταν και αδελφός των ανθρώπων. Έδινε ζωή από τη ζωή του. Και φως από το φως του.
Χρησιμοποιούσε θεία θεραπεία, πνευματικά φάρμακα. Και συνάγεται από αυτό, το συμπέρασμα ότι όλοι έχουμε ανάγκη του θείου ελέους και της θείας επιείκειας.
