Η ενανθρώπιση τού Χριστού συγκινεί καί θά συγκινεί πάντοτε τό ανθρώπινο γένος, γιατί είναι συνδεδεμένη μέ τή σωτηρία του, μέ τή νοσταλγία τής χαμένης του παιδικότητας, τήν πικρή αίσθηση τού απολεσθέντος Παραδείσου καί τή γλυκιά προσμονή τής επιστροφής του στό αρχέγονο κάλλος.

Καί ακριβώς, η Άγια Νύχτα τών Χριστουγέννων δυναμώνει αυτή τή νοσταλγία, ενισχύει τήν προσδοκία μας καί φωτίζει τό δρόμο μας, πού μάς οδηγεί εκεί, όπου γεννήθηκε τό «Νέον Παιδίον», ο Προαιώνιος Θεός μας, εκεί όπου βρεφουργείται ο Κτίστης καί Λυτρωτής τού παντός.

Όσο κι άν μάς λείπει η αθωότητα καί η αγνότητα τής ψυχής τών ποιμένων, όσο κι΄ άν οι σχέσεις μας δηλητηριάζονται από τό συμφέρον καί τήν ιδιοτέλεια, όσο κι΄άν τό καντήλι τής πίστης μας τρεμοσβήνει από τόν άνεμο τής άρνησης καί τής αμαρτίας, όσο καί άν η ζωή μας μαραίνεται καί οι διαπροσωπικές σχέσεις μας διαρρηγνύονται καί υπονομεύονται από τήν μάστιγα της πανδημίας, η Άγια Νύχτα γίνεται πυρσός ολόφωτος, πού δέν καίει, αλλά μάς θερμαίνει, μάς φωτίζει καί μάς οδηγεί στήν προσκύνηση τού Θείου Βρέφους, σέ μιά κατάθεση ψυχής πρός τήν πηγή τής ζωής.

Καί αυτό ακριβώς είναι γιά όλους μας τό ελπιδοφόρο μήνυμα! Ότι, δηλαδή, καί άν ακόμα χάσαμε τό δρόμο πού θά μάς οδηγήσει στό Σπήλαιο, αργά ή γρήγορα θ ακούσουμε μέ τ αυτιά τής ψυχής μας τό Ευαγγέλιο τής
μεγάλης χαράς καί, μέ οδηγό τό αστέρι τής πίστης, θά τόν ξαναβρούμε καί γονατιστοί θά υποδεχτούμε τόν Υιό τής Παρθένου.

Η Άγια Νύχτα, τήν οποία η θρησκευτική ποίηση καί η μουσική σύνθεση έκαναν εμβατήριο ελπίδος, είναι ο μεγαλύτερος σταθμός στήν ιστορία τού κόσμου. Γιατί δέν είναι μόνο η γενέθλιος ημέρα τού Κυρίου μας, αλλά καί η γενέθλιος ημέρα ολόκληρης τής ανθρωπότητος, στήν οποία αποκαλύπτεται καί υλοποιείται τό «απ αιώνος σεσιγημένον μυστήριον».

Ο Κτίστης καί Συντηρητής τού Σύμπαντος, μέσα από τή φάτνη Του μάς διδάσκει τήν αγάπη καί τήν ταπείνωση τού Θεού πρός τόν άνθρωπο καί αυτά μάς προτείνει νά κάνουμε βίωμα καί σκοπό τής ζωής μας!

Μέ τή Γέννηση τού Κυρίου μας, μεταξύ ουρανού καί γής στήθηκε μιά σκάλα, διά τής οποίας κατέβηκε, κατά θεία συγκατάβαση, ο Υιός τού Θεού καί «εσκήνωσεν εν ημίν», καί διά τής οποίας καλούμαστε όλοι νά ανέβουμε πρός τόν ουρανό.

Επί αιώνες δοκιμάζουμε τήν πίκρα καί τήν ματαιότητα τών επιγείων. Καιρός είναι πλέον νά γευτούμε καί τήν μακαριότητα τών επουρανίων.

Μέ τήν βοήθεια καί τή δύναμη τού Υιού τής Παρθένου άς κρατήσουμε ζωντανή τήν ελπίδα καί τήν πίστη μας καί τό ανέσπερο φώς τής Άγιας Νύχτας, γιά νά γνωρίσουμε «οδούς ζωής» καί νά βαδίσουμε «επί τρίβους δικαιοσύνης», αγάπης καί ειρήνης!

Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.