Κορωνείας Παντελεήμων: «Κτήση και χρήση»!

Το Ευαγγέλιο της ημέρας,του πλουσίου και του Λαζάρου, έδωσε στον Σεβασμιώτατο το θέμα της ομιλίας του.

Ο πλούτος ή η φτώχεια, είπε, δεν αποτελούν προνόμιο μπροστά στο Θεό.

Και όπως υπάρχουν κακοί πλούσιοι και καλοί φτωχοί, υπάρχουν και κακοί φτωχοί και καλοί πλούσιοι.

Σημασία έχει η κτήση και η χρήση. Δηλ.πώς αποκτώνται τα πλούτη. Με μόχθο και τίμια εργασία ή με απάτες, αισχροκέρδειες και καταχρήσεις.

Και ακόμη πώς χρησιμοποιούνται. Εγωϊστικα ή και με αγάπη προς αυτούς, που έχουν ανάγκη.

Στην συνέχεια ανέφερε τέσσερις λέξεις – κλειδιά,όπως είπε, ώστε ο πλούτος να μη απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό.

1. Ευθύνη. Συναίσθηση ευθύνης για ό,τι έχουμε. Να σκεπτόμαστε ότι είμαστε οικονόμοι των αγαθών, που έχουμε, λίγων ή πολλών. Να μη τα κρατάμε μόνο για τον εαυτό μας, αλλά να γινόμαστε και για τους άλλους «οικονόμοι καλοί» «Ει και έλαβες ετέρων πλειονα,ουχ ίνα αυτά αναλώσεις μόνος, αλλ ´ ίνα και ετέρων γένη οικονόμος καλός» (Ιερός Χρυσόστομος).

2. Ελευθερία. Να μη υποδουλωνόμαστε σε ό,τι έχουμε. Να τα κατέχουμε και όχι να μας κατέχουν. Γιατί ο πλούτος είναι χρήσιμος υπηρέτης, αλλά και σκληρός δεσπότης, όταν υποδουλώνεται ο άνθρωπος στο πάθος της χρηματολατρίας.

3. Δικαιοσύνη. Στην απόκτηση και στην κατανομή των αγαθών. Σημειωτέον ότι ο εύκολος πλούτος σπάνια αποκτάται με δίκαια μέσα, και η δίκαιη κατανομή εξαρτάται από τον δίκαιο άνθρωπο κυρίως και όχι από το σύστημα. Γιατί και με τα δικαιότερα συστήματα, που μπορεί να επινοηθούν, πάλι μπορούν οι άνθρωποι να αδικούν και να εκμεταλλεύονται τους άλλους.

4. Αγάπη. Αυτή, όταν υπάρχει, κάνει τον πλούτο πηγή ευεργεσιών για πιεσμένους από την οικονομική ανάγκη συνανθρώπους και καταργείται ο αγώνας των τάξεων. Και ας μη ξεχνάμε:«τίποτα δεν είναι πιο θείο από την αγάπη,πιο ύψιστο για την θέωση».

Βεβαίως καλή και η νηστεία και η άσκηση γενικώς για την θέωση. Δεν τις υποτιμάμε. Αλλά χωρίς την αγάπη όλα μηδενίζονται (βλ. Α’ Κοριν. ιγ´ 13).

«Το μυστήριο της αγάπης μάς μεταβάλλει από ανθρώπους σε θεούς κατά χάριν».