Κόλλυβα ετοιμάζουμε τα Ψυχοσάββατα (δηλαδή το Σάββατο πριν την Κυριακή της Αποκριάς και το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής). Επίσης κόλλυβα φτιάχνουμε και στα μνημόσυνα μετά το θάνατο δικού μας προσώπου, δηλαδή στις τρεις, εννιά και σαράντα μέρες, κι έπειτα στο χρόνο, στα τρία χρόνια κλπ), αλλά και στις γιορτές αγίων.

Ιστορία – Πληροφορίες

Παλαιότερα, το στάρι μοιραζόταν και με την έννοια της ελεημοσύνης στους φτωχούς. Έχουν την έννοια της μνημόνευσης των νεκρών μας, αλλά και της προστασίας ενάντια στο κακό.

Ο λέξη κόλλυβα προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη “κόλλυβος”, ο κόκκος δηλαδή του σιταριού που χρησίμευε ως μέτρο για το ζύγισμα του χρυσού, αργότερα, αυτό το μικρό κομμάτι χρυσού, και πιο μετά κατέληξε να σημαίνει μικρό νόμισμα, αξίας ίσης με το 1/4 του χάλκινου νομίσματος.

Τα κόλλυβα έλκουν την προέλευσή τους από το αρχαίο ελληνικό έθιμο της “πανσπερμίας”, ενός μίγματος από όλους τους καρπούς, το οποίο ετοίμαζαν και πρόσφεραν την τελευταία μέρα της γιορτής των Ανθεστηρίων, η οποία ήταν η μέρα των Νεκρών.

Οι αρχαίοι Έλληνες τελούσαν μνημόσυνο την 3η, την 9η και την 30ή από της ημέρας θανάτου, καλούμενο το τελευταίο “τριακάς” όπου γινόταν και νεκρόδειπνο, καθώς και κατ ‘έτος κατά την επέτειο των γενεθλίων του αποθανόντος.

Στο Άργος το πρώτο μνημόσυνο γινόταν υπέρ του νεκρού προς τιμή όμως του Απόλλωνα, το δε της 30ης προς τιμή του Ερμή. Γενικά σε όλο τον αρχαίο ελληνικό κόσμο τελούνταν μνημόσυνα καλούμενα “Νεκύσια” με προσφορές οίνου, ελαίου, αρωμάτων και με θυσία κόκορα ή κότας, χρώματος όμως κατά κανόνα μαύρου.

Χριστιανικοί συμβολισμοί:

Τα αμύγδαλα συμβολίζουν τα “οστά γεγυμνωμένα”,το ρόδι συνδέεται από παλιά τόσο με τελετές γονιμότητας και γάμου, όσο και του θανάτου και συμβολίζει τόσο την αναγέννηση όσο και την επιστροφή του σώματος στη γη, ο μαϊντανός και ο δυόσμος συμβολίζει τη δροσιά (” ες τόπον χλοερόν, ες τόπον αναψύξεως”), οι σταφίδες το ότι μετά την ανάσταση του Χριστού ο θάνατος δεν είναι πλέον πικρός.

Ο ίδιος ο σπόρος του σιταριού συμβολίζει την ανάσταση, τη μετουσίωση, το ότι αν πέσει στο χώμα, σαπίζει αλλά την άνοιξη φυτρώνει και δίνει νέο φυτό και σπόρο.

Με το βρασμένο στάρι, αλλά και το ζουμί του, φτιάχνουμε επίσης “Βαρβάρα” και “Ασουρέ”. Αυτή τη συνταγή επιφυλάσσομαι να σας τη δώσω σε άλλη ανάρτηση.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.