Βρισκόμαστε, όπως έχω σημειώσει σε άλλες αναφορές μου σ' αυτό τον ταλαιπωρημένο αλλά υπερφυσικό τόπο της Μαύρης Ηπείρου ήδη εδώ και περισσότερες από δέκα δεκαετίες. Σ' ένα χώρο όπου μας έφερε η καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και η ευχή των γερόντων σύγχρονων Αγίων μορφών της Εκκλησίας μας ύστερα από επιθυμία του μοναδικού ορθόδοξου αρχιερέως στην ιστορία της ανθρωπότητας αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ΄.
Για αυτό τον λόγο επειδή ο μήνας Αύγουστος συμπίπτει με την μέρα θανάτου του τελέσαμε το ετήσιο καθιερωμένο μνημόσυνο και δώσαμε το μήνυμα του ανθρώπου αυτού που αγκάλιασε με βαθιά στοργή και αγάπη τους αφρικανούς νέους δίνοντας τους την ευκαιρία να μορφωθούν και να προετοιμαστούν για την ιερή αποστολή τους μεταφέροντας έτσι το μήνυμα της αγάπης της αλληλεγγύης της καταλλαγής και της αναστάσεως στους αφρικανούς αδελφούς μας
Αυτούς λοιπόν τους τελευταίους τρεις μήνες (Ιουνίου-Ιουλίου-Αυγούστου) λόγω των ξεχωριστών καιρικών συνθηκών το πρόγραμμά μας ήταν βαρυφορτωμένο αφού τα σχολεία μας συνεχίζουν κανονικά τα μαθήματα ενώ στον χώρο τον δικό μας όλοι κάνουν διακοπές και ξεκουράζονται αφού η ζέστη είναι ανυπόφορη.
Είναι γεγονός ότι δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τα γεγονότα της εποχής μας στον δικό μας τον χώρο σε σύγκριση με αυτά τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε μας όσο κι αν μας φαίνεται περίεργο και ίσως ακατόρθωτο αφού η δική μας κοινωνία ανήκει στην κατηγορία της κατανάλωσης και της απληστίας. Κι όμως εμείς εδώ έχουμε το δικό μας, βαρυφορτωμένο πρόγραμμα με τις καθημερινές Θείες Λειτουργίες και τις βραδινές. Ζούμε ακριβώς σ’ ένα κόσμο τόσο διαφορετικό με τόσες ευκαιρίες για την πνευματική πρόοδο και ανάπτυξη των νέων μας, των παιδιών που μαζεύονται εδώ πέντε χιλιάδες χωρίς καμία υπερβολή
Και φυσικά αν βγούμε λίγο έξω από το κέντρο της ιεραποστολής μας έχουμε να δούμε έργο, πρωτοποριακό με τις ενορίες μας, τις κλινικές μας, τα ορφανοτροφεία μας. Δεν έχουμε την δυνατότητα να στηρίζουμε τις ελπίδες μας στα πρόσκαιρα και υλικά αγαθά αφού ο Θεός της Δημιουργίας και της αγάπης μας αγκαλιάζει και μας συμπαρίσταται μυστικά και αθόρυβα. Κι ας βουίζουν οι φωνές των ασχέτων και περιφρονητών του έργου που επιτελείται με τόσες θυσίες, κόπους και στερήσεις.
Ο Λόγος και η πράξη του Ευαγγελίου μας εμπνέει και μας συμπαρίσταται μ’ ένα ιδιαίτερο και θαυματουργικό τρόπο. Όπως ήδη τονίσαμε βαδίζουμε και γινόμαστε συνοδοιπόροι και συνεργάτες με τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Έτσι και μόνο μπορούμε να εκπληρώσουμε την αποστολή μας και την βαριά κληρονομιά που μας έδωσαν δωρεάν οι άγιοι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Μας έδωσαν το καλύτερο παράδειγμα και μας τροφοδότησαν οι Άγιοι Απόστολοι του Χριστού μας μια θεϊκή δύναμη και εσωτερικό φωτισμό.
