Μπορεί και το Σούλι να ενταχθεί στους καταλόγους της UNESCO! Του π. Ηλία Μάκου. Θετικός ήταν ο αντίκτυπος στην Ήπειρο για την εγγραφή του Ζαγορίου, που είναι τουριστικός προορισμός, στον κατάλογο με τα Τοπία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Και δικαιολογημένα θα πει κανείς... Είναι μια σημαντική εξέλιξη, που, όπως τονίζεται, είναι αποτέλεσμα μιας πολύχρονης συστηματικής προσπάθειας.

Εδώ όμως πρέπει να επισημανθεί ότι υπάρχει στην Ήπειρο και το «ξεχασμένο» Σούλι. Αυτό, που φωτοδότησε τον αγώνα για τη λευτεριά της Ελλάδας και γιατί όχι, και της Ευρώπης, και έχει βαριά ιστορία. Αυτό, που με τον τρόπο οργάνωσης και πολέμου των κατοίκων του, ανέπτυξε έναν ιδιότυπο πολιτισμό.

Μάλιστα, η πολεμική στρατηγική των Σουλιωτών διδάσκεται ακόμη και σήμερα σε Στρατιωτικές Σχολές του Εξωτερικού.

Αυτό, όπου τα πηγάδια του αποτελούν μνημεία της φύσης. Αυτό, που οι ερειπωμένες οικίες των οπλαρχηγών και των φαρών του Σουλίου έχουν τη δική τους απλή, αλλά ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική.

Θα ήταν λοιπόν όχι απλώς δίκαιο, αλλά και απαραίτητο, να υπάρξει ενδιαφέρον για την εγγραφή του Σουλίου στον Κατάλογο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Το οφείλουμε στους ηρωικούς Σουλιώτες και στους αγώνες τους, να ξεκινήσουν χωρίς καθυστέρηση οι σχετικές διαδικασίες, με δεδομένο μάλιστα το γεγονός ότι το Σούλι πληροί όλες τις προϋποθέσεις προς τούτο.

Διαβάστε επίσης για τον Χορό του Ζαλόγγου και τους Αγώνες των Σουλιωτών για την ελευθερία.

Φλόγα λευτεριάς…

Ακριβοπληρωμένος ο αέρας του ηρωισμού πάνω στα μέρη του Σουλιού, όπου στηλίτες ασκητές της λευτεριάς, άξιοι για αιώνιο έπαινο, σε αντίθεση με εμάς τους σύγχρονους, που δε λογαριάζουμε ολότελα τιμή και αξιοπρέπεια, μες της ανήκουστης σκλαβιάς το χειροπιαστό σκοτάδι, έκαναν να καίει ζωηρή η φλόγα σ’ αυτό το βουνίσιο βωμό, όπου το αδούλωτο φρόνημα και ανίκητο ήταν και άπαρτο και σεβαστό και ιερό.

Έδρασαν αποφασιστικά στην ξερή και άγονη και τραγικά μεγαλοπρεπή αυτή γωνιά της ελληνικής γης, όπου εμπνεύστηκαν, μετουσίωσαν και ενσάρκωσαν τον φωτερότερο απ’ όλους τους σκοπούς τους, αυτόν της λευτεριάς. Και από των πυρωμένων βράχων τη λαμπράδα μίλησαν εύγλωττα, με τη γλώσσα των όπλων, ποιοι και από ποιους ήταν και σε τι απέβλεπαν.

Ο χρόνος άφησε την πατημασιά του πάνω στον κακοτράχαλο τούτο βράχο, που η γραμμή του είναι φορτωμένη ερειπωμένα αρχοντικά, μισογκρεμισμένα, αλλά και ορθά, σαν τους λαβωμένους Σουλιώτες πολεμιστές, που δεν άφηναν παρά νεκροί τον αγώνα.

Τυλιγμένα στην αχλύ του θρύλου και της σιωπής, έχουν αποθέσει στους αιώνες τα μυστικά τους. Λιθάρια μαυρισμένα από τις μπόρες και τη φωτιά, θυμίζουν στον επισκέπτη, πως εδώ κάποτε κατοικούσαν γίγαντες, πως η ιστορία του Σουλιού υπήρξε και θα υπάρχει.

Μέσα στα απομεινάρια του Σουλιού, συλλογίζεται κανείς ότι διάβηκαν περισσότεροι από δύο αιώνες από τα μεγάλα εκείνα χρόνια και οι περιπέτειες, τα κατορθώματα, οι ανδραγαθίες και οι ατυχίες των Σουλιωτών, συγκινούν, συνεπαίρνουν, καθοδηγούν, διδάσκουν και δεν μοιάζουν με παλαιούς ηρωικούς μύθους.

π Ηλίας Μάκος

Σούλι Βουλευτήριο

Διαβάστε και δείτε εικόνες από το μνημείο νεότερης πολιτιστικής κληρονομιάς του Ζαλόγγου.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.