Εντυπωσιακή είναι η προσέλευση σε καθημερινή βάση των πιστών, οι οποίοι σπεύδουν στον ιερό καθεδρικό ναό της Αγίας Σκέπης, στην πόλη της Εδεσσας, για να προσκυνήσουν την ιερή εικόνα της «Παναγίας Μεσονησιώτισσας». Η τελετή της επίσημης παρουσίασης της εν λόγω εικόνας έγινε πριν από μερικές ημέρες σε ατμόσφαιρα ιερής κατάνυξης και συγκίνησης από τον Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ -μετά το πέρας της θείας λειτουργίας- ενώ αξίζει επίσης να τονιστεί ότι μπροστά από αυτή την εικόνα, που αποτελεί την προστάτιδα του ναού της Αγίας Σκέπης, θα ψάλλονται εφεξής όλοι οι Χαιρετισμοί.
Η εικόνα της «Παναγίας Μεσονησιώτισσας» είναι συνδεδεμένη με την ιερή παράδοση του τόπου και διασώζονται πολλές ιστορίες σχετικά με αυτήν. Ξετυλίγοντας τον μίτο των γεγονότων πηγαίνουμε πολύ πίσω στο παρελθόν, όταν η εικόνα της Παναγίας ήταν αναρτημένη σ’ ένα παλαιό εξωκλήσι -στο χωριό Νησί-κοντά στην λίμνη Άγρα. Σύμφωνα με την παράδοση η εικόνα έφευγε συχνά από εκείνο το σημείο και μετακινείτο προς τον Ι. Ναό της Αγίας Σκέπης. Οταν κάποια στιγμή στις αρχές του 20ου αιώνα -και πριν την απελευθέρωση της Έδεσσας από τους τους Τούρκους το 1912- την εντόπισαν οι πιστοί στον μητροπολιτικό ναό της Εδεσσας θεώρησαν, ότι την είχαν μεταφέρει εκεί αυθαίρετα οι επίτροποι οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για την λειτουργία του ναού. «Κάθε φορά που αντιλαμβάνονταν οι κάτοικοι του χωριού την απουσία της ιερής εικόνας, έμπαινε στο μυαλό τους η υποψία πως κάποιοι την είχαν κλέψει. Με αποτέλεσμα να δημιουργείται συνεχώς ανάμεσά τους παρεξήγηση» αναφέρει μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο π. Γεώργιος Ζουμής, εφημέριος του Ι. Ναού της Αγίας Σκέπης και γενικός αρχιερατικός επίτροπος της Μητρόπολης.
Συνεχίζοντας την αφήγησή του σχετικά με την ιστορική προέλευση της εικόνας αναφέρει: «Πήραν λοιπόν την εικόνα και την ξαναέβαλαν στη θέση της. Ωστόσο, αυτή έφυγε και πάλι και ξαναπήγε στον μητροπολιτικό ναό. Αυτή η ιστορία επαναλήφθηκε μερικές φορές ακόμη μέχρι που συνειδητοποίησαν όλοι, ότι το θέλημα της Παναγίας ήταν να μείνει για πάντα στο ναό. Αυτό λοιπόν έγινε, και έτσι από εκείνη τη στιγμή και μετά έλαβε την ονομασία ‘Παναγία η Μεσονησιώτισσα’».
ΘΕΡΑΠΕΥΘΗΚΕ!
