ΑΝ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΑΓΑΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΥΜΕ ΚΑΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ, ΤΟΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΨΕΥΤΕΣ, ΛΕΕΙ Ο ΘΕΟΣ..."".

Και χθες στον Εσπερινό στα Αναγνώσματα τα Αποστολικά και σήμερα ακούσαμε από το Θεό να μας λέει:
Ο ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΗ ΕΣΤΙ
ΚΑΙ Ο ΜΕΝΩΝ ΕΝ ΤΗ ΑΓΑΠΗ,
ΕΝ ΤΩ ΘΕΩ ΜΕΝΕΙ ΚΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΑΥΤΩ
Μας λέγει – σήμερα που τιμούμε τη μνήμη του μαθητού της Αγάπης, του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου – ότι είναι μια Αγάπη ολόκληρη ο Θεός.
Είναι, όπως λέει ένας Γέροντας Αγιορείτης, ΠΑΝΑΓΑΠΗ.
Κι αυτός που μένει στην αγάπη, αυτός που έχει αγάπη δηλαδή, αγάπη προς το Θεό και προς τον άνθρωπο, μένει μαζί με το Θεό κι ο Θεός μένει μαζί του, κατοικεί μέσα μας, δηλαδή.
Κι απ’ την άλλη, μας λέγει ο Θεός, αν λέμε ότι αγαπούμε το Θεό και το διπλανό μας δεν θέλομε να τον δούμε καν στα μάτια μας, τότε είμαστε ψεύτες …
Γιατί πώς μπορείς να λες, λέει, ότι αγαπάς το Θεό που δεν τον βλέπεις και τον αδελφό σου που είναι μπροστά στα μάτια σου δεν θες καν να του πεις μια καλημέρα;
Για να πορευθούμε, αγαπητοί μου αδελφοί, στη Βασιλεία του Θεού τον δρόμο μας τον δείχνουν οι Άγιοί μας, οι οποίοι, όπως λένε οι Πατέρες, είναι οδοδείκτες, μας δείχνουν το δρόμο.
Δεν είναι εδώ μέσα στην εκκλησία, όπως έλεγε ο άγιος Γέροντας Κύριλλος, για διακόσμηση, δεν είναι για διακοσμητικά στοιχεία οι εικόνες των Αγίων αλλά είναι για να τους βλέπομε, να προβληματιζόμαστε και να λέμε:
– Τι έκαναν αυτοί; άνθρωποι σαν κι εμάς ήταν, τι έκαναν και φτάσαν να είναι σήμερα σ’ αυτή τη θέση στην επίγεια Εκκλησία του Θεού αλλά και στη Βασιλεία Του;
Όλοι είχαν αυτό που λέει στο Τροπάριο της Ακολουθίας του Αγίου Δαυίδ, είχαν τη διπλή αγάπη, δηλαδή την αγάπη προς το Θεό και τον άνθρωπο.
Ο Θεός ακόμα και πάνω στο Σταυρό, αφού ήρθε στη Γη μόνο και μόνο από αγάπη, για να ξεπλύνει όλους εμάς από τις ταλαιπωρίες μας και από τις αμαρτίες μας, αλλά ακόμα και όταν εμείς Τον Σταυρώσαμε, Τον αδικήσαμε φρικτά, Εκείνος, απ’ την αγάπη Του πάλι κινούμενος, ζητούσε απ’ το Θεό Πατέρα να τους συγχωρήσει.
Γιατί Εκείνος ήρθε να σώσει τον αμαρτωλό.
Ουκ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοια.
Γι’ αυτό, όπως λέει κι ένας άγιος Γέροντας Αγιορείτης, ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός:
– Και στην πιο βαριά αμαρτία να πέσετε μην παρασυρθείτε από τον έξω από δω και απελπισθείτε αλλά σαν ελατήριο να πεταχτείτε και να πείτε
” Θεέ της αγάπης, Εσύ που θυσιάστηκες για μας και που θυσιάζεσαι – γιατί σε κάθε Αγία Θεία Λειτουργία σφαγιάζεται πάνω στην Αγία Τράπεζα ο Θεός και επαναλαμβάνεται αυτή Του η Θυσία, αναίμακτος πλέον, για να μετέχομε όλοι εμείς στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και να παίρνομε το Θεό μέσα μας. Αλλά Εκείνος εξακολουθεί και σφαγιάζεται για χάρη μας- Εσύ , λοιπόν, Θεέ που είσαι μια ολόκληρη Αγάπη μη γράψεις την αμαρτία μου αυτή, συγχώρεσέ με με την αγάπη Σου για να συνεχίσω τον αγώνα μου”
Κι ο Θεός της Αγάπης μας δέχεται.
Αφού βλέπετε πάνω στο Σταυρό τα χέρια Του είναι ανοιχτά που υποδηλώνουν την αγκαλιά Του ανοιχτή για να μας κλείσει μέσα όλους και να μας κάνει παιδιά δικά Του..
