Την Κυριακή 26 Ιουλίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής στον Κοπανό του Δήμου της ηρωϊκής πόλεως Ναούσης. Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της μακαριστής κατά σάρκαν αδελφής του Δεσποίνης, η οποία εκοιμήθη εν Κυρί¨ω σαν σήμερα.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε … οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ· πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστέ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».
Ἐπανειλημμένα ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρεται στίς ἐπιστολές του στήν ἑνότητα καί τήν ἰσότητα τῶν ἀνθρώπων πού βαπτίσθηκαν στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ.
Μεταξύ αὐτῶν πού φέρουν τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί ἐνδύθηκαν τή χάρη του μέ τό ἱερό μυστήριο τοῦ βαπτίσματος δέν ὑφίστανται διακρίσεις, λέγει. Εἶναι ὅλοι ἕνας ἄνθρωπος. Εἶναι ὅλοι ἕνα σῶμα. Εἶναι ὅλοι τέκνα Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
Ἡ σχέση αὐτή τῶν χριστιανῶν μέ τόν Χριστό ἀλλά καί μεταξύ τους δέν σημαίνει ὅμως μόνο ὅτι ἔχουμε τήν ἴδια θέση ἔναντι τοῦ Θεοῦ.
Σημαίνει ὅτι ἔχουμε τίς ἴδιες δυνατότητες ἀλλά καί τίς ἴδιες εὐθύνες καί ὑποχρεώσεις, μέσα ἀσφαλῶς ἀπό τή δική του ζωή ὁ καθένας.
Καί τό διαπιστώνουμε αὐτό στά πρόσωπα τῶν ἁγίων πού τιμοῦμε καθημερινά, καί ἰδίως τῶν μεγάλων ἁγίων τούς ὁποίους ἑορτάσαμε καί ἑορτάζουμε αὐτές τίς ἡμέρες, ὅπως τήν ἁγία Κυριακή, τόν ἅγιο Προκόπιο, τόν ἅγιο Παΐσιο, τήν ἁγία Μαρία τή Μαγδαληνή, τήν ἁγία μεγαλομάρτυρα Παρασκευή, τήν προστάτιδα τῆς ἐνορίας σας, πού ἑορτάζουμε σήμερα, ἤ τόν ἅγιο μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα πού θά ἑορτάσουμε αὔριο.
Ἄλλοι ἀπό αὐτούς ἦταν ἄνδρες καί ἄλλοι γυναῖκες, ἄλλοι νεώτεροι καί ἄλλοι μεγαλύτεροι στήν ἡλικία, ἄλλοι ἦταν ἐπιστήμονες καί ἄλλοι κατεῖχαν ὑψηλά ἀξιώματα.
Ὁ καθένας ἀπό αὐτούς καταγόταν ἀπό διαφορετικό τόπο καί ἔζησε σέ διαφορετική ἐποχή καί σέ ἐντελῶς διαφορετικές συνθῆκες.
Καί ὅμως, παρότι διέφεραν τόσο πολύ μεταξύ τους, εἶχαν κάτι κοινό, κάτι πού καταργοῦσε καί ἐκμηδένιζε τίς διαφορές τους. Εἶχαν βαπτισθεῖ στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Εἶχαν ἐνδυθεῖ τόν Χριστό.
Πίστευαν καί ἀγαποῦσαν τόν Χριστό καί ἦταν ἀποφασισμένοι ὄχι μόνο νά ζοῦν σύμφωνα μέ τή δική του ζωή ἀλλά καί νά ὁμολογοῦν θαρραλέα τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τους σέ Ἐκεῖνον στόν ὁποῖο εἶχαν ἀφιερώσει τή ζωή καί τήν ὕπαρξή τους, σέ Ἐκεῖνον πού θεωροῦσαν ὡς ἀρχηγό καί τελειωτή τῆς πίστεώς μας, ὡς σωτήρα καί λυτρωτή τους, ὡς νυμφίο τῶν ψυχῶν τους.
Γι᾽ αὐτό καί ἀνεξάρτητα μέ τίς ἰδιαιτερότητες τῆς φύσεως καί τῆς προσωπικότητός τους ἐπέτυχαν μέ τή ζωή καί τήν ὁμολογία τους, μέ τή θυσία καί τό μαρτύριό τους νά ἀποδείξουν τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τους στόν Χριστό, νά ἀποδείξουν ὅτι ἴσχυε καί γι᾽ αὐτούς ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου Παύλου «ἐμοί τό ζῆν Χριστός καί τό ἀποθανεῖν κέρδος». Ἐπέτυχαν τήν ἁγιότητα καί κέρδισαν τήν αἰώνια ζωή μαζί μέ τόν Χριστό.