Αξιοσημείωτο είναι και το περιστατικό το οποίο συνδέεται με τον μακαριστό Διονύσιο, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Εδέσσης από το 1951 έως το 1967. Όταν κάποια στιγμή αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας και βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο, προσευχήθηκε στην Παναγία ζητώντας τη βοήθειά της. Οι προσευχές του εισακούστηκαν και διέφυγε του κινδύνου. Εχοντας αποθεραπευθεί πλήρως θέλησε να ευχαριστήσει άμεσα την Παναγία. Έδωσε λοιπόν εντολή να φτιαχτεί ένα πουκάμισο όπως και ένα εγκόλπιο, τα οποία αφιέρωσε στην Παναγία ως ένδειξη ευγνωμοσύνης. Πριν από έναν χρόνο οι άνθρωποι της μητρόπολης έκριναν πως είχε φτάσει το πλήρωμα του χρόνου, ώστε να προχωρήσουν σε εργασίες καθαρισμού τόσο της εικόνας αλλά και του πουκάμισου. Κατά το διάστημα που διεξαγόταν ο καθαρισμός της ξύλινης εικόνας αποκαλύφθηκε, ότι κάτω από την υπάρχουσα υπήρχε άλλο ένα στρώμα όπου και εκεί είχε ζωγραφιστεί μια παλαιότερη εικόνα με τη μορφή της Παναγίας! Η μορφή Της έχει ελάχιστες διαφορές σε σχέση με την μεταγενέστερη απεικόνιση, ενώ πιθανολογείται ότι η φιλοτέχνησή της προσδιορίζεται τον 13ο αιώνα.
Μετά από αυτή την τόσο σημαντική εξέλιξη ενημερώθηκε ο Μητροπολίτης κ. Ιωήλ ο οποίος έδωσε την έγκρισή του, ώστε να συνεχιστούν οι εργασίες και να αποκαλυφθεί πλήρως αποκατεστημένη η εικόνα στην αρχική της μορφή. Οσο για την μεταγενέστερη, την πιο πρόσφατη δηλαδή εικόνα, δημιουργήθηκε ένα αντίγραφό της και κατόπιν αυτό τοποθετήθηκε σε άλλο προσκυνητάρι εντός του ναού. Τους συντηρητές της εικόνας ανέμενε όμως και άλλη μια έκπληξη: Στην άλλη πλευρά της εικόνας της Παναγίας ανακαλύφθηκε αγιογραφημένη η μορφή του Αγίου Νικολάου επισκόπου Μύρων! Σε αυτή απεικονίζεται η Θεοτόκος να δίνει ωμοφόριο στον Άγιο Νικόλαο σύμφωνα με περιστατικό το οποίο αναφέρεται στον βίο του, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της εικόνας του Αγίου Νικολάου είχε καταστραφεί παλαιότερα από φωτιά.
ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το εξής περιστατικό που αφηγείται ο π. Γεώργιος σχετικά με την εικόνα της Παναγίας της Μεσονησιώτισσας. «Σύμφωνα και πάλι με τις μαρτυρίες που έχουν φτάσει έως τις ημέρες μας μια γυναίκα είχε καταφύγει στο εξωκλήσι για να προστατευθεί από τα αδέλφια της που την καταδίωκαν με σκοπό να την τιμωρήσουν, επειδή αυτή είχε μείνει έγκυος παρά την αντίθεση που είχε εκφράσει η οικογένειά της. Κατάφεραν να την εντοπίσουν και για να την τιμωρήσουν την δολοφόνησαν. Αυτό το αποτρόπαιο γεγονός ήταν η αιτία που έκανε την Παναγία να μην θέλει η εικόνα της να παραμείνει στον τόπο του εγκλήματος. Και για αυτό μετακινείτο συνεχώς προς την Έδεσσα» τονίζει ο π. Γεώργιος. Και καταλήγει: «Η Ιερά Μητρόπολη έχει ζητήσει από τους μεγαλύτερους στην ηλικία κατοίκους της περιοχής να αφηγηθούν όποιες ιστορίες έχουν ακούσει σχετικά με την εικόνα της Παναγίας, έτσι ώστε αφού συγκεντρωθούν όλες να προχωρήσουμε στην έκδοση ενός ενημερωτικού φυλλαδίου προκειμένου για να γίνει ευρύτερα γνωστή η εικόνα της Παναγίας Μεσονησιώτισσας σε όλη την Ελλάδα».
