Στον σπηλαιώδη Ιερό προσκυνηματικό Ναό Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου (Ντάμιαλης), κατά την παράδοση κτίσμα του Οσίου Ιωάννου του Ξένου (10ος αιω.) όπου, σύμφωνα με το λειτουργικό πρόγραμμα του ιερού προσκυνήματος, κάθε μήνα τελούνται Θείες Λειτουργίες και Ιερές Παρακλήσεις, με την μνημόνευση όλων των ονομάτων που οι πολυπληθείς προσκυνητές καταγράφουν κατά το προσκύνημα τους, ο Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος τέλεσε την Ιερά Παράκληση του Τιμίου Προδόμου.
Στο τέλος της Ιεράς Παρακλήσεως ο Σεβ. Ποιμενάρχης κ. Αμφιλόχιος αναφέρθηκε σε ένα από τα αιτήματα «υπέρ υγείας» που είχαν καταγραφεί στο προσκύνημα τον μήνα Ιούλιο.
Σε αυτό λοιπόν, το οποίο είναι γραμμένο στην Αγγλική γλώσσα, παρακαλούσε ο αιτών τον Θεό να φυλάει την οικογένεια του στον Λίβανο «in Lebanon» ‘ασφαλή και να χαρίσει την ειρήνη’ «..keep them safe. Make peace». Η επόμενη πρόταση του αιτήματος ήταν προσευχή για τους «εχθρούς». Γράφει: «Help us to love our enemies, our brothers and sisters». ‘Βοήθησε μας να αγαπάμε τους εχθρούς μας, τους αδελφούς μας και τις αδελφές μας’. Ακολουθεί και άλλη μία πρόταση ‘Βοήθησε μας να περάσουμε μέσα από αυτούς τους δύσκολους καιρούς’, καταλήγοντας σε ευχαριστία «Thank you God».
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ.Αμφιλόχιος αναφερόμενος στο αίτημα της προσευχής αυτής, σημείωσε: «Η προσευχή της ελεήμονος και χαριτωμένης αυτής ψυχής προς τους ‘εχθρούς’, αποτελεί την πεμπτουσία της πίστεώς μας. Στην αρχή παρακαλεί τον Θεό να φυλάει την οικογένεια του/της στον Λίβανο που, προφανώς εκεί ζουν, ‘ασφαλή’ και να ‘χαρίσει ειρήνη’. Αμέσως μετά παρακαλεί τον Θεό να βοηθήσει ‘να αγαπάμε τους εχθρούς μας’, τους οποίους ονομάζει ‘αδελφούς μας και αδελφές μας’. Αυτή η προσευχή προς ‘τους εχθρούς’ που είναι ‘οι αδελφοί μας και οι αδελφές μας’ ανοίγει τις πύλες του Ουρανού. Είναι από τις πιο ευπρόσδεκτες προσευχές στον Θεό, καθώς η συγχώρεση και η αγάπη προς όσους μας βλάπτουν, αντανακλά το θέλημα του Θεού, αλλά και την αγάπη Του. Έτσι μας θέλει ο Χριστός μας, να Τον μιμούμαστε. Όπως Εκείνος πάνω από τον Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του, αυτή την δύναμη της συγχώρησης και της αγάπης καλούμεθα και εμείς να ενεργοποιούμε και να χαρίζουμε σε κάθε ‘σταυρωτή’ μας. Και μάλιστα σε αυτό το αίτημα προσευχής, ο προσευχόμενος ονομάζει ‘αδελφούς και αδελφές’ πρόσωπα που, ενδεχομένως, μπορεί να κάνουν κακό στην οικογένεια του ‘στον Λίβανο’, για την οποία προσεύχεται να είναι ‘ασφαλής’. Παρακαλεί δε τον Θεό να τον/την βοηθήσει να τους αγαπάει. Τέτοιο μεγαλείο και τέτοια δύναμη ψυχής! Άραγε εμείς έχουμε τόση διάθεση ανοίγματος της καρδιάς μας προς όσους θεωρούμε ότι μας βλάπτουν; Τους νιώθουμε ‘αδελφούς μας και αδελφές μας’; τους αγαπάμε; προσευχόμαστε για αυτούς; », κατέληξε ο Σεβ. Ποιμενάρχης κ. Αμφιλόχιος.
