Άγιος Πορφύριος: «Αλλά πρέπει να θέλομε να περιφρονήσομε την ασθένεια. Αν δεν θέλομε, είναι δύσκολο, δεν μπορούμε να πούμε, «την περιφρονώ». Κι έτσι, ενώ νομίζομε ότι την περιφρονούμε κι ότι δεν της δίνομε σημασία, εμείς της δίνομε, την έχομε στο μυαλό μας συνέχεια και δεν μπορούμε να έχομε μέσα μας μια ήρεμη κατάσταση.

Και αυτό θα σας το αποδείξω. Λέμε: «Πιστεύω ότι θα με θεραπεύσει ο Θεός. Δεν παίρνω φάρμακα. Έτσι θα το κάνω, θα μείνω όλη νύκτα άγρυπνος και θα Τον παρακαλέσω γι’ αυτό το θέμα. Θα μ’ ακούσει ο Θεός».

Προσευχόμαστε όλη τη νύκτα, παρακαλούμε, δεόμαστε, ζητάμε, φωνάζομε, εκβιάζομε τον Θεό κι όλους τους αγίους να μας κάνουνε καλά. Εκβιάζομε μέρα και νύκτα. Τρέχομε από ’δω κι από ’κει.

Ε, δεν δείχνομε με όλα αυτά ότι δεν την έχομε περιφρονήσει την αρρώστια;

Όσο επιμένομε και εκβιάζομε τους αγίους και τον Θεό να γίνομε καλά, τόσο ζούμε την αρρώστιά μας.

Όσο ενδιαφερόμαστε να τη διώξομε, τόσο τη ζούμε.

Γι’ αυτό δεν γίνεται τίποτα κι εμείς έχομε την εντύπωση ότι θα γίνει οπωσδήποτε ένα θαύμα.

Κι όμως στην πραγματικότητα δεν το πιστεύομε κι έτσι δεν γινόμαστε καλά.

Προσευχές κάνομε, δεν παίρνομε φάρμακα· όμως δεν ηρεμούμε και το θαύμα δεν γίνεται.

Μα θα πεις: «Δεν πήρα το φάρμακο, πώς δεν πιστεύω»;

Κι όμως στο βάθος υπάρχει μέσα μας αμφιβολία και φόβος και σκεπτόμαστε: «Άραγε θα γίνει αυτό»;

Εδώ ισχύει το Γραφικό: «Εάν έχητε πίστιν και μη διακριθήτε, ου μόνον το της συκής ποιήσετε, αλλά καν τω όρει τούτω είπητε άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν, γενήσεται».

Όταν η πίστη είναι πραγματική, είτε παίρνεις φάρμακο είτε δεν παίρνεις θα ενεργήσει.

Και με τους γιατρούς και τα φάρμακα ο Θεός ενεργεί.

Λέγει η «Σοφία Σειράχ»: «Τίμα ιατρόν προς τα χρείας αυτού τιμαίς αυτού. Και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος. Κύριος έκτισεν εκ γης φάρμακα και ανήρ φρόνιμος ου προσοχθιεί αυτοίς. Και ιατρώ δος τόπον, και γαρ αυτόν αυτόν έκτισε Κύριος. Και μη αποστήτω σου. Και γαρ αυτού χρεία».

Είναι, όμως, εγωισμός, πονηρή ενέργεια, να νομίζετε ότι ο Θεός θα κάνει, κατ’ εξαίρεσιν από τους πολλούς, θαυματουργική επέμβαση σε σας και να αρνείσθε την ιατρική βοήθεια.

Ο Θεός κάνει θαύματα και τώρα, αλλά εσείς δεν πρέπει να το προσδοκάτε για τον εαυτόν σας.

Άλλωστε και μέσω των γιατρών ο ίδιος ο Θεός ενεργεί.

Όταν αρρωσταίνουμε, για να μην κάνομε λάθη, πρέπει να ακολουθούμε και τις οδηγίες της ιατρικής και της λογικής.

Πάνω απ’ όλα, όμως, ν’ ακολουθούμε το θέλημα του Θεού και να έχομε εμπιστοσύνη στην αγάπη Του.

Όλο το μυστικό είναι η πίστη· αδιάκριτη, απαλή, απλή και αφελής. «Εν απλότητι και αφελότητι καρδίας».

Δεν είναι θέμα επιβολής.

Την «επιβολή» μπορεί να την έχει ένας φακίρης -αυτή η λέξη δεν ακούγεται καλά.

Να έχομε πίστη ότι ο Θεός μας υπεραγαπά κι ότι θέλομε να γίνομε δικοί Του.

Γι’ αυτό επιτρέπει τις ασθένειες, μέχρι να παραδοθούμε μ’ εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν».

Επιμέλεια Στέλιος Κούκος -Πεμπτουσία (pemptousia.gr)
Απόσπασμα από το βιβλίο του Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, «Λόγοι περί ασθενείας και παρακλήσεως», των εκδόσεων της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής Χανιά.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.