Αυτό το δρόμο της αγάπης τον έζησε κι ο Άγιος Δαυίδ κι ο Άγιος Ιάκωβος κι ο άξιος διάδοχός τους, ο Γέροντας Κύριλλος. Γι’ αυτό και σήμερα έχουν παρρησία ενώπιον του Θεού και, όπως οι δικές σας μαρτυρίες καταθέτουν εδώ στην Αγία Μονή, είναι διαρκώς δίπλα σας και παρακαλούν το Θεό και μεσιτεύουν κι ο Θεός, δια μέσου των Αγίων, θαυματουργεί.
Έτσι μας λέει κι η Ασημοπούλου Αναστασία απ’ τη Νέα Πέραμο Αττικής, στις 19 Σεπτεμβρίου του ’21 που ήρθε στη Μονή:
” Άγιοί μου, Όσιε Δαυίδ και Όσιε Ιάκωβε, ήρθαμε με το σύζυγό μου να σας ευχαριστήσουμε που με βοηθήσατε στην περιπέτεια της υγείας μου. Είχα νοσήσει με καρκίνο του μαστού και έπρεπε να κάνω χειρουργείο, μετά χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες και όλη αυτή τη διαδικασία.
Ήρθαμε στη Μονή σας για να μας ευλογήσετε Άγιοί μας.
Πήραμε την ευλογία των Πατέρων που μας σταύρωσαν με την Αγία Κάρα του Οσίου Δαυίδ. Ο Γέροντας μου είπε να μην ανησυχώ γιατί δεν έχω τίποτε. Και έτσι έγινε. Ήρθαμε και πάλι και πολλάκις να ευχαριστήσομε τους Αγίους μας, σήμερα, 19 Σεπτεμβρίου του ’21, ήρθαμε και πάλι για να δοξάσουμε το Όνομα του Θεού και να ευχαριστήσουμε τους Αγίους γιατί όλες οι επαναλαμβανόμενες εξετάσεις είναι καθαρές κι εγώ είμαι γερή. Ένα μεγάλο, μεγάλο ευχαριστώ.”
Η Ανθή Γκανάτσιου πάλι και ο σύζυγός της ο Παύλος ο Κεμετσετζίδης από τα Γιαννιτσά του Νομού Πέλλης μας γράφουν:
“Πολύ ταπεινά και κατόπιν προτροπής του Γέροντος της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυίδ Θα θέλαμε να καταθέσομε το θαύμα που βιώσαμε με τον Όσιο Δαυίδ.
Με τη Χάρη του Θεού αποκτήσαμε έξι παιδιά, δυο κορίτσια και τέσσερα αγόρια, γεννημένα από το 2007 έως το 2018. Ενώ τα πέντε πρώτα παιδιά γεννήθηκαν υγιέστατα, με φυσιολογικό τοκετό, στην εγκυμοσύνη της τελευταίας μας κόρης, της Σμαραγδής, στον υπέρηχο Β επιπέδου διαγνώστηκε ότι το μωρό θα γεννιόταν με μηνιγγομυελοκήλη, ένα άνοιγμα, δηλαδή, στη σπονδυλική στήλη που προκαλεί πλήρη παραλυσία κάτω άκρων.
Όλοι οι γυναικολόγοι που επισκεφτήκαμε στην Θεσσαλονίκη καθώς και ο νευροχειρουργός που θα αναλάμβανε την εγχείρησή της μετά τη γέννα στην Αθήνα επέμεναν πάρα πολύ να κάνω έκτρωση για δύο λόγους: και για να μην καταδικάσω το παιδί να ζει παράλυτο αλλά και γιατί θα ήταν μια βαριά κληρονομιά για τα αδέλφια του.
Εμείς όμως, με την καθοδήγηση του Πνευματικού μας, δεν σκεφτήκαμε ούτε στιγμή να κάνομε κάτι τέτοιο. Ήταν αδιανόητο για μας να αφαιρέσομε τη ζωή ενός παιδιού το οποίο τόσο πολύ θέλαμε και προσευχηθήκαμε να αποκτήσουμε. Δεν θα κρύψω, βέβαια, ότι εγώ σαν μάνα στεναχωριόμουν πάρα πολύ για το πώς θα καταφέρναμε να ανταπεξέλθομε σε μια τέτοια δυσκολία και έφτασα ακόμη και στην απόγνωση.
Μετά όμως από πολλή προσευχή, συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν το θέλημα του Κυρίου και ήμουν αποφασισμένη να άρω, να σηκώσω το σταυρό μου,γιατί κι αυτή η περιπέτεια ήταν μέσα στην Πρόνοια του Θεού για τη Σωτηρία της ψυχής μας.
Και, Δόξα τω Θεώ, οι προσευχές μας εισακούστηκαν και η Σμαραγδή μας από τις πρώτες μέρες μετά τη γέννηση, στις 20-03-2018 , στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα στην Αθήνα, είχε κινητικότητα και στα δύο ποδαράκια της. Εμείς όμως εξακολουθούσαμε να αγωνιούμε για το αν θα περπατήσει
Αυτή την αγωνία μας ήρθαμε εναποθέσομε και στη Μονή του Οσίου Δαυίδ στις 28 Οκτωβρίου του 2019, λίγο πριν την επίσκεψή μας στο Παίδων Αγία Σοφία.
