Ημερίδα με θέμα: «Εκκλησία και Πολιτεία στην Εποχή της Μεγάλης Επανεκκίνησης»

Τα τελευταία σαράντα χρόνια σε όλο το πολιτικό-κομματικό φάσμα υπάρχει ένας αναβρασμός όσον αφορά στις σχέσεις Eκκλησίας-Πολιτείας.

Γίνονται διαρκείς προσπάθειες μέσω του χωρισμού Εκκλησίας- κράτους να διαρρηχθεί η ενότητα Eκκλησίας-Έθνους.

Αυτό επιδιώκεται άλλοτε ευθέως με αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ άλλες φορές ακολουθείται η μέθοδος «βήμα-βήμα» με την ψήφιση νόμων που σταδιακά αποκόπτουν τους ελληνες πολίτες από την τροφό του Γένους, την Εκκλησία.

Οι νόμοι αυτοί επιχειρούν να θέσουν όλη τη ζωή του ανθρώπου μακριά από τον Θεό, μακριά από την Εκκλησία. Σκοπός τους είναι ο αποχριστιανισμός των Ελλήνων.

Ξεκινώντας από τη γέννηση, οπου μεθοδεύεται η υποχρεωτική ονοματοδοσία προ της βαπτίσεως, μέχρι το θάνατο, όπου προπαγανδίζεται η πολιτική κηδεία και η αποτέφρωση των νεκρών, το κράτος έπιδιώκει να ελέγχει την καθημερινότητα και τη σύνολη ζωή τῶν πολιτών.

Η Εκκλησία επειδὴ έχει ἀμετακίνητη πίστη στον Χριστό και απόλυτη πιστότητα στις εντολές Του και διακηρύττει την Αλήθειά της, θεωρείται εμπόδιο για την επιβολή του λεγομένου λαϊκού κράτους.

Η Εκκλησία έχει λόγο στη ζωή του Έθνους, στη στερέωση της πίστεως, στη ζωή και το ήθος των χριστιανών πολιτών, στή σταθερή πορεία της οικογένειας.

Δεν ασχολείται με την κομματική ζωή τα σκάνδαλα και την εναλλαγή στην εξουσία.

Θα μιλήσει όμως για την διάλυση της οικογένειας που μεθόδευσαν όλοι οι τελευταίοι νόμοι από το αυτόματο διαζύγιο μέχρι τον γαμο των ομοφυλοφίλων και το δικαίωμα τεκνοθεσίας.

Θα μιλήσει για την αδικία, για τη καταδυνάστευση των μνημονίων και για τα εθνικά θέματα.

Ο λαός μας, παρά τα λάθη του, στην πλειονότητα του νιώθει ως μία σταθερά την αλήθεια της Εκκλησίας, καθώς αυτός αποτελεί το Σώμα της Εκκλησίας και γι αυτό, στις δύσκολες στιγμές παλαιότερα και τώρα συσπειρώνεται στον Χριστό και αντιστέκεται στην καταστροφή του ἔθνους και των πιστευμάτων του.

Το απέδειξε με το συλλαλητήριο κατά της εκποιήσεως της Μακεδονίας και παλαιότερα με τις λαοσυνάξεις για τις ταυτότητες.

Πάντοτε ο λόγος του Χριστού ηχεί στις καρδιές των ελλήνων και συχνά ο λόγος αυτός επαναφέρει τους ανθρώπους στην πίστη του Χριστού. Αυτό ενοχλεί και είναι βασανιστικό για το πολιτικό συστημα.

Γι’ αυτό ο γνωστός καθηγητής Συνταγματικού δικαίου και πρωτοστάτης όλων των καταστροφικών μεταρρυθμίσεων, σε πρόσφατο συνέδριο για τις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας είπε : «τα βάζουμε με την Εκκλησία ως φορέα μιας Ελληνορθόδοξης ιδεολογίας που παρεμβαίνει στις διεθνείς σχέσεις της χώρας και στα εσωτερικά μας».

Η Εκκλησία, για το πολιτικό σύστημα, πρέπει να σιωπήσει. Να μην εκφέρει δημόσιο λόγο.

Στο ίδιο συνέδριο ἄλλος εισηγητής, είπε ότι οι κληρικοί ως δημόσιοι λειτουργοί θα πρέπει νά υπόκεινται σε πειθαρχική διαδικασία όταν ἐκφέρουν λογο διχαστικο-ρατσιστικό.

