Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων,προσκληθείς από τον εκλεκτό προϊστάμενο του Ναού Πρωτοπρ. Θεμιστοκλή Χριστοδούλου, που έχει κάνει την Ενορία μια πνευματική Κυψέλη, χοροστάτησε κατά τον πανυγηρικό Εσπερινό, στον εορτάζοντα Ιερό Ναό Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών.
Η προσέλευση των πιστών υπήρξε αθρόα,καθώς και πολλών συνεορταστών κληρικών.
1. Τιμάμε την μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Ελευθερίου, είπε στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος.
Ο Ελευθέριος πολύ νέος εκλήθη στην Ιερωσύνη και Αρχιερωσύνη και πολύ νέος οδηγήθηκε στο μαρτύριο και τον θάνατο για την πίστη στο Χριστό.
Μαζί του μαρτύρησε και η μητέρα του Ανθία. Αυτή,άλλωστε, είχε εμφυσήσει αυτήν την πίστη στον Ελευθέριο.
Θα ήθελα να πλησιάσουμε το πρώτο στιχηρό του Εσπερινού, που ακούσαμε προ ολίγου και που αναφέρεται, βεβαίως, στον Άγιο Ελευθέριο.
2. «Σκεύος ιερώτατον Πνεύματος Θείου γεγενησαι» αρχίζει ο Υμνωδός απευθυνόμενος προς τον Άγιο Ελευθέριο. Έγινες ένα ιερώτατο σκεύος, δοχείο, που δέχθηκες και γέμισες από την Χάρη του Αγ. Πνεύματος.
Αυτό το γέμισμα από το Άγιο Πνεύμα πρέπει να είναι ο σκοπός και η επιδίωξη κάθε πιστού.
Όμως για να κατοικήσει το Άγιο Πνεύμα στην καρδιά μας – και όταν λέμε «καρδία» στην εκκλησιαστική γλώσσα εννοούμε τον βαθύτερο πυρήνα της υπάρξεώς μας – πρέπει να του ετοιμάσουμε τόπον.
3. Γι ´αυτό, συνεχίζει ο Υμνωδός, δέχθηκες το Άγιο Πνεύμα «την ψυχήν καθηράμενος παθών»,αφού καθάρισες την ψυχή σου από τα πάθη.
Ή θα λέγαμε μάλλον: «διατήρησες καθαρή την ψυχή σου» αφού νεώτατος οδηγήθηκε στο μαρτύριο.
Γι’ αυτό,συνεχίζει ο ύμνος «ένθεν χρίσμα θείον άγιον εδέξω». Δέν εννοεί,βέβαια,ο Υμνωδός το Χρίσμα,πού δεχόμεθα οι πιστοί μετά το βάπτισμα, αλλά το Χρίσμα της Ιερωσύνης.
«Αρχιερεύς συ γενόμενος». Η κλήση στην Ιερωσύνη είναι ένα κάλεσμα του Θεού, που σε αυτό πρέπει ελεύθερα να ανταποκριθεί ο άνθρωπος με την δική του κλίση. «Και ποδηγέτης λαού θεόφρονος» συνεχίζει ο Υμνωδός. Ας προσέξουμε αυτόν τον χαρακτηρισμό «λαού θεόφρονος».
Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και αποτελείται από «λαόν θεόφρονα».
Δηλ. από ανθρώπους,που φρονούν τα του Θεού. Που η σκέψη τους, η ζωή τους, ο αγώνας τους εμπνέεται από τον Θεό.
4. Σήμερα,δυστυχώς,ορισμένοι, αν και έχουν λάβει το Χρίσμα και το Βάπτισμα, βεβαίως, όχι μόνο δεν είναι «θεόφρονες», αλλά αδιαφορούν για ό,τι σχετίζεται με την πίστη, την Εκκλησία και ακόμη χειρότερα διαφημίζουν την αθεΐα τους και αυτό θεωρείται «προοδευτικότητα»!
Η απομάκρυνση όμως από τον Θεό έχει ως συνέπεια την αντίφαση: τόση επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο και συγχρόνως τόσα εγκλήματα, τόσες πολεμικές συγκρούσεις, και πιό κοντά μας,τόσες διαλυμένες οικογένειες, τόσοι νέοι, που μαραίνονται πριν ανθίσουν, τόση νεανική παραβατικότητα.
Αν θέλουμε επιτυχία και ευτυχία αληθινή ένας είναι ο δρόμος και ο τρόπος να γίνουμε «θεόφρονες» και αυτό να εμπνεύσουμε και στα παιδιά μας, που μεγαλώνουν μέσα σε τόσους πειρασμούς και προκλήσεις ολέθριες.
Ο Άγιος Ελευθέριος, ως νέος, ας είναι εμπνευστής των νέων,αλλά και όλων μας.
Κατά την Απόλυση ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους τις πρεσβείες και την προστασία του εορτάζοντος Αγίου και ευλογημένα Χριστούγεννα με τον Χριστό στην καρδιά μας.
