Την Κυριακή ΙΕ Λουκά (30η τ.μ.) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλλιθέας, πλαισιωμένος από τον προϊστάμενο Αρχιμ. Σισώη Σκάρκο και τον Πρωτοπρ. Αθανάσιο Ηλιόπουλο.
«Μνημονεύετε των ηγουμένων υμών» μάς παραγγέλλει σήμερα ο Απόστολος. Και αυτό γιατί σήμερα, είπε ο Σεβασμιώτατος, τιμάμε τρία υπεροχικά πρόσωπα. Τρεις μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας: «Βασίλειον τον μέγαν και τον Θεολόγον Γρηγόριον συν τω κλεινώ Ιωάννη τω την γλώτταν χρυσορρήμονι», όπως ψάλλουμε στο Απολυτίκιό τους. Και ήταν τόσος ο θαυμασμός των πιστών για τους μεγάλους αυτούς Πατέρες,ώστε είχαν χωρισθεί σε ομάδες.
1. Οι «Βασιλίτες». Υποστήριζαν πως ο Βασίλειος ήταν ανώτερος των άλλων «Υψηγόρος»,που εξερεύνησε την φύση με την μόρφωση και την σοφία του. Ήταν εμβριθής και είχε αξεπέραστο ήθος. Αντιστάθηκε με ηρωϊκό φρόνημα στην εξουσία,που είχε παρασυρθεί από την αίρεση.
Ίδρυσε την «Βασιλειάδα»,πόλη ολόκληρη με ιδρύματα κάθε μορφής,που πρόσφεραν την αγάπη. Και η σοφία των συγγραμμάτων του προκαλεί,πράγματι,μέχρι σήμερα τον θαυμασμό. Ήσαν από επιστημονικά, όπως οι «Ομιλίες εις την Εξαήμερον» μέχρι συμβουλές προς μοναχούς,όπως «Οι όροι κατά πλάτος και κατ´επιτομήν».
2. Οι «Ιωαννίτες»,που έλεγαν για τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο ότι οδηγούσε τους πάντες «εις μετάνοιαν τω πλήθει των μελιρρύτων λόγων του». Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ιωάννης με απαγωγή έγινε Πατριάρχης και με απαγωγή εξορίσθηκε. Δηλ. ο Αυτοκράτωρ έδωσε εντολή στον έπαρχο της Αντιοχείας να απαγάγει κρυφά τον Ιωάννη και να τον οδηγήσει στον πατριαρχικό Θρόνο,γιατί οι Αντιοχείς δεν ήθελαν να τον αποχωρισθούν.
Και με απαγωγή εξορίσθηκε,για να μη συγκρουσθεί ο στρατός με τον λαό και υπάρξει αιματοχυσία. Και το μεγαλείο του ανδρός κορυφώθηκε,όταν φεύγοντας για την εξορία,ζήτησε από τους πιστούς τί; Να επαναστατήσουν κατά των διωκτών του ; Κάθε άλλο ! Όποιος με διαδεχθεί,τους παρήγγειλε, «κλίνατε αυτώ την κεφαλήν,ως Ιωάννη,ου δύναται γαρ η Εκκλησία άνευ Επισκόπων είναι».
Τους έδωσε εντολή ,θα λέγαμε,να δεχθούν ως Πατριάρχη τον διάδοχό του Ιγνάτιο,που πρωτοστάτησε στην εκθρόνισή του,όπως θα δέχονταν τον ίδιο τον Ιωάννη,γιατί δεν μπορεί η Εκκλησία να μείνει χωρίς Επίσκοπο ! Αυτό είναι το χαρακτηριστικό των Αγίων : Να θέτουν το συμφέρον της Εκκλησίας πάνω από το προσωπικό τους συμφέρον.
3. Οι «Γρηγορίτες» έλεγαν : Μα ο Γρηγόριος είναι ο μεγαλύτερος θεολόγος,που ξεπερνά και σε ελληνομάθεια τους πιο φημισμένους ελληνομαθείς. Λογοτέχνης, θεολόγος,που με τα κηρύγματά του «ανέστησε» κυριολεκτικά την Ορθοδοξία στην Κωνσταντινούπολη, που επικρατούσε ο Αρειανισμός. Ανεδείχθη Πατριάρχης όμως παρέμεινε ασκητής και δεν δίστασε να αφήσει τον Θρόνο,όταν κάποιοι αδίκως τον αμφισβήτησαν,και να αποσυρθεί στην ησυχία και την άσκηση.
Με μελαγχολία έγραψε φευγοντας: « Τα των φίλων άπιστα,τα της Εκκλησίας αποίμαντα,το γήρας επί κεφαλής,ο πλους εν νυκτί,δαυλός ουδαμού,Χριστός καθεύδει». Όμως θα ξυπνήσει ,όπως τότε με τους Μαθητάς στο πλοιάριο και θα ειρηνεύσει τον τάραχο !
4. Αλήθεια ! Με τι αντιπαρατίθονταν τότε και με τι αντιπαρατίθενται οι άνθρωποι της εποχής μας ! Ας σκεφθούμε και ας συγκρίνουμε το πνευματικό επίπεδο !
Τον 11ον αιώνα ένας λόγιος Ιεράρχης,ο Ιωάννης Ευχαΐτων αποφάσισε να συνενώσει την μνήμη και των Τριών Ιεραρχών στις 30 Ιανουαρίου,αφού αυτόν τον μήνα τιμώνται και ξεχωριστά.
Αυτό συνέβαλε να λήξουν οι αντιπαραθέσεις.
Ας ευχηθούμε αυτοί οι Τρεις «μέγιστοι φωστήρες» να μάς εμπνέουν ,να μας καθοδηγούν και να μας σκεπάζουν με τις πρεσβείες τους.