Ήθελε να πει ότι όλοι μπορούν να μιλούν, να ισοπεδώνουν ό,τι καλό υπάρχει στον τόπο μας, εκτός από την Εκκλησία, όπου ως κλήρος και λαός δεν πρέπει να λέει τη γνώμη του γιά όσα συμβαίνουν στην πολύπαθη πατρίδα μας.

Όλοι αυτοί οι νέοι νόμοι τους οποίους ψήφισαν ὅλα τα κόμματα στις 4 δεκαετίες καὶ οι οποίοι διέστρεψαν το οικογενειακό δίκαιο, που εξύψωσαν σε περιωπή ηρώων τους ΛΟΑΤΚΙ με τις αλλαγές φύλου και το δικαίωμα της υιοθεσίας που τους δόθηκε.

Επίσης το θρησκειολογικό μάθημα που προωθείται στη θέση του μαθήματος των θρησκευτικών, η επιβληθείσα τυρρανία της ηλεκτρονικής σκλαβιάς, όλα είναι συμβατά και πραπαιτούμενα για τη λεγόμενη Μεγάλη Επανεκκίνηση (Great Reset).

Αυτή επιδιώκει την αλλοίωση της προσωπικότητος των ανθρώπων, την αφαίρεση από την ψυχή τους της πίστεως, της αγάπης στην πατρίδα, της πιστότητος στην οικογένεια, κάθε ηθικής αξίας και τελικά την απροϋπόθετη παράδοση της ελευθερίας τους και την υποταγή τους μέσω ενός αριθμού σε ένα απρόσωπο αντίχριστο σύστημα.

Η Εκκλησία με τον Χριστό ως κεφαλή της αντιστέκεται στην επέλαση του Θηρίου. Το Εθνος μας, αυτό το μικρὸ, πονεμένο και συκοφαντημένο λείμμα του Ρωμαίϊκου σώζεται και συνεχίζει την πορεία του ενωμένο με τον Χριστό στην Ἐκκλησία Του.

Η αντίστασή μας, παρά τις λυσσαλέες ἐπιθέσεις του συστήματος και με κάθε τίμημα συνεχίζεται συντεταγμένα με βάση το Ευαγγέλιο, την ορθόδοξη πίστη.

Ομαδικά ως Σώμα όταν χρειαστεί, αλλὰ και στα πλαίσια της οικογένειας με την περιφρούρηση της ενότητός της, με την ορθόδοξη αγωγή των παιδιών μας με την καλλιέργεια του ελληνορθοδόξου φρονήματος, με την ενεργό αγάπη του πλησίον, με την μετοχή στην εκκλησιαστική ζωή.

Η Εστία Πατερικών Μελετών με την ημερίδα «Εκκλησία-Πολιτεία στον καιρό της Μεγάλης Επανεκκίνησης» ἐπικεντρώνεται στην ενημέρωση των ελλήνων πολιτών για τους παλαιούς και νέους σχεδιασμούς του πολιτικού συστήματος απέναντι στην Εκκλησία, τη διδασκαλία και την παράδοση της μεσω της αναθεωρήσεως του Συντάγματος καὶ των νόμων.

Επιπλέον επισημαίνει τους κινδύνους ἀπὸ τα εφιαλτικά σενάρια της Μ. Επανεκκίνησης που συστρατεύει γιὰ τους στόχους της και σύρει βίαια όλες τις κυβερνήσεις μέχρι την επίτεξη του τελικού σκοπό της που είναι η κατάλυση της ελευθερίας κάθε ἀνθρώπου.

Ἡ αφύπνιση όλων μας και η αμετακίνητη στροφή μας προς την αλήθεια της Εκκλησίας παραμένει η μοναδική και βέβαιη ελπίδα για το Έθνος και τόν καθένα μας.

Την ημερίδα συντόνισε ο Πρωτοπρ. Ιωάννης Φωτόπουλος, ενώ ομιλίες πραγματοποίησαν οι: Γεώργιος Αποστολάκης, Κωνσταντίνος Γρίβας, Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης, Χαράλαμπος Άνδραλης και Λέων Μπράγκ.

Οι ομιλητές ανέπτυξαν σχετικές εισηγήσεις υπό θεολογική, νομική, κοινωνική, ιστορική και γεωπολιτική θεώρηση.

Κατά την διάρκεια της ημερίδας ακούστηκαν σχετικά ηχητικά αποσπάσματα του μακαριστού π. Γεωργίου Μεταλληνού, ενώ διαβάστηκε κείμενο του μακαριστού π. Σαράντη Σαράντου.

