Γράφει η Μαρινα Ρ. Τζαμουρανη στο ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE- Παίρνω το θάρρος να δημοσιοποιήσω στο ευρύ κοινό ένα πολύ προσωπικό μου βίωμα, σκεπτόμενΗ το ενδεχόμενο ότι ίσως βοηθήσει κάποιους, όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Τον περασμένο Νοέμβριο επισκέφθηκα έναν ειδικό ιατρό και διαγνώστηκα με Μείζον Καταθλιπτικό Επεισόδιο.

Τα ανησυχητικά σημάδια επέλεγα για καιρό να τα αγνοώ -μάλλον αρκετά χρόνια- με αποτέλεσμα η κλινική μου εικόνα κατά το φθινόπωρο να επιδεινωθεί δραματικά.

Πριν αποφασίσω να αναζητήσω ιατρική αρωγή, τα κλινικά συμπτώματα [τα οποία παραθέτω στο τέλος του άρθρου] είχαν κλιμακωθεί σε βαθμό που δεν μπορούσα πια να ελέγξω.

Η κλινική κατάθλιψη είναι μία πραγματική νόσος, με βιολογική υπόσταση.

Διαταράσσεται η ισορροπία των νευροδιαβιβαστών που ελέγχουν τη διάθεση και τη σκέψη, αλλοιώνεται η συνδεσιμότητα των νευρικών κυκλωμάτων, το μοτίβο της ηλεκτροχημικής δραστηριότητας του εγκεφάλου, και εν τέλει καταρρέουν τα κίνητρα του ατόμου να πορεύεται δυναμικά και -γιατί όχι- κάπως “ανάλαφρα” σε αυτό το μάταιο βίο.

Η κατάθλιψη σε βυθίζει σταδιακά σε μια αλγεινή κατατονία, νιώθεις ανίκανος να αποδράσεις. Είσαι πια φύσει αδύναμος να αντλήσεις χαρά/ικανοποίηση από οτιδήποτε, όλα μοιάζουν με “βουνό”, αποσύρεσαι και παραλύεις καθημερινά μέσα σε μια παράλογη αλυσιτέλεια.

Μου μιλησε ο πνευματικός μου για την Προσευχή στον Άγιο Ιούδα το Θαδδαίο

την οποία με ευλογια του διαβαζα για 9 ημέρες. Πραγματικά μετα από 3 εβδομαδες ενιωθα πάλι σαν να βγηκα από νερο, σαν να μπορούσα πλεον να αναπνευσω κανονικα.

Φανούρης Ευστράτιος
Γράψε το σχόλιό σουΣχόλια (-3)

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.