Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος - Η ηθική της γλώσσας.

Ο Χρυσόστομος, πιστεύοντας στην αγιότητα της γλωσσικής επικοινωνίας του ανθρώπου (αφού η γλωσσική επικοινωνία ως προσευχή είναι συγχρόνως και επικοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό) προτρέπει να μη μολύνουμε την γλώσσα και να τη διατηρούμε «αντάξια του Θεού», στον οποίο απευθυνόμαστε μ’ αυτήν.

Γιατί «η γλώσσα ως προσευχή γίνεται το χέρι που αγκαλιάζει τα γόνατα του Θεού»: Μή δή καταισχύνῃς την γλῶτταν∙ ποίησον ἀξίαν τοῦ παρακαλουμένου Θεοῦ (ΕΠΕ 11, 98). Χείρ ἐστιν ἡ γλῶττα τῶν εὐχομένων και δι’ αὐτῆς κατέχομεν τά γόνατα τοῦ Θεοῦ (ΕΠΕ 11, 96).

Ο καλός ο λόγος, η καλή κουβέντα στον άλλο είναι ευλογία∙ συχνά είναι καλύτερος από το να δώσεις στον άλλον κάτι: Εὐλογίας τήν γλῶσσαν ἔμπλησον , ἐλεημοσύνης πολλῆς . Ἔστι γάρ καί διά ρημάτων ἐλεημοσύνην ποιεῖν∙ κρεῖττον γάρ λόγος ἤ δόσις (ΕΠΕ 11, 98-100).

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

1 Σχόλιο

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1

Πρωτοσέλιδα πολλῶν ἐφημερίδων ἀπησχόλησεν ἡ σιβυλλικὴ δήλωσις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐπισήμου γεύματος μετὰ τὴν ἐνθρόνισιν τοῦ νέου Μητροπολίτου Καλαβρύτων κ. Ἱερωνύμου. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος εἶπεν ὅτι θὰ μιμηθῆ τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ πρώην Καλαβρύτων κ. Ἀμβροσίου νὰ παραιτηθῆ, ὅταν θὰ εἶναι ἡ κατάλληλος ὥρα.

Πολλοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι ποὺ ἐξέλαβαν ὡς ἐκδήλωσιν τῶν προθέσεων τοῦ Ἀρχιεπισκόπου αὐτὴν τὴν δήλωσιν νὰ παραιτηθῆ συντόμως. Ἕτεροι ὑπεστήριξαν ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐπεθύμει ἐπίτηδες νὰ προκαλέση τοὺς πιθανοὺς δελφίνους, ὥστε αὐτοὶ νὰ ἀποκαλυφθοῦν. Ἄλλοι ἔγραψαν ὅτι ἦτο ὑπαινιγμὸς πρὸς τοὺς Μητροπολίτας Θεσσαλονίκης, Παραμυθίας, Θήρας, Μυτιλήνης καὶ Μηθύμνης, ὥστε νὰ τοὺς παρακινήση νὰ παραιτηθοῦν.

Τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν συμβαίνει. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἤδη ἐξ ἀρχῆς τῆς ἀναρρήσεώς του εἰς τὸν θῶκον τῶν Ἀθηνῶν εἶχε δημοσίως δηλώσει ὅτι δὲν θὰ μείνη ἕως τέλους εἰς τὴν θέσιν αὐτήν. Ἐγνώριζε καλῶς ὅτι εἰς τοιαύτας θέσεις κανεὶς δέχεται τοσαύτας πιέσεις, ὥστε εἰς τὴν κατάλληλον περίστασιν ἢ ἐκθρονίζεται ἢ ἑκουσίως παραιτεῖται, διὰ νὰ διαφύγη τὰ χειρότερα. Ἐγνώριζε λοιπὸν ἐξ ἀρχῆς νὰ προετοιμάση κάποιαν στιγμὴν τὴν ἔξοδόν του, ἂν αὐτὸ ἀπαιτηθῆ ἀπὸ τὰς καταστάσεις.

Δὲν προβληματίζει κανένα ὅτι τοιαύτην δήλωσιν δὲν ἔκανεν οὔτε μετὰ τὴν μεγάλην ἧτταν εἰς τὴν Ἱεραρχίαν ποὺ ἠσχολήθη μὲ τὴν συμφωνίαν «Τσίπρα-Ἱερωνύμου» οὔτε ὅμως πρὸ ἑβδομάδος ποὺ ἐπεσκέφθη τὸν πρώην Τρίκκης, ὁ ὁποῖος εἶχε παραιτηθῆ ἐπίσης; Ἡ δήλωσις ἔγινεν ὀλίγον μετὰ ἀπὸ τρία γεγονότα. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἔναρξις τῆς δίκης τοῦ Ἀρχιμ. Φιλοθέου Δέδε. Τὸ δεύτερον εἶναι τὰ συνεχῆ δημοσιεύματα διὰ τὰ Φιλέτα τῆς Βουλιαγμένης καὶ κάποιας σχετικὰς ἀγοραπωλησίας. Τὸ τρίτον ἦτο ἡ ἐπίσκεψις τοῦ κ. Πάιατ εἰς τὴν Ἱ. Ἀρχιεπισκοπήν.

Θὰ τὸν συνεβουλεύαμεν νὰ ὁπλισθῆ μὲ θάρρος μιμούμενος τὸ ἀγέρωχον τοῦ προκατόχου του Δαμασκηνοῦ Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος εἶπε τὴν περίφημον φράσιν «Οἱ Ἱεράρχες τῆς Ἑλλάδος, στρατηγέ, δὲν τουφεκίζονται, ἀπαγχονίζονται. Σᾶς παρακαλῶ νὰ σεβασθῆτε αὐτὴν τὴν παράδοσιν”.». Πάντως, δὲν παραιτοῦνται…αυτο ισχυει για ιεραρχες οχι για κακοριζικους λυκοποιμενες που κλεβουν ανεργους αυτοι γελιοποιουνται παραυτα στο πληρωμα της εκλλησιας