Μετά τίς εἰσηγήσεις έξήχθησαν τά ἀκόλουθα πορίσματα:

1. Στην Ελλάδα ήδη από την πρώτη Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, αναγνωρίστηκε ρητά ως επικρατούσα θρησκεία η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία του Χριστού και αυτό επισφραγίζεται με την προμετωπίδα όλων των έως σήμερα Συνταγμάτων στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

2. Η αναγνώριση επικρατούσας θρησκείας, δεν έχει μόνο ιστορική σημασία αλλά και κανονιστική αφού παρέχει προνόμια στην Ορθόδοξη Εκκλησία, που εξυπηρετούν τη θρησκευτική ζωή της πλειοψηφίας του κυρίαρχου ελληνικού λαού, χωρίς αυτά τα προνόμια να παραβιάζουν τη θρησκευτική ελευθερία των αλλοθρήσκων.

Η κανονιστική ισχύς του άρθρου 3 του Συντάγματος παράγει έννομα αποτελέσματα στο θέμα της χριστιανικής ορθόδοξης θρησκευτικής παιδείας των Ελλήνων, στην καθιέρωση των χριστιανικών εορτών ως υποχρεωτικών αργιών σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, στην ανάρτηση εικόνων σε δημόσιες υπηρεσίες, στην ύπαρξη θρησκευτικού σώματος στα σώματα ασφαλείας, στη λειτουργία ιερών ναών σε νοσοκομεία, στην παρουσία εκπροσώπων της Εκκλησίας σε δημόσιες εκδηλώσεις κ.λπ.

3. Στο πολίτευμα των ανθρώπων που πιστεύουν στον μόνο αληθινό Θεό καταγράφονται ήδη από την αποστολική εποχή δύο εξουσίες – διακονίες.

Η μία απευθύνεται στις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων και υπηρετείται από τους Άγιους Αποστόλους και η άλλη αποβλέπει στην ικανοποίηση των υλικών αναγκών, η οποία ανατίθεται στους επτά Διακόνους, τους πρώτους πολιτικούς της καινής πολιτείας του Χριστού.

Και οι δύο έχουν ως πηγή την Κεφαλή της Εκκλησίας, τον Θεάνθρωπο Χριστό και διακονούν το σώμα των πιστών. Βασικός στόχος είναι η εκπλήρωση του αιτήματος της Κυριακής Προσευχής, η επικράτηση του θελήματος του Θεού «ως εν ουρανώ και επί της γης», που εξασφαλίζει την ευτυχία του ανθρώπου ως δημιουργήματος του Θεού.

Οι δύο εξουσίες της εποχής των Αγίων Αποστόλων θεμελιώνονται στη Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης από το Μεγάλο Κωνσταντίνο ως το «δια του Σταυρού πολίτευμα» με την αρμονική συνεργασία της Ιερωσύνης και Βασιλείας.

4. Στη χριστιανική Δύση, αντίθετα, επικράτησε η συγκέντρωση της πνευματικής και κοσμικής εξουσίας στο πρόσωπο του Πάπα Ρώμης ως αντιπροσώπου του Χριστού.

Η Μεταρρύθμιση αρνούμενη τη “θεοκρατία” του παπικού ολοκληρωτισμού, κατέληξε στην κατάργηση της πνευματικής εξουσίας, της Ιερωσύνης, καταλήγοντας στη “θεοκρατία” του κοσμικού κράτους.

5. Στην ιστορική εξέλιξη, ιδιαίτερες γεωπολιτικές συνθήκες οδήγησαν στον διαχωρισμό κράτους – εκκλησίας στη Δύση.

Στα ρωμαιοκαθολικά κράτη, δεδομένου του προσωποκεντρισμού της κοσμικής εξουσίας του πάπα, αποτελούσε αναγκαία προϋπόθεση ο διαχωρισμός για να μην υπονομεύεται η εξουσία των ηγεμόνων και για να μπορέσει να δημιουργηθεί το νεωτερικό, συγκεντρωτικό κράτος της Ευρώπης.

Οι έντονες γεωπολιτικές αντιπαλότητες μεταξύ πιστών και ηγεμόνων, καθιστούσαν αναγκαία την απαλλαγή από την παρεμβατικότητα του Πάπα.

Σε αυτό συνετέλεσε και η απογοήτευση και απομάκρυνση των πιστών από μία εκκλησία που απομακρύνθηκε από τις αρχές του Ευαγγελίου και τις αντικατέστησε με αιρετικές θέσεις που ενίσχυαν την εξουσία του πάπα, ώστε οι δυτικοί χριστιανοί να μη βρίσκουν τον Χριστό στην παπική εκκλησία και να προτιμούν να υποταχθούν στην κοσμική εξουσία.

