ΤΗΝ ΜΑΧΑΙΡΩΝΕ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΠΕΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ! ΟΙ 45 ΜΑΧΑΙΡΙΕΣ – Η ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΦΡΙΚΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΖΗΛΙΑ»

Μερικά εγκλήματα –
δεν μοιάζουν απλώς με εκρήξεις βίας.

Μοιάζουν –
με στιγμές όπου ένας άνθρωπος χάνει ολοκληρωτικά κάθε όριο ανθρωπιάς.

45 μαχαιριές!

Μια γυναίκα πεσμένη στο πάτωμα.

Και ένας άνδρας που – σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας – συνέχιζε να τη μαχαιρώνει ακόμη κι όταν εκείνη δεν μπορούσε πια να αμυνθεί.

Και κάπου εκεί –
η λέξη «έγκλημα» μοιάζει μικρή μπροστά στη φρίκη.

Η 39χρονη Βασιλική βρέθηκε νεκρή μέσα στο ίδιο της το σπίτι.

Σε έναν χώρο που θα έπρεπε να είναι καταφύγιο –
και μετατράπηκε σε τόπο τρόμου.

Και το πιο παγωμένο σημείο τέτοιων ιστοριών –
δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό των μαχαιριών.

Βρίσκεται –
στην αγριότητα που συνεχίζεται ακόμη κι όταν το θύμα έχει ήδη καταρρεύσει.

Γιατί εκεί η βία παύει να μοιάζει με «καβγά».

Μοιάζει –
με μανία.

Με απόλυτη ανάγκη κυριαρχίας.

Με μια αρρωστημένη αντίληψη ότι ένας άνθρωπος μπορεί να ανήκει σε κάποιον άλλον.

Και τότε –
η παθολογική ζήλια μετατρέπεται σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό.

Σε απειλή.
Σε τρόμο.
Σε θάνατο.

Μια φίλη της Βασιλικής μίλησε για παθολογική ζήλια.

Και κάθε φορά που ακούγεται αυτή η φράση μετά από μια γυναικοκτονία –
μια κοινωνία πρέπει να αναρωτιέται πόσα σημάδια προηγήθηκαν πριν χυθεί αίμα.

Οι περισσότερες γυναίκες δεν δολοφονούνται ξαφνικά.

Προηγούνται –
έλεγχος.
Φόβος.
Απειλές.
Ταπείνωση.

Βία που μεγαλώνει πίσω από κλειστές πόρτες.

Και τότε –
έρχεται μια στιγμή όπου όλα τελειώνουν μέσα σε λίγα λεπτά.

Και πίσω μένει μόνο σιωπή.

Μια γυναίκα νεκρή.

Μια οικογένεια διαλυμένη.

Μια κοινωνία που παρακολουθεί ξανά το ίδιο σκοτεινό έργο.

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ –
ΔΕΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ «ΠΑΘΟΣ».

ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ –

ΟΤΑΝ Η ΒΙΑ –

Η ΚΑΤΟΧΗ –

ΚΑΙ Η ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΖΗΛΙΑ –

ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ –
ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι
καλλιτέχνης, συγγραφέας και αγιογράφος.