Η ταφή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Χθες το απόγευμα, 28 Μαρτίου, γύρω στις 19:00, η Μαρινέλλα έφυγε από τη ζωή, βυθίζοντας σε βαθύ πένθος ολόκληρη τη χώρα. Η φωνή της θα συνεχίσει να ζει μέσα από τα ανεκτίμητα τραγούδια της, που έχουν συνοδεύσει γενιές Ελλήνων σε χαρές και λύπες.
Η κηδεία της θα τελεστεί την Τρίτη 31 Μαρτίου στη Μητρόπολη Αθηνών στις 14:00, ενώ η σορός της θα εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου από τις 08:00 έως τις 13:00. Η ταφή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο. Αντί στεφάνων, οι οικείοι της ζητούν δωρεές στον Σύλλογο «Φλόγα», που υποστηρίζει παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια, τιμώντας έτσι τη μνήμη της.
Η ανακοίνωση της οικογένειας
Την πολυαγαπημένη μας Μαρινέλλα αποχαιρετούμε την Τρίτη 31 Μαρτίου και ώρα 14:00, από τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών. Η σορός της θα βρίσκεται για προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου από τις 08:00 έως τις 13:00. Η ταφή θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό κύκλο. Παρακαλείται, αντί στεφάνων, να γίνουν δωρεές στη «Φλόγα», σύλλογο γονιών παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια.
Μαρινέλλα: Ένα ανεπανάληπτο καλλιτεχνικό φαινόμενο, οι έρωτες της ζωής της και η εξομολόγηση για το πώς θέλει να τη θυμούνται
«Να είναι απόλυτο σκοτάδι, να πέσει πάνω μου ένα φως, κι εγώ να τραγουδάω…»: Αυτή ήταν πάντα η μεγάλη, η άσβεστη επιθυμία της Μαρινέλλας. Κι αυτό ακριβώς έκανε για 68 ολόκληρα χρόνια, από την πρώτη στιγμή πού πάτησε στη σκηνή, μέχρι την τελευταία, τη συγκλονιστική εκείνη βραδιά της 25ης Σεπτεμβρίου του 2024, όταν ξεπρόβαλλε από την πλαϊνή είσοδο του κατασκότεινου Ηρωδείου, έπεσε πάνω της ο προβολέας κι εκείνη άρχισε να τραγουδά, ακαπέλα, με απίστευτη ερμηνευτική και συναισθηματική δύναμη, «Καμιά φορά λέω ν’ αλλάξω ουρανό μα δεν υπάρχουν δρόμοι»…
Απόσπασμα από την εμφάνιση της Μαρινέλλας στο Ηρώδειο
Μπορεί να άφησε την τελευταία της πνοή το απόγευμα του Σαββάτου 28/3, περιτριγυρισμένη από την αγάπη της οικογένειάς της, το γκραν φινάλε της όμως το έκανε εκείνη τη βραδιά, δυναμικό, πληθωρικό, συγκινητικό, εκκωφαντικό, όπως τής έπρεπε.
Την Τρίτη η κηδεία της Μαρινέλλας, σε λαϊκό προσκύνημα η σορός της
Αφού είχε χαρίσει πρώτα στο κοινό λίγα λεπτά μιας υπέροχης ερμηνείας, έστρεψε την πλάτη της, με το λευκό μακρύ κιμονό της ν΄ανεμίζει ελαφρά πίσω, έδωσε τα χέρια στους δύο μαυροντυμένους άνδρες που την συνόδευαν, κι άρχισε να ανεβαίνει, αργά και σταθερά, ένα- ένα, τα φωτεινά σκαλιά που οδηγούσαν προς τη σκηνή, σε ένα εξαιρετικά σκηνοθετημένο αλλά και καρμικά προφητικό πέρασμα στην αιωνιότητα. Με αυτόν τον απόλυτα θεατρικό και συγκλονιστικό τρόπο αποχαιρέτησε το κοινό της η μεγαλύτερη σταρ του τραγουδιού που γέννησε ποτέ αυτός το τόπος.