6. Αντιστοίχως, στον προτεσταντισμό, η ύπαρξη πολλών ανταγωνιστικών ομολογιών, καθιστούσε απαιτητή από αυτές τον διαχωρισμό κράτους – εκκλησίας, ώστε να μην παίρνει θέση το κράτος υπέρ της μιας ή της άλλης ομολογίας και συνακόλουθα να καταπιέζει τις άλλες.

Εν συνεχεία, μέσω του Διαφωτισμού, προέκυψε μια αφύσικη “απορρόφηση” της θρησκείας από τον κοσμικό πολιτισμό της Δύσης και γεννήθηκε το κοσμοείδωλο του «ανθρωποθεού».

Όμως, η άτυπη αυτή θρησκεία έχει φθάσει στα όρια της και έχει οδηγήσει τη Δύση σε πολλαπλά αδιέξοδα.

7. Σε αυτό το σημείο, θα μπορούσε να έλθει στο προσκήνιο της Ιστορίας ο ρόλος της Ορθοδοξίας, με τη δοκιμασμένη χιλιετή συναλληλία Εκκλησίας – Κράτους στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, να θεραπεύσει τις δυτικές αστοχίες και να συνεισφέρει σε μια κρίσιμης σημασίας αποκατάσταση του ευρωπαϊκού πολιτισμού αλλά και σε μια θετική αλληλεπίδραση των πολιτισμών στο ρευστό διεθνές σύστημα, προς όφελος ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Όμως, οι Ορθόδοξες χώρες της Ανατολής, με εξαίρεση την Ελλάδα, βρέθηκαν μετά τους παγκοσμίους πολέμους υπό κομμουνιστικά καθεστώτα και συνακόλουθα επιβλήθηκε ο διαχωρισμός κράτους εκκλησίας με τη βία.

Στην Ελλάδα, αυτές οι συνθήκες δεν υπήρξαν και ούτε ο λαός εξέφρασε ποτέ τέτοια επιθυμία.

8. Στην εποχή της μεγάλης επανεκκίνησης και της woke κουλτούρας, γίνονται προσπάθειες να τεθεί η Εκκλησία στο περιθώριο του κοινωνικού βίου.

Το κίνημα «woke» γεννήθηκε στα αμερικανικά πανεπιστήμια και επεκτείνεται ραγδαία στις δυτικές κοινωνίες.

Έχει ατζέντα διεκδικήσεων την έκφανση ενός αχαλίνωτου «δικαιωματισμού», με την επίκληση του οποίου επιδιώκονται: α) η πλήρης αξιολογική εξομοίωση οποιασδήποτε υποκουλτούρας μικρο-ομάδων με τις αιώνιες και παλαίφατες θρησκείες και παραδόσεις των λαών της υφηλίου.

β) η αναγνώριση και επιβολή ως απαραβίαστου «δικαιώματος» οποιασδήποτε αξίωσης ή επιθυμίας, όσο αλλόκοτη και αν είναι αυτή.

Η woke ατζέντα είναι μία εκφυλισμένη ατζέντα, μέσα στην καρδιά του νεοφιλελευθερισμού. Εμφανίζεται ως προοδευτική, όμως είναι βαθιά πουριτανική.

Είναι ένα ρεύμα το οποίο διαλύει κάθε συνεκτικό κώδικα επικοινωνίας, ξηλώνοντας τα στερεότυπα των φύλων και στοχεύοντας κυρίως στα παιδιά.

Η επιθυμία του woke κινήματος να επιβληθεί και να διεισδύσει γενικότερα στις θρησκείες δεν είναι γεγονός τοπικό ή τυχαίο, αποτελεί μία υπερεθνική ατζέντα. Δηλαδή μία υπερεθνική στρατηγική.

9. Η διείσδυση που θα επιχειρηθεί από τους διαχειριστές της woke ατζέντας στους κόλπους της Ορθοδοξίας εντοπίζεται στα εξής πεδία: Θα απαιτηθούν η ιερολογία των ΛΟΑΤΚΙ γάμων, η χειροτονία γυναικών σε κάθε βαθμό ιεροσύνης, η αφαίρεση από τα ιερά κείμενα κάθε αναφοράς που γίνεται στην ομοφυλοφιλία ως αμαρτία, καθώς και οι αρνητικές αναφορές στις αποστασίες του ιουδαϊκού λαού ως «αντισημιτικές».