Και ιδού που βρισκόμαστε σήμερα. Ο μήνας της Παναγίας μας συμπίπτει πάντα με γεγονότα. Και οι πράξεις μας είναι μια μυστική παρουσία του Θεού ανάμεσα μας και ανάμεσα στους συνεργούς μας. Αξίζει να αναφέρουμε πόσο λαμπερή ήταν η ακολουθία της κοιμήσεως της Θεοτόκου μας, από βραδύς αλλά και την ημέρα της με την χορωδία της Πατριαρχικής μας Σχολής “Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄”ο οποίος με το κέντρο που ίδρυσε εδώ τελικά έγινε αιτία να εξαπλωθεί το μήνυμα της Ορθοδοξίας σ’ όλη την Αφρικανική γη.
Ναι σ’ Αυτόν οφείλει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής την ύπαρξη του αφού έλειπε το κέντρο που θα τροφοδοτούσε τους μέλλοντες κληρικούς και λαϊκούς να γίνουν εργάτες και πρεσβευτές του μηνύματος της Αλήθειας και του Φωτός. Γι’ αυτό τον θυμηθήκαμε αυτόν τον μήνα και τον τιμήσαμε με το καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο στην μνήμη του. Και εδώ που ζούμε το Πολυτεχνείο του, το διδασκαλικό Κολλέγιο και το νηπιαγωγείο και το δημοτικό, μαρτυρούν έντονα το πέρασμά του και τιμούν εσαεί την μνήμη του. Και φυσικά το έργο του συνεχίζεται με βαπτίσεις και συνεστιάσεις όλων των ηλικιών αφού η δροσιά του Αγίου Πνεύματος μας απομακρύνει από τα δεινά της αμαρτίας και του κακού. Και συνεχίζουμε όσο ο Κύριος μας επιτρέπει.
Είναι πολύ συγκλονιστικό το γεγονός ότι ο ίδιος ο Ιησούς διαδραματίζει αυτόν τον ρόλο, αντιπροσωπεύει δηλαδή όλους εμάς που είμαστε τα παιδιά του χωρίς φυσικά να μας ξεχωρίζει σε μελαμψούς και λευκούς για να χρησιμοποιήσω τους ακριβούς λόγους του μεγάλου Αλεξάνδρου. Μας ξεχωρίζει και μας εντάσσει ακριβώς στον στρατό τον δικό Του της ειρήνης, της αγάπης, της δικαιοσύνης και της αποστολής.
Μας περιλούζει πλούσια με τα χαρίσματα και τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Γι’ αυτό και δεν κουραζόμαστε, δεν πεινούμε, ούτε διψούμε ψυχικά και σωματικά αφού αυτό το ίδιο Πνεύμα του Ιησού μας ενώνει όλους, είμαστε μια πλατιά οικογένεια με τεράστιες ευθύνες απέναντι στους συνανθρώπους μας. Αυτό είναι ένα θεϊκό και αποκαλυπτικό σημείο-στοιχείο που μας ενώνει με μυσταγωγικό τρόπο και μας δίνει τη δυνατότητα της δικής μας αθανασίας, Αυτό λοιπόν είναι το πνεύμα που μας διασχίζει και περνά μέσα μας κι έτσι μ’ αυτόν τον τρόπο όλες οι σωματικές και διανοητικές μας αισθήσεις ενεργοποιούνται εσαεί.
Όπως ακριβώς έγινε την ημέρα της Πεντηκοστής αυτή η αλλαγή γίνεται πραγματικότητα και όλα ξεχωρίζουν βαθιά από τις οποιεσδήποτε άλλες καταστάσεις όπως ακριβώς έγινε τότε έτσι και σήμερα ”και επλήθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου, και ήρξαντο λαλείν ετέραις γλώσσαις καθώς το πνεύμα εδίδου αυτοίς αποφθέγγεσθαι”. Πράγματι χωρίς αυτές τις δυναμικές ενέργειες του Αγίου Πνεύματος φοβούμαι δεν θα μπορούσαμε να εκπληρώσουμε την αποστολή μας με τις ανηφόρες, τα τείχη, τους βράχους και τις πέτρες που προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας φοβίσουν και να μας διαλύσουν.