Ήταν αργά το απόγευμα όταν φτάσαμε στη Μονή.
Τη στιγμή που μπήκαμε στο Ναό ο Γέροντας διάβαζε προσευχή σε μια ομάδα προσκυνητών κρατώντας την Αγία Κάρα του Οσίου Δαυίδ.
Τον πλησιάσαμε, του αναφέραμε το πρόβλημα και με πολύ πόνο και πίστη του ζήτησα να σταυρώσει τα ποδαράκια της με την Κάρα του Αγίου.
Ανταποκρίθηκε αμέσως, μου έκανε εντύπωση το πόσο προσεκτικά και επισταμένα ακούμπησε την Αγία Κάρα σε κάθε σημείο των ποδιών της, στα γόνατα στις γάμπες, στις πατούσες, στα δαχτυλάκια, παντού, ενώ ταυτόχρονα προσευχόταν στον Άγιο πολύ χαμηλόφωνα.
Όταν τελείωσε και έσκυψα να πάρω την ευχή και να τον ευχαριστήσω, εκείνος προς μεγάλη μου έκπληξη μου λέει, με τη βεβαιότητα που του έδινε ο Άγιος:
– Αυτήν θα τρέχετε και δεν θα την φτάνετε.
Δεν περιγράφεται η αναπάντεχη χαρά και ελπίδα που μας έδωσε.
Από τότε μέχρι σήμερα, Ιούλιος του ’21, η Σμαραγδή, με τη Χάρη του Αγίου, έχει κάνει καταπληκτική πρόοδο. Μπορεί και περπατάει, τρέχει, χοροπηδάει, ανεβοκατεβαίνει τις σκάλες, κάθεται και σηκώνεται χωρίς δυσκολία, κάνει δηλαδή κινήσεις που για τα φυσιολογικά παιδιά θεωρούνται δεδομένες , αλλά για τη Σμαραγδή είναι ένα θαύμα, αν αναλογιστούμε τις δυσοίωνες προβλέψεις των γιατρών με βάση τα επιστημονικά τους δεδομένα που την είχαν καταδικάσει σε μόνιμη αναπηρία.
Ευχαριστούμε τους Αγίους μας που επετέλεσαν το θαύμα αυτό στην κόρη μας.
Ευχόμαστε όλοι οι γονείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας και όχι μόνο με τα παιδιά τους να προστρέχουν στους Αγίους, να εναποθέτουν τις αγωνίες και τις ελπίδες τους σ’ αυτούς και οι Άγιοι θα τους το ανταποδώσουν με τον καλύτερο τρόπο γιατί
ΖΗ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ”
Είδατε;
Εσείς μας τα λέτε, αυτά που δήλωνε ο Άγιος Ιάκωβος, αυτά τα θαυμαστά και θαυμάσια που ζούσε εδώ με τους Αγίους, η Αγάπη του Θεού επιτρέπει και τη ζουν όλοι οι άνθρωποι που τρέχουνε στους Αγίους με πίστη και αγάπη.
Ας έχομε αυτά τα υποδείγματα στη ζωή μας και να βαδίζομε με αγάπη, με υπομονή, συγχωρητικότητα, με ταπείνωση και πραότητα.
ΜΑΘΕΤΕ ΑΠ’ ΕΜΟΥ ΟΤΙ ΠΡΑΟΣ ΕΙΜΙ
ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
λέει ο Θεός.
Και τότε θα κάνομε υπέρβαση και στα Πάθη μας και στις αδυναμίες μας και στις αμαρτίες μας τις οποίες η Αγάπη του Θεού, μέσω του Μυστηρίου της Εξομολογήσεως μας τις συγχωρεί και θα αναγεννιόμαστε, θα είμαστε νέοι, καινούργιοι άνθρωποι, για να συνεχίζομε με νέα δύναμη τον αγώνα της ζωής.
Εδώ στη ζωή, λέγαν οι άγιοι Γέροντες, ήρθαμε να δώσομε εξετάσεις, να αγωνιστούμε και όχι να ανταγωνιστούμε ποια ή ποιος θα ξεπεράσει τον άλλον στη μόδα ή στο φρόνημα του κόσμου.
Ευχόμεθα η Χάρις των Αγίων Δαυίδ και Ιακώβου και η ευχή του αγίου Γέροντος Κυρίλλου, που και γι’ αυτόν υπάρχουν πολλές τέτοιες μαρτυρίες αγάπης προς τους συνανθρώπους μας, να σας σκεπάζουν όλους, τον καθένα σας ξεχωριστά, τις οικογένειές σας, τα χωριά μας, τις πόλεις μας, την Ελλάδα μας, τον κόσμο ολόκληρο. Αμήν! 》
ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ
ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ Ι.Μ.ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ
Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, 26/9/2021
Εορτή Μεταστάσεως Αποστόλου
και Ευαγγελιστού Ιωάννου

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.