Η εορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου είναι μία από τις πλέον συγκινητικές στιγμές του εκκλησιαστικού έτους. Η Εκκλησία, υψώνοντας τον Σταυρό στο κέντρο του ναού, καλεί όλους τους πιστούς να στρέψουν τα βλέμματά τους στο σημείο εκείνο που συνοψίζει όλη τη χριστιανική πίστη: την αγάπη του Θεού που θυσιάζεται για τον άνθρωπο.
Ο Σταυρός υπήρξε σύμβολο καταδίκης και οδύνης στην αρχαιότητα. Με τον Χριστό όμως, μεταμορφώθηκε σε σημείο ελπίδας και νίκης. Σήμερα, σε κάθε δυσκολία της ζωής, ο πιστός στρέφεται προς τον Σταυρό, ζητώντας δύναμη. Αυτό είναι και το βαθύτερο νόημα της εορτής: να θυμηθούμε ότι ο Χριστός πέρασε πρώτος από τον πόνο, για να τον φωτίσει με την αγάπη Του.
Η ιστορική αφορμή της εορτής ήταν η εύρεση του Τιμίου Ξύλου από την Αγία Ελένη. Η στιγμή που ο Πατριάρχης Μακάριος ύψωσε τον Σταυρό και το πλήθος γονάτισε, επαναλαμβάνεται μέχρι σήμερα σε κάθε ναό. Η κίνηση αυτή δεν είναι τυπική, αλλά ουσιαστική· δηλώνει την παράδοση της ζωής μας στον Θεό.
Η ημέρα είναι αυστηρά νηστευτική, κάτι που μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή χαρά περνά μέσα από τη θυσία. Όπως ο Χριστός νίκησε τον θάνατο με την ταπείνωση, έτσι κι εμείς καλούμαστε να βρίσκουμε τη δόξα όχι στην εύκολη επιτυχία, αλλά στην υπομονή και την αγάπη.
Στη σημερινή κοινωνία, όπου ο άνθρωπος συχνά αισθάνεται κουρασμένος, απογοητευμένος ή μόνος, ο Σταυρός έρχεται να υπενθυμίσει ότι δεν υπάρχει σταυρός χωρίς Ανάσταση. Κάθε δυσκολία, όσο βαριά κι αν φαίνεται, μπορεί να μεταμορφωθεί σε πηγή ευλογίας, εφόσον την αντιμετωπίζουμε με πίστη.
Η εορτή του Σταυρού είναι λοιπόν πρόσκληση: να υψώσουμε κι εμείς τον Σταυρό μέσα στην καρδιά μας, να Τον κάνουμε φάρο που θα φωτίζει το σκοτάδι και θα μας οδηγεί στην αιώνια ζωή.
