Την Κυριακή Η Λουκά (12η τ.μ.) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Αγ. Γεωργίου Ζωφριάς, προσκληθείς από τον προϊστάμενο του Ναού Αρχιμ. Ιγνάτιο Μιλτιάδου και με την άδεια του οικείου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιλίου κ. Αθηναγόρα.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από την ευαγγελική περικοπή της ημέρας.
Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη, είπε, είναι πολύ γνωστή σε όλους μας. Την είπε ο Κύριος, για να μας διδάξει τί σημαίνει αγάπη προς τον «πλησίον».
Ας υπογραμμίσουμε, λοιπόν, μερικά χαρακτηριστικά της αγάπης,όπως επαγωγικά παρουσιάζονται στην περικοπή.
1. Φροντίδα. Δεν υπάρχει αγάπη, που δεν εκδηλώνεται με φροντίδα.
Αυτό το βλέπουμε στον καλό Σαμαρείτη. Βλέπει τον τραυματισμένο από τους ληστές άνθρωπο και σπεύδει κοντά του.
Του περιποιείται τις πληγές. Τον επιβιβάζει στο υποζύγιό του και τον μεταφέρει στο πανδοχείο.
Και πληρώνει την σχετική δαπάνη. Όπου δεν υπάρχει φροντίδα, δεν υπάρχει αγάπη. Μπορεί μια μητέρα να μας πείσει ότι αγαπά το παιδί της, αν δεν το φροντίζει;
Πώς αγαπάς τα λουλούδια, αν δεν τα ποτίζεις; Και η φροντίδα κάποτε απαιτεί κόπο και διακινδύνευση.
Βλέπουμε ότι ο Σαμαρείτης διακινδυνεύει, για να φροντίσει τον «περιπεσόντα εις τους ληστάς».
Δεν υπολογίζει ότι μπορεί οι ληστές να είναι κοντά και να επιτεθούν και σε αυτόν.
2. Δεύτερο στοιχείο της αγάπης είναι η συναίσθηση ευθύνης, για ό,τι αγαπάμε. Ο Σαμαρείτης αισθάνεται υπεύθυνος για τον πληγωμένο.
Μετά την φροντίδα δεν τον αφήνει εκεί, αλλά τον μεταφέρει σε ασφαλές κατάλυμα. Ο άνθρωπος της αγάπης δεν λέγει «μήτι φύλαξ του αδελφού μου ειμί εγώ;»
Η ζωή του αδελφού του,του συνανθρώπου του, τον αφορά και αισθάνεται συνυπεύθυνος γι’ αυτήν.
Η φροντίδα και η συναίσθηση ευθύνης όμως μπορεί, κάποτε, να κάνουν την αγάπη κτητική. Από αυτήν την εκτροπή μας προφυλάσσει:
3. Ο σεβασμός. Η αγάπη,που προσφέρουμε πρέπει να προσφέρεται με σεβασμό στην προσωπικότητα του «πλησίον».
Ο Σαμαρείτης με σεβασμό και διάκριση προσφέρει την φροντίδα του. Δεν τον ρωτά κάν ποιός είναι.
Όταν δεν υπάρχει σεβασμός της προσωπικότητας,αλλά και της ελευθερίας του άλλου, η αγάπη μας δεν είναι γνήσια. Θέλει να δεσμεύσει τον άλλο και την ελευθερία του.
Ο σεβασμός της ελευθερίας του άλλου εγγυάται την γνησιότητα της αγάπης. Και ακόμη σεβασμός του άλλου σημαίνει να τον αποδεχόμαστε όπως είναι και όχι όπως τον φανταζόμασταν.
4. Ανιδιοτέλεια. Ο Σαμαρείτης πληρώνει την δαπάνη στον πανδοχέα και φεύγει, χωρίς να πει ούτε το όνομά του. Όταν συνέλθει ο τραυματίας, δεν θα μάθει ποιός τον ευεργέτησε.
Ο καλός Σαμαρείτης δεν περιμένει ούτε αναγνώριση,ούτε ανταπόδοση. Πλήρης ανιδιοτέλεια!
Εμείς πολλές φορές πικραινόμαστε,όταν δεν βρίσκουμε αναγνώριση ή ανταπόκριση στην αγάπη μας.
Όμως η αγάπη είναι «χάρις»,είναι δώρο. Το δώρο μπορείς να το προσφέρεις,δεν μπορείς να το απαιτήσεις.
Ας ξανασκεφθούμε, λοιπόν, τα χαρακτηριστικά αυτά της αγάπης: Φροντίδα, συναίσθηση ευθύνης, σεβασμός της προσωπικότητας και της ελευθερίας του άλλου, ανιδιοτέλεια.
Και ας διερωτηθούμε η αγάπη μας έχει αυτά τα χαρακτηριστικά; Και ας αγωνιστούμε να τα αποκτήσουμε.
Και ας μη ξεχνάμε ότι ο Καλός Σαμαρείτης για όλους μας είναι ο Χριστός, που μας προσφέρει την πιό γνήσια και αυθεντική αγάπη, που φθάνει μέχρι την θυσία.