Αὐτά ἐπέτυχε καί κέρδισε καί ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς καί ἀθληφόρος Παρασκευή, τήν ὁποία ἑορτάζουμε καί πανηγυρίζουμε σήμερα στόν περικαλλῆ αὐτό ναό, πού τιμᾶται στό ὄνομά της.
Τά ἐπέτυχε, γιατί ἀπέδειξε μέ τόν ἱεραποστολικό της ζῆλο, μέ τή φιλανθρωπία της πρός ὅσους εἶχαν ἀνάγκη, μέ τό θάρρος τῆς ὁμολογίας τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης της στόν Χριστό ἀλλά καί τήν τόλμη μέ τήν ὁποία ἀντιμετώπισε τά βασανιστήρια καί τό μαρτύριο, ὅτι δέν διέφερε καί δέν ὑστεροῦσε σέ τίποτε ἀπό τούς ἄλλους ἁγίους.
Καί ἄς εἶχε μία εὐαίσθητη φύση. Καί ἄς ἦταν νέα στήν ἡλικία. Καί ἄς μήν διέθετε τήν κατ᾽ ἄνθρωπο ρώμη καί σωματική δύναμη.
Ἔχοντας ἐνδυθεῖ μέ τή βάπτισή της τόν Χριστό καί τή δύναμή του, δέν δίστασε οὔτε νά διαθέσει τήν μεγάλη περιουσία της στούς πτωχούς οὔτε νά ὑπομείνει τά φρικτά καί πολυώδυνα βασανιστήρια στά ὁποῖα τήν ὑπέβαλε ὁ Ρωμαῖος αὐτοκράτορας, προκειμένου νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη της.
Παρέμεινε ἑδραία καί ἀμετακίνητη μέχρι τό τέλος ἀποδεικνύοντας τήν ἑνότητα καί τήν ἰσότητα πού ὑπάρχει μεταξύ τῶν χριστιανῶν, πού εἶναι ὅλοι ἕνα, γιατί εἶναι ἑνωμένοι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
Τό παράδειγμα τῆς ζωῆς καί τοῦ μαρτυρίου τῆς ἁγίας μεγαλομάρτυρος καί ἀθληφόρου Παρασκευῆς ἄς μᾶς παρακινήσει νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι ἰσχύει καί γιά ἐμᾶς ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου Παύλου «πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστέ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».
Καί ἐφόσον εἴμαστε ἕνας, μποροῦμε νά κάνουμε καί ἐμεῖς ὅ,τι ἔκανε ἡ ἁγία Παρασκευή καί οἱ ἄλλοι ἅγιοι. Εἴτε εἴμαστε ἄνδρες εἴτε γυναῖκες, εἴτε λαϊκοί εἴτε κληρικοί, εἴτε μικροί εἴτε μεγάλοι.
Μποροῦμε καί πρέπει νά πιστεύουμε καί νά ἀγαποῦμε τόν Χριστό καί νά εἴμαστε πρόθυμοι νά θυσιάσουμε τά πάντα γιά τήν ἀγάπη του. Μποροῦμε καί πρέπει νά ἔχουμε τό θάρρος νά ὁμολογοῦμε τήν πίστη μας, ἔστω καί ἄν κάποιοι μπορεῖ νά μᾶς εἰρωνευθοῦν ἤ νά μᾶς χλευάσουν.
Μποροῦμε καί πρέπει νά ἔχουμε τή δύναμη νά στερηθοῦμε κάτι γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καί κυρίως νά ἀγωνιζόμεθα γιά νά νεκρώσουμε τόν παλαιό ἄνθρωπο μέ τίς ἀδυναμίες καί τά ἐλαττώματά του.
Ἔτσι θά διατηροῦμε καθαρό τόν ἑαυτό μας ὥστε νά κατοικεῖ μέσα μας ὁ Χριστός, ὅπως κατοικοῦσε καί στήν ψυχή τῆς ἁγίας Παρασκευῆς, γιά νά εἴμαστε γνήσια τέκνα τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅπως ἡ ἁγία Παρασκευή καί ὅλοι οἱ ἅγιοί μας, καί νά ἀξιωθοῦμε μέ τή χάρη καί τίς πρεσβεῖες της νά τήν συναντήσουμε στόν οὐρανό καί νά εὐφραινόμεθα μαζί της αἰωνίως κοντά στόν Χριστό.