Επιπλέον θα ενταθούν οι απαιτήσεις για αφαίρεση ιερών εικόνων από το δημόσιο χώρο, ο αποχριστιανισμός των μεγάλων χριστιανικών εορτών, η οριστική διάρρηξη κάθε δεσμού της Πίστης με την εκπαίδευση, η αποϊεροποίηση του ανθρώπινου βίου, η απαγόρευση προβολής του Χριστιανισμού και δη της Ορθοδοξίας ως μόνης οδού σωτηρίας.

10. Ο όρος «πολιτική ορθότητα» αναφέρεται σε λόγους, ιδέες ή πολιτικές, οι οποίες αντιτίθενται σε διακρίσεις εναντίον μειονοτήτων που προσδιορίζονται από φύλο, φυλή, θρησκεία ή εθνότητα ή σεξουαλικό προσανατολισμό ή ανικανότητα κάθε είδους.

Απαγορεύει και ποινικοποιεί εκφράσεις ή συμπεριφορές που μπορούν να χαρακτηρισθούν προσβλητικές από τις μειονότητες ή είναι ικανές να διεγείρουν εναντίον τους το δημόσιο αίσθημα.

Η εργαλειοθήκη της πολιτικής ορθότητας εµπεριέχει τον τρόµο και τον φόβο ως κολαστήριες τεχνικές. Επιδιώκει νομοθετικές ρυθμίσεις που υποτάσσουν την αντίθετη πλειοψηφία στους κανόνες της.

Με την απειλή, λοιπόν, έννομων συνεπειών ή και απλά της επικόλλησης κάποιας ονειδιστικής «ετικέτας», υποχρεώνεται εκ των προτέρων σε σιγή κάθε ανυπόταχτη σκέψη, κάθε αντίθετη γνώμη, κάθε εύλογη διαμαρτυρία, κάθε προσήλωση τόσο σε θεμελιώδεις μορφές οργανωμένης συλλογικότητας (:οικογένεια, θρησκεία, πατρίδα, έθνος), όσο και σε αξίες, αρχές, πεποιθήσεις, παραδοχές, πολιτιστική ιδιοπροσωπία κ.τλ.

11. Παρέα με τη woke κουλτούρα και την πολιτικής της ορθότητα, πηγαίνει ο λεγόμενος Μετανθρωπισμός, μιά προσπάθεια τῆς Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης νά δημιουργήσει ἕνα νέο ὄν καί μιά νέα κατάσταση στήν κοινωνία, οἰκονομία καί πολιτική, πού θά προκύψει ἀπό τήν οὐσιώδη ἕνωση τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου μέ τούς ἠλεκτρονικούς ὑπολογιστές.

Οἱ ἰνστρούχτορες, πού τήν προωθοῦν μέ πολύ χρῆμα καί ἐπικοινωνιακή ὑποστήριξη σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο, δίνουν σαφῶς στόν Μετανθρωπισμό πνευματική διάσταση.

12. Ο μετανθρωπισμός και η λατρεία των ψηφιακών συστημάτων κατευθύνονται προς τη σταδιακή ἀπομείωση πολιτικῶν καί ἄλλων ἐλευθεριῶν με την προώθηση μιᾶς παγκόσμιας δικτατορίας τύπου Κίνας, ἡ ὁποία θά χρησιμοποιεί ὡς μέσα ἐπιβολῆς τῆν τεχνητῆ νοημοσύνη, τις ψηφιακές ταυτότητες, τῆν κατάργηση τῶν μετρητῶν, τῆν ἀποξένωση τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν ἰδιοκτησία τους.

13. Μέχρι να ολοκληρωθούν αυτοί οι στόχοι, και επειδή η Ελλάδα έχει ως ισχυρό αντίβαρο την ορθόδοξη πίστη, θά ενταθούν οι προσπάθειες νά οὐδετεροποιηθεί θρησκευτικά τό κράτος, μέ τήν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, τήν ὁποία σφόδρα ἐπιθυμοῦν καί ἐπιδιώκουν καί μάλιστα μέ μοντέλο τό λεγόμενο «Καινοτόμο Σύνταγμα Γεραπετρίτη».

14. Η σωστή ενημέρωση, η κοινωνική αντίσταση, η πίεση των πολιτών προς τους πολιτικούς, αλλά κυρίως η ανανέωση της σχέσης των Ελλήνων, ατομικά και εθνικά, με τον Χριστό, θα μπορέσει να ανατρέψει τα σχέδια των επανεκκινητών.

Χωρίς συνειδητή μυστηριακή ζωή, με μετάνοια και προσευχή θα είμαστε εύκολη λεία στα χέρια των προδρόμων του Αντιχρίστου.