Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου, δεν είναι μόνο μια εορτή που τελείται μία φορά τον χρόνο, αλλά υπενθύμιση ότι ο Σταυρός συνοδεύει τον χριστιανό σε κάθε στιγμή της ζωής του.
Από τη βάπτιση, όπου σφραγιζόμαστε με το σημείο του Σταυρού, μέχρι την τελευταία μας προσευχή, το ιερό αυτό σύμβολο είναι παρόν ως δύναμη και παρηγοριά.
Η Εκκλησία, κατά την εορτή, μας δείχνει τον Σταυρό στολισμένο με βασιλικό και άνθη. Το άρωμα και η ομορφιά τους θυμίζουν ότι η θυσία του Χριστού δεν κατέληξε στην ήττα, αλλά στην Αναστάσιμη δόξα. Όπως τα λουλούδια αναγεννώνται κάθε άνοιξη, έτσι κι η ζωή μας μπορεί να ανακαινίζεται μέσα από τον Σταυρό.
Ο Σταυρός έχει όμως και πρακτική σημασία στην καθημερινότητα. Όταν ο πιστός ξεκινά την ημέρα του με το σημείο του Σταυρού, ζητά την ευλογία και την προστασία του Θεού. Όταν τον σχηματίζει πριν από το φαγητό, δείχνει ευγνωμοσύνη για τα δώρα της ζωής. Όταν τον κάνει σε ώρα δυσκολίας, εκφράζει εμπιστοσύνη στον Χριστό. Έτσι, ο Σταυρός δεν είναι μόνο θρησκευτικό σημάδι, αλλά τρόπος ύπαρξης.
Η εορτή μας υπενθυμίζει ακόμη ότι δεν πρέπει να βλέπουμε τον Σταυρό μόνο ως βάρος. Ο Χριστός είπε «ο ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν». Ο Σταυρός είναι μέσο λύτρωσης, όχι καταδίκης. Είναι δρόμος προς την αληθινή ελευθερία, που φέρνει γαλήνη στην ψυχή.
Στις ενορίες, η εορτή συνδέεται με την κοινή προσευχή και την ευλογία του βασιλικού, που οι πιστοί παίρνουν στα σπίτια τους. Αυτό συμβολίζει ότι ο Σταυρός πρέπει να βρίσκεται όχι μόνο στον ναό, αλλά και στο κέντρο της οικογένειας, της καθημερινής μας ζωής.
Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού είναι, τελικά, μία ευκαιρία να θυμηθούμε ότι η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στα υλικά αγαθά ή στη φήμη, αλλά στην αγάπη που θυσιάζεται. Και αυτή η αγάπη είναι που μεταμορφώνει κάθε στιγμή της ζωής μας.