Την Τρίτη η κηδεία της Μαρινέλλας, σε λαϊκό προσκύνημα η σορός της
«Δεν θέλω μετά θάνατον τιμές»
Προφανώς και δεν μπορούσε να φανταστεί πως εκείνα τα μοιραία λεπτά αποτελούσαν το κύκνειο καλλιτεχνικό άσμα της. Και να το ήξερε, όμως, δεν θα έκανε κάτι διαφορετικό για λόγους υστεροφημίας. «Εμένα δεν με ενδιαφέρουν οι τίτλοι. Όπως θέλει ο καθένας μπορεί να με θυμάται. Ούτε έχω τη φιλοδοξία να με θυμάται ο κόσμος μετά από χρόνια. Ας μη με θυμάται… Μου αρέσει που με θυμούνται τώρα, όσο βρίσκομαι στη ζωή. Μετά θάνατον τι να το κάνω;… Δεν θέλω ούτε επικήδειους ούτε μετά θάνατον τιμές, τα θεωρώ γελοία και υποκριτικά όλα αυτά» μού είχε πει το 2016, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης. Και το εννοούσε.
Δεν της άρεσαν τα μεγάλα λόγια της Μαρινέλλας, κι ας ήταν το δικό της άστρο τεράστιο και λαμπρό. Όσο εντυπωσιακή και άπιαστη έμοιαζε να είναι στη σκηνή τόσο απλή, επικοινωνιακή κι ευθύς ήταν στην καθημερινή της ζωή.
Διαβάστε επίσης: Ο πολιτικός και καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά τη Μαρινέλλα: Άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού
Την Τρίτη η κηδεία της Μαρινέλλας, σε λαϊκό προσκύνημα η σορός της
Τη σπουδαία καριέρα της όμως και την πλούσια σε εμπειρίες, κινηματογραφική θαρρείς ζωή της τις περπάτησε φορώντας παντελόνια, όπως μού έλεγε χαρακτηριστικά στην ίδια εκείνη συνέντευξη: «Διέθετα πάντα ένα αντριλίκι στις σχέσεις μου, στις φιλικές και τις επαγγελματικές. Εγώ δεν χρειάζεται να υπογράψω χαρτί για να κλείσω μια συμφωνία. Ο λόγος μου είναι συμβόλαιο. Όταν λέω «όχι» είναι «όχι» κι’ όταν λέω «ναι» είναι «ναι». Δεν έχω «ίσως» εγώ. Και πίστεψέ με λέω πολύ περισσότερες φορές «όχι». Και δεν χρειάζεται να είσαι άντρας για να έχεις αντριλίκι. Το αντριλίκι βρίσκεται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου.
Την Τρίτη η κηδεία της Μαρινέλλας, σε λαϊκό προσκύνημα η σορός της
Εκτός από αυτή τη μπέσα όμως, η Μαρινέλλα διέθετε και πολύ ταλέντο, μεγάλη αγάπη γι΄αυτό που έκανε και υψηλή ευφυΐα. Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω, στις σωστές δόσεις, ήταν εκείνος που την έκανε ένα διαχρονικό φαινόμενο, που καμιά ομότεχνή της δεν κατάφερε ποτέ να αντιγράψει ούτε κατά διάνοια.
Και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό. Το σεβόταν απόλυτα το κοινό της όταν βρισκόταν στη σκηνή, στις αποφάσεις της όμως τα «θέλω» της ήταν εκείνα που μετρούσαν κι όχι αυτά που λέει ο κόσμος: «Τραγουδούσα πάντα γιατί μου άρεσε και συνεχίζω να τραγουδάω γιατί μου αρέσει. Εάν δεν με βοηθούσε πια η φωνή μου, θα είχα καθίσει σπίτι μου προ πολλού. Αφού όμως η φωνή μου αντέχει και μου αρέσει και αγαπάω αυτό που κάνω, δεν βρίσκω τον λόγο γιατί να σταματήσω. Κι’ ας λένε κάποιοι «Ακόμη τραγουδάει η Μαρινέλλα;…» Γιατί να κάτσω σπίτι μου δηλαδή; Όταν βρίσκομαι πάνω στη σκηνή νιώθω ότι δεν έχω ηλικία. Γενικά δεν έχω καμία διαμάχη με τον χρόνο, δεν με ενδιαφέρουν οι ηλικίες. Και ειδικά για τον καλλιτέχνη, όταν είναι καλός σε αυτό που κάνει, πιστεύω ότι δεν έχει ηλικία…»