Αλλά δεν υποκύπτουμε, δεν παραδινόμαστε, ούτε μας φοβερίζουν, η ξηρασία αυτής της ψυχής μας που προσπαθούν να ενσπείρουν δεν βρίσκει έδαφος θετικό αφού τα εξαίρετα και μοναδικά μηνύματα των αρετών και των σπερμάτων της αρετής, ο αιώνιος Βασιλιάς και νικητής του θανάτου εισέρχεται θριαμβευτικά μέσα μας και μας τονώνει, μας ενισχύει σε τέτοιο βαθμό που μπορούμε άνετα να αναπλάσουμε τους εαυτούς μας και να μπορούμε να συμπορευόμαστε με το Πανάγιο πνεύμα σε τέτοιο βαθμό ώστε να ”συναντιλαμβάνεται ταις ασθένειας ημών”.
Όσες κι ας είναι οι θλίψεις και οι στεναγμοί μας σ’ αυτό τον ανηφορικό δρόμο με τόσες αντιξοότητες και πειρασμούς δεν πτοούμεθα ούτε παραδίδουμε τους εαυτούς μας αφού μας ανοίγει αυτό εκείνο το μυστήριο του Αγίου Πνεύματος που βρίσκεται πάντα στο πλευρό μας, μας ανοίγει τις πόρτες της ψυχής μας και ζητούμε έλεος και ελπίδα.
Μας ενισχύει και μας παρηγορεί το γεγονός ότι το Πνεύμα το Άγιο, μας παρηγορεί και μας εξαγιάζει εξυψώνοντας μας στα ουράνια δώματα της Βασιλείας Του. Όπως ήδη τονίσαμε παρόλο που ο δρόμος μας είναι ανηφορικός κατάμεστος από ανθρώπινες αδυναμίες και ηττοπάθειες το Πνεύμα το Άγιο είναι εκεί για μας και ατενίζουμε ακριβώς με πεποίθηση ότι το Πνεύμα το Άγιο μας καθοδηγεί γιατί είναι αδύνατο να μπορούμε να εργαζόμαστε όπως ήδη τονίσαμε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες!
Μόνο μια θεϊκή και αόρατη δύναμη, θα μπορούσε να μας κρατήσει ακμαίους και δυνατούς παρόλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια τις αρρώστιες και τις σοβαρές χειρουργικές επεμβάσεις. Δεν κουραστήκαμε, δεν απογοητευτήκαμε αλλά απεναντίας σταθήκαμε με αποφασιστικότητα και ατενίζαμε, βλέπαμε στον ουρανό και εμπνεόμαστε από την πατρική στοργή του ουράνιου Πατέρα μας γιατί βλέπαμε ότι δεν είχαμε άλλη επιλογή αλλά σκεφτόμαστε ακριβώς την περίπτωση του Απόστολου Παύλου ο οποίος ”πλησθείς Πνεύματος” κατόρθωσε να αντισταθεί όλες τις εχθρικές δυνάμεις για να μπορέσει να επιβιώσει και να μεταφέρει το λυτρωτικό μήνυμα του Ιησού με τόλμη και παρρησία.
Μόνο έτσι μπορέσαμε να επιβιώσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις απειλές και τους κινδύνους που συναντούσαμε στην πορεία μας. Η έμπνευση του Αγίου Πνεύματος με τις χαρισματικές δωρεές μας έσωσαν και δώσαμε κι εμείς με την σειρά μας το παρών μας τώρα που ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι διχασμένη κι έχασε τον προορισμό της με τις διχοτομικές παρεμβάσεις των σκοπιμοτήτων της σύγχρονης εποχής. Όμως εμείς δεν θα υποκύψουμε γιατί βλέπουμε μπροστά μας και μακριά να μεταφέρουμε την αλήθεια και το φως του Ευαγγελίου για να επεκταθεί έτσι η βασιλεία του Θεού στους εγγύς και τους μακράν.
