Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας εκ Ναυπλίου: Συγκλονιστικό το μαρτύριο του Αγίου νεομάρτυρα Αναστασίου του Ναυπλίου. Του π. Ηλία Μάκου. Ο πολιούχος του Ναυπλίου (ανακηρύχθηκε με βασιλικό διάταγμα της 14ης Νοεμβρίου 1935), του οποίου την 1η Φεβρουαρίου εορτάζεται η μνήμη είχε ένα τέλος συγκλονιστικό, καθώς ήταν τόσο αφοσιωμένος στο Χριστό και τόσο δεμένος μαζί του, που προκάλεσε το ανεξέλεγκτο μίσος των Τούρκων.

Όρμησαν πάνω του και του διέλυσαν το κορμί με ξύλα, σπαθιά και μαχαίρια. Αλύπητα κατέκοψαν το σώμα του σε μικρά κομμάτια το 1655 (κατά άλλους το 1664).

Τι είχε προηγηθεί και τον μεταχειρίστηκαν τόσο βάναυσα; Μετά από έναν αποτυχημένο αρραβώνα και υπό την επήρεια μαγικών εκ μέρους των συγγενών της κοπέλας, για ένα διάστημα δεν ήξερε τι έκανε.

Μέσα σε σύγχυση αλλαξοπίστησε, αλλά γρήγορα κατάλαβε την βέβηλη πράξη και φώναξε ανάμεσα σε πλήθος Τούρκων:

Ήμουν, είμαι και θα είμαι για πάντα Χριστιανός.

Μπροστά στο δικαστή ύψωσε το ανάστημά του και ζωηρά είπε ότι αποστρέφεται τον Αλλάχ. Προκάλεσε την οργή του και διέταξε τον αποκεφαλισμό του, αλλά δεν πρόλαβαν να του πάρουν οι δήμιοι το κεφάλι, καθώς κατέπεσαν πάνω του αλαλάζοντες φανατικοί Μουσουλμάνοι και τον εξόντωσαν.

Η χριστιανική πίστη είχε ασκήσει τόσο μεγάλη ζωογόνο επίδραση πάνω του, ώστε με τη μεταμορφωτική δύναμή της, όχι μόνο άντεξε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αλλά και με το αίμα του έδωσε τη μαρτυρία του.

Ο νεομάρτυρας Αναστάσιος έφτασε στο τέρμα του πνευματικού αγωνίσματος με άριστη επίδοση. Μπορεί να μην είχε ξεκινήσει καλά, ωστόσο προσκολλήθηκε στο Χριστό και έδωσε το αίμα του γι’ αυτόν.

Και η ζωή του είναι πυξίδα για μας: Δεν αρκεί να ξεκινάμε καλά στη χριστιανική ζωή, με ενθουσιασμούς, με ζήλο, αλλά είναι ανάγκη να συνεχίσουμε μέχρι τέλους.

Τι ωφελεί, στ’ αλήθεια, να αρχίζει κανείς με ζήλο και ενθουσιασμό και να τα αφήσει στη μέση; Πολλοί ξεκίνησαν με χαρά, με επιτυχίες, με μεγάλες ελπίδες και όνειρα και όμως δεν έφθασαν ούτε στα μισά.

Έκαναν τον πρώτο γύρο και σταμάτησαν. Γύρισαν πίσω. Η επιστροφή του Χριστιανού στον κακό εαυτό του δεν είναι καθόλου ορθή και τιμητική ενέργεια.

Ο νεομάρτυρας Άγιος Αναστάσιος αψήφησε το φόβο της τιμωρίας, τη σκληρότητα των διωκτών του και προσκολλήθηκε με προθυμία και αγαλλίαση μέχρι θανάτου στο Θεό.

Ο Χριστιανός ποτέ δεν αφήνει το Χριστό. Ανήκει σ’ Αυτόν και μάλιστα με πρόθεση καρδιάς.

Για άλλη μια φορά, και στην περίπτωση του Αναστασίου του εκ Ναυπλίου, αποδείχθηκε ότι όταν έχουμε κοντά μας τον Κύριο, δεν είμαστε τότε ούτε μόνοι, ούτε αδύναμοι, ούτε εγκαταλελειμμένοι και μπορούμε, χωρίς να λυγίσουμε, να υποφέρουμε γαληνεμένοι τα πάντα, και αυτόν τον ίδιο το θάνατο.

πάτερ Ηλίας Μάκος

